Blog uit Duffel

25 februari 2016

Die Baader Meinhof Gruppe (deel 3: RAF - de tweede generatie)


die Baader Meinhof Gruppe - Index -
http://dirkdrubbel.blogspot.com/2011/05/die-baader-meinhof-gruppe-index.html

  • Ontstaan


Midden 1971  traden veel leden van de SPK ( Sozialistisches Patientenkollektiv) toe tot de RAF  o.a Klaus Jünschke, Elisabeth von Dyck, Margrit Schiller,Lutz Taufer,Bernhard Rössner,Hanna Krabbe,Siegfried Hausner, Sieglinde Hofmann,Ralf Baptist Friedrich en vermoedelijk ook Friederike Krabbe. Zij  zouden de ruggegraat vormen van de tweede generatie.
https://de.wikipedia.org/wiki/Sieglinde_Hofmann



Christa Eckes


Wolfgang Beer













http://www.rote-hilfe.de/77-news/168-zum-tode-von-christa-eckes
https://de.wikipedia.org/wiki/Wolfgang_Beer_(RAF)
Ekhofstraße 37/39 , Hamburg-Hohenfelde

In april 1973 bezetten een 200-tal jongeren, waaronder de latere RAF-leden Bernhard Rössner, Karl-Heinz Dellwo, Wolfgang Beer en Christa Eckes, een leegstaand huis in de Ekhofstraße 37/39 in Hamburg-Hohenfelde onder het motto " Kampf dem Mietwucher" en met de vordering dat het huis niet wordt afgebroken volgens de geplande stadsvernieuwing maar gebruikt wordt als onderkomen voor studenten, leerjongens en gastarbeiders.
Op 23-05-1973 wordt het huis, "Petra Schelm-Haus" genoemd, door de politie met geweld ontzet en alsnog afgebroken.

 https://www.youtube.com/watch?v=146v6DRIelM
https://www.youtube.com/watch?v=MskW7Glmitk
http://www.mao-projekt.de/BRD/NOR/HBG/Hamburg_Ekhofstrasse_39.shtml 
Op 1 februari 1974 wordt Astrid Proll om gezondheidsredenen vrijgelaten. Ze duikt onder en neemt de wijk naar Engeland.

Wanneer op 4 februari 1974 in Frankfurt Margrit Schiller en Wolfgang Beer en in Hamburg  Christa Eckes, Helmut Pohl, Ilse Stachowiak en Eberhard Becker, allen recent toegetreden leden , worden aangehouden is de RAF quasi ontmanteld.
Bij die aanhoudingen werden wapens, springstof en valse papieren ontdekt.
Die groep die later de Gruppe 4.2 genoemd werd, had wekenlang  plannen gesmeed om gevangen RAF-leden te bevrijden maar was de ganse  tijd afgeluisterd (*).
(*) Iemand die de woning in Hamburg had gehuurd had in een vlaag van paniek de Verfassungsschutz in Hamburg ingelicht.   

Om een herhaling zoals met Gruppe 4.2 te voorkomen wordt aan Siegfried Haag (*), de advocaat van Andreas Baader en Holger Meins, gevraagd de RAF i.e. de 2e generatie te herstructureren.
(*) Siegfried Haag sympathiseerde met de RAF en voerde blindelings de richtlijnen van Andreas Baader uit.

Reeds in 1974  begint hij nieuwe leden te rekruteren uit de SPK o.a Lutz Taufer, Ulrich Wessel, Hanna Krabbe en Bernhard Rössner.

Uit het Komitee gegen die Isolationsfolter”, dat door Klaus Croissant was opgericht , sloot Volker Speitel en Willi Peter Stoll aan.




Elisabeth von Dyck
Haag wil ook de RAF integreren in een internationaal geheel. Hij reist samen met Elisabeth von Dyck naar Wadi Haddat alias Abu Hani, de leider van de gewapende vleugel binnen het PFLP , om over eventuele samenwerking te onderhandelen.
https://en.wikipedia.org/wiki/Wadie_Haddad
https://de.wikipedia.org/wiki/Elisabeth_von_Dyck









***  PFLP Popular Front for the Liberation of Palestine) was een linkse niet religieuze Palestijnse bevrijdingsorganisatie die in 1967 werd opgericht door de kinderarts George Habash.
De organisatie had tot doel de opheffing van de staat Israël en het oprichten van een seculiere (*) staat.
Het PFLP sloot zich aan bij de PLO, maar scheidde zich af in 1974 toen de PLO ook langs diplomatieke weg haar doeleinden wou nastreven.
(*) Hierin onderscheidt ze zich van Hamas en de Islamitische Jihad die er een Islamitische staat willen vestigen.
De militaire tak de PLFP-EO  Popular Front for the Liberation of Palestine - External Operations) werd geleid door Wadi Haddad een studiegenoot van Habash.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Volksfront_voor_de_Bevrijding_van_Palestina
https://en.wikipedia.org/wiki/Popular_Front_for_the_Liberation_of_Palestine_%E2%80%93_External_Operations
https://de.wikipedia.org/wiki/George_Habasch

ttps://en.wikipedia.org/wiki/Wadie_Haddad




***  PLO Palestine Liberation Organisationwerd in 1964 opgericht.
Het doel was oorspronkelijk de grenzen van de Palestijnse staat terug te brengen naar de situatie tijdens het Britse mandaat (*).
(*) Na WO I werd het Ottomaanse Rijk verdeeld en onder mandaat gesteld van het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk.
Het Britse mandaat dat Palestina en Mesopotamië (Irak) omvatte eindigde op 15-05-1948. Syrië en Libanon vielen onder Frans mandaat. 

Aanvankelijk zag de PLO de gewapende strijd de enige weg naar de bevrijding van Palestina maar in 1974 werd de organisatie politiek en diplomatiek actief.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Palestijnse_Bevrijdingsorganisatie





Het PLA ( Palestine Liberation Army) is de militaire vleugel van het PLO, dat in 1964 werd opgericht tijdens de topconferentie van de Arabische Liga met als doel strijd te voeren tegen Israël.

Het PLA ontsnapte aan de controle van de PLO en werd meestal gecontroleerd door de gastlanden, meestal Syrië

https://en.wikipedia.org/wiki/Palestine_Liberation_Army







De nieuwe generatie wilde meer actie en spoedig zou de focus zich verleggen naar het bevrijden van de kopstukken van de eerste generatie
www.spiegel.de/spiegel/print/d-53203450.html



**** RAF - Stasi - PFLP ****


- De RAF had goede contacten met de Stasi die eigenlijk dezelfde doelstelling had de destabilisering van de Bondsrepubliek

- De Stasi faciliteerde het contact van de RAF met landen zoals Syrië, Irak en Jemen doordat de Stasi in al die landen de plaatselijke geheime dienst had opgebouwd.
De leden van de RAF die naar die landen reisden hadden de telefoonnummer van de plaatselijke geheime dienst die kon tussenkomen indie er problemen waren met de luchtvaartpolitie. (soms brachten RAF leden technische hulpmiddelen mee voor de PFLP)


  • Acties 

Bomaanslag Hauptbahnhof in Bremen


Wanneer op 7-04-1974 twee jonge mannen, Wolfgang Quante en Andreas Vogel, in een  appartement in de Pappelstraße in Bremen een bom willen maken doet zich een ontploffing voor.
De mannen zijn gewond en willen zich uit de voeten maken. Wolfgang Quante wordt door een toevallig in de buurt zijnde politiebeambte aangehouden maar Andreas Vogel kan ontkomen.


Wolfgang Quante
Andreas Vogel 





In het appartement wordt naast een grote hoeveelheid wapens en vervalsingsmateriaal een complete planning voor aanslagen in Noord-Duitsland op supermarkten, banken e.a. aangetroffen.

Wolfgang Quante wordt tot 4.5 jaar Jügendstrafe veroordeeld en komt na twee jaar in een jeugdinstelling terecht.

http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-41124846.html




De kluizenzaal in Hauptbahnhof Bremen

























- Op 7-12-1974 ontploft een zelfgemaakte bom in de kluizenzaal van het Hauptbahnhof in Bremen waarbij 6 mensen min of meer zwaar gewond raakten en de materiële schade aanzienlijk was.

http://www.radiobremn.de/politik/themen/vergessene-anschlaege/opfer108.html http://www.radiobremen.de/politik/themen/vergessene-anschlaege/verteidigerin100.html http://www.radiobremen.de/politik/themen/vergessene-anschlaege/verfassungsschuetzer100.html http://www.radiobremen.de/politik/themen/vergessene-anschlaege/vergessene-anschlaege100.html




Bomaanslag Hauptbahnhof in Hamburg 




De kluizenzaal in Hauptbahnhof Hamburg


- Op 13-09-1975 om 16.29h ontploft er een bom in een bagagekluis in het Hauptbahnhof in Hamburg .

- Twee minuten vóór de ontploffing ontvangt de brandweer een telefoonoproep van iemand die zich voordoet als iemand van de RAF en de aanslag opeist als vergelding voor de aanhouding van Ralf Reinders vier dagen voordien  :  "Um 16.30 Uhr geht im Bahnhof 'ne Bombe hoch, Rache für Ralf Reinders. Rote Armee."

De tijd is echter te kort om de mensen te evacueren en er vallen 11 gewonden..
-  De RAF ontkent de aanslag en  stuurt op 23-09-1975 de boodschap uit dat aanslag een provocatie van de staat is en dat ze enkel tegen het " Schweinesystem" strijden en steeds burgers ontzien: "Gegen den Versuch der staatlichen Propaganda, den Anschlag im Hamburger Hauptbahnhof in die Nähe der RAF zu rücken, stellen wir fest: Die Sprache dieser Explosion ist die Sprache der Reaktion. Die politisch-militärische Aktion der Stadtguerilla richtet sich nie gegen das Volk."

http://www.ndr.de/kultur/geschichte/chronologie/Herbst-1975-Anschlag-im-Hamburger-Hauptbahnhof,anschlag202.html
http://www.socialhistoryportal.org/raf/text/307164


- Er volgen nog aanslagen op 6-10-1975 op het Hauptbahnhof Nürnberg en op 12-11-1975 op het Hauptbahnhof Köln, maar telkens met enkel materiële schade.


*** Het onderzoek 

De vele experten zijn het eens dat de schuldigen niet in de Bewegung 2.Juni of in de RAF moet worden gezocht maar eerder bij linkse radicalen (*) die met dergelijke acties "solliciteren" om bij de Stadtguerilla van die organisaties aan te sluiten.
(*) Andreas Vogel leerde Wolfgang Quante kennen bij de krakersscene in Hamburg. Ze radicaliseerden, samen met vele andere linkse jongeren, na de uitdrijving op 23-05-1973 uit het "Petra Schelm Haus" in de Ekhofstraße.



Wanneer blijkt dat de bom van dezelfde makelij is als de bom in de Pappelstraße is het voor de onderzoekers duidelijk dat de daders moeten worden gezocht in het milieu van de linkse radicalen.

De verdenking valt op Andreas Vogel die ondergedoken is en een boezemvriend is van Wolfgang Quante en op Reiner Hochsteineen student chemie die zijn studies had afgebroken en van Bonn naar Hamburg was getrokken en die eveneens ondergedoken leeft. Hij had met hen en zijn vrouw Inga in Hamburg de "Schwarze Hilfe" gesticht.

Reiner Hochstein
Inga Hochstein













Reiner Hochstein wordt aangehouden en gaat over tot bekentenissen die leiden tot de stilstand van het onderzoek naar de bomaanslagen.


De daders van de aanslagen werden niet gevonden



De moordaanslag op Günter von Drenkmann


Op 10 november 1974, één dag na de dood van Holger Meins, dringen leden van de Bewegung 2.Juni binnen in het huis van  Günter van Drenkmann de president van het Kammergericht (*) in Berlijn. 
(*) Kammergericht (KG) is het Oberlandesgericht (OLG)  van Berlijn.

Rond 20.50 h wordt aangebeld door een bode van Fleurop die ogenschijnlijk bloemen brengt, mogelijk een late intentie voor von Drenkmann die de dag voordien jarig was.

Wanneer de deur wordt geopend dringen 2 mannen met geweld binnen.

Tijdens de worsteling met von Drenkmann, die zich hevig verzet, vallen er schoten uit een 0.38 pistool.

De overvallers vluchten in twee wagens.
Günter von Drenkmann is zwaar gewond en overlijdt op weg naar het ziekenhuis.

Hij was een civiel rechter die niet betrokken was bij enige strafrechtelijke aanklacht tegen een RAF lid.
Het zou eigenlijk de bedoeling zijn geweest om hem te ontvoeren.De daders werden nooit geïdentificeerd.

Sympathisanten zouden " Meins, Eins zu Eins" gescandeerd hebben

- De RAF- gevangenen gaven volgende boodschap, waarschijnlijk van de hand van Ulrike Meinhof: (...) Wir weinen dem toten Drenkmann keine Träne nach.Wir freuen uns über eine solche Hinrichtung.Diese Aktion war notwendig, weil sie jedem Justiz- und Bullenschwein klargemacht hat,daß auch er - und zwar heute schon - zur Verantwortung gezogen werden kann. (...)

www.spiegel.de/spiegel/print/d-41651325.html
www.rafinfo.de/hist/kap08.php
www.freilassung.de/div/texte/kronzeuge/overath1.htm
https://de.wikipedia.org/wiki/G%C3%BCnter_von_Drenkmann
http://www.welt.de/politik/deutschland/article10918644/Das-erste-Opfer-des-Linksterrorismus.html

  • Aktion Winterreise


- Op een conferentie met de Ministers van Binnenlandse Zaken van de verschillende deelstaten werd in november 1974 overgegaan op de "Aktion Winterreise".
Hierbij werden alle als links geldende individuen, organisaties, advocatenkantoren, woongemeenschappen, drukkerijen, uitgevers e.d. geviseerd die enige sympathie met de RAF hadden getoond.
De actie, waarbij werd overgegaan tot doorgevoerde controles, huiszoekingen en in beslagnames, getuigde van een zekere onmacht (*) van de overheid in haar strijd tegen de RAF.
http://www.bpb.de/mediathek/190754/die-aktion-winterreise-gegen-die-raf
http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-41599473.html
   


Werner Maihofer

- Toen de Bondsminister van Binnenlandse Zaken, Werner Maihofer, kon melden dat er springstoffen, wapens en plannen voor ontvoeringen, ontsnappingen en vluchtwegen waren gevonden, steeg het vertrouwen van de bevolking in de openbare veiligheid.
https://de.wikipedia.org/wiki/Werner_Maihofer










De ontvoering van Peter Lorenz


Peter Lorenz
in "Volksgefängenis
Peter Lorenz















https://de.wikipedia.org/wiki/Peter_Lorenz



Op 27 februari 1975 wordt Peter Lorenz , lijstaanvoerder van de CDU voor het burgemeesterschap van Berlijn, ontvoerd en vijf dagen lang opgesloten in een kelder in Berlin-Kreuzberg.

Nadat hij rond 08.00 h zijn woning verlaat wordt zijn Wercedes enkele honderden meters verder door een lichte vrachtwagen de weg versperd en door een Fiat aangereden.
Zijn chauffeur wordt neergeslagen en hijzelf wordt in de auto gesleurd war hij een verdovend middel wordt ingespoten.

Het eerste teken van leven was een polaroid foto van Peter Lorenz met een bord om de hals met als opschrift "Peter Lorenz Gefangener der Bewegung 2.Juni"

De daders Till Meyer, Ralf Reinders, Ronald Fritzsch, Gerald Klöpper, Andreas Vogel en Fritz Teufel zijn allen lid van van de 2.Juni Bewegung.

Na de ontvoering gaf verspreide de groep een vlugschrift dat uiting geeft aan de euforie om de geslaagde actie:   


"An einem schönen Donnerstag/Es hatte gerade getaut/Da wurde Peter Lorenz/Aus Zehlendorf geklaut/Und er kam gleich in die Kiste/Und allmählich wurd ihm klar/Das er nun ein Gefangener/des 2. Juni war."


Gerald Klöpper - Ronald Fritzsch - Ralf Reinders


Till Meyer


Andreas Vogel

https://de.wikipedia.org/wiki/Ralf_Reinders
https://de.wikipedia.org/wiki/Ronald_Fritzsch
https://de.wikipedia.org/wiki/Till_Meyer





De ontvoerders eisen de vrijlating van Rolf Heißler,Verena Becker, Rolf Pohle, Ingrid Siepmann, Gabriele Kröcher - Tiedemannn en Horst Mahler, allen behalve Mahler, lid van de 2.Juni Bewegung.


Ingrid Siepmann
Gabriele Kröcher Tiedemann














Rolf Pohle

Omdat geen enkele van de gevangenen aangeklaagd was voor moord, ging de regering akkoord en werden de gevangenen naar Jemen gevlogen. Horst Mahler verkoos zijn straf uit te zitten.






https://de.wikipedia.org/wiki/Rolf_Pohle
https://de.wikipedia.org/wiki/Ingrid_Siepmann
https://de.wikipedia.org/wiki/Gabriele_Kr%C3%B6cher-Tiedemann
https://de.wikipedia.org/wiki/Verena_Becker
https://de.wikipedia.org/wiki/Rolf_Hei%C3%9Fler

Op 4 maart 1975 werd Peter Lorenz vrijgelaten (*). De Bondskanselier Helmut Schmidt verklaart dat de regering in de toekomst niet meer op een verzoek van terroristen zal ingaan. Enkele van de vrijgelaten gevangenen keerden later terug en namen opnieuw deel aan terroristische activiteiten.

(*) Nadat Heinrich Albertz, de burgemeester van West-Berlijn die de vlucht naar Jemen, na de eis van de ontvoerders als bemiddelaar had meegemaakt, op TV de boodschap “So ein Tag, wünderschön wie Heute” liet uitzenden werd Peter Lorenz  uit zijn “Volksgefängenis”,  een kelder in Berlin-Kreuzberg, in een Berlijns park vrijgelaten.  

Om hun eisen aanvaardbaar te maken eisen de ontvoerders geen vrijlating van gevangenen die wegens moord zijn aangeklaagd, waardoor de facto de kopstukken van de RAF zijn uitgesloten.  
Hun brief met de eis tot vrijlating bevat enkel een regel met verontschuldiging :
(...) An die Genossen im Knast : Wir würden gern mehr Genossen von Euch herausholen, sind aber dazu bei unserer jetzigen Stärke nicht in der Lage (...)

De bevrijding van de gevangenen was een overwinning voor de Linkse scene en de ontvoerders werden als helden gevierd.
Er deed zelfs een "Lorenz-Song" de ronde"Mehr Tatkraft schafft mehr Sicherheit / Die Praxis hats gezeigt/ die Bonzen sind verletzbar / 7 Gefangene sind befreit / Von euch können wir lernen / wie man kämpft und wie man lebt / Nur durch Gewalt und Waffen / wird der Faschismus weggefegt...

Na zijn vrijlating waarschuwt Peter Lorenz, tijdens een persconferentie, dat hij van mening is dat er nog ontvoeringen zullen komen : "Ich darf sagen, dass sich ein solcher Gewaltakt, wie diese Entführung kein Einzelfall darstellt, sondern sich jederzeit an allen Orten und gegenüber jedem anderen wiederholen kann."



Ronald Fritzsch en Gerald Klöpper worden op 28-04-1975 in een garage te Berlijn-Tegel aangehouden.
Till Meyer wordt op 06-06-1975 na een vuurgevecht met de politie in een Metrostation in West-Berlijn verwond en aangehouden.
Andreas Vogel werd op 26-03-1976 in West -Berlijn aangehouden.

http://www.spiegel.de/einestages/kalenderblatt-27-2-1975-a-946663.html
www.spiegel.de/spiegel/print/d-41533727.html
www.spiegel.de/spiegel/print/d-41560944.html
www.spiegel.de/spiegel/print/d-14320795.html
http://www.tagesspiegel.de/weltspiegel/sonntag/lorenz-entfuehrung-1975-in-berlin-beim-bankueberfall-gab-es-schokokuesse/11401806-2.html
http://www.haschrebellen.de/2juni-3a
http://www.haschrebellen.de/2juni-3b


http://www.kas.de/wf/de/71.8458/
http://www.morgenpost.de/berlin/article137921192/Wie-die-Entfuehrung-von-Peter-Lorenz-die-Republik-veraenderte.html
http://www.morgenpost.de/berlin/article102621373/Der-Tag-an-dem-Peter-Lorenz-entfuehrt-wurde.html
http://www.zeit.de/1975/11/die-entfuehrung-hat-narben-geschlagen

http://www.tagesspiegel.de/weltspiegel/sonntag/lorenz-entfuehrung-1975-in-berlin-4000-berliner-polizisten-gingen-10000-hinweisen-nach/11401806-3.html
https://www.youtube.com/watch?v=6YkoKy2puRY




  • Het Lorenz-Drenkmann Prozess



- Op 10-04-1978 gaat het "Lorenz-Drenkmann Prozess" van start voor het 1.Strafsenat 
van het Kammergericht in Berlijn met Friedrich Geus als voorzitter en Staatsanwalt Wolfgang Mullenbröck als aanklager.

Ronald Fritzsch, Andreas Vogel, Ralf Reinders, Till Meyer, Gerald Klöpper en Fritz Teufel allen lid van de Bewegung 2.Juni worden aangeklaagd voor de ontvoering op 27-02-1975 van Peter Lorenz, de lijstaanvoerder van de CDU, en de moord op 10-11-1974 op Günter von Drenkmann, de voorzitter van het Kammergericht in Berlijn.

Uitspraak Peter Lorenz

Er waren geen getuigen van de ontvoering van Peter Lorenz en hij zelf kon bij een line-up geen enkele van zijn ontvoerders herkennen. De kelder waar hij werd gevangen gehouden kon hij niet aanwijzen.

Na 206 zittingdagen volgt op 13-10-1980 de uitspraak van het Hof.
Voor de ontvoering van Peter Lorenz worden Till Meyer en Ralf Reinders tot 15 jaar, Ronald Fritzsch tot 39 maanden en Fritz Teufel (*) tot 5 jaar gevangenisstraf veroordeeld.
Andreas Vogel wordt tot 10 jaar Jugendstrafe veroordeeld.
(*) Toen de aanklager 15 jaar vorderde pakte Teufel uit met een alibi: hij was de dag van de ontvoering onder een valse naam aan het werk in Essen bij Pagette, een fabrikant van sanitair.
Hij werd enkel veroordeeld voor lidmaatschap bij een criminele organisatie en werd na aftrek van zijn voorhechtenis meteen vrijgelaten


Uitspraak Günter von Drenkmann

Reiner Hochstein
Reiner Hochstein die in Hamburg voor verschillende delicten veroordeeld was  tot 11 jaar gevangenisstraf, was tijdens het proces de kroongetuige wat de moord op Günter von Drenkmann betrof.

Zo verklaarde hij dat Inge Viett, de avond dat dood van Holger Meins in de nieuwsberichten vermeld werd, samen met Ralf Reinders bij hem en Andreas Vogel in de Martin Luther Straße 26 in Berlijn kwamen en beslisten als vergelding  Günter von Drenkmann te ontvoeren. 
Er werd op 10-11-1974 rond 15.00 h beslist dat Viett, Reinders en Vogel de ontvoering zouden uitvoeren zodat Hochstein gefrustreerd afviel.

Op 11-11-1974 rond 06.00h zag hij Andreas Vogel terug die hem vertelde wat er gebeurd was: Ralf Reinders en Andreas Vogel waren het huis binnengedrongen toen de deur werd geopend. Toen Günter von Drenkmann  zich hevig verzette had Ralf Reinders hem neergeschoten en Andreas Vogel zou een kogel in de muur hebben geschoten.
Dan hebben ze de benen genomen en in de Fiat 127, met "Paul" aan het stuur weggereden.
Inge Viett , Fritz Teufel  en twee mannen, wiens naam hij niet kende, waren ook aanwezig.

Wanneer hij tijdens het proces ondervraagd wordt door de Staatsanwalt Wolfgang Mullenbröck en door de advocaten van de aangeklaagden blijken zijn verklaringen niet overeen te stemmen met de gegevens (*) van het onderzoek.
(*) Hij is de enige die Andreas Vogel aanduidt als de Fleurop-bode, de echtgenote van von Drenkmann had Ralf Reinders herkend. Hij had verklaard dat Andreas Vogel en Ralf Reinders hadden gevuurd met twee verschillende wapens, het onderzoek wees uit dat alle kogels uit één wapen kwamen)

Tijdens de ondervraging spreekt hij meermaals zijn oorspronkelijke verklaring tegen en wijzigt zijn verklaring voortdurend.



- De geloofwaardigheid van Reiner Hochstein brokkelt verder af als Wolfgang Panka, de verdediger van Till Meyer, een geneeskundig rapport neerlegt waaruit blijkt dat Reiner Hochstein tot juli 1974 wegens alcoholmisbruik in combinatie met kalmeringsmiddelen werkonbekwaam was.
Hij wordt door getuigen omschreven als grootsprakerig en besluiteloos.
http://www.pvkgl.de/wolfgang-panka.html

- Bovendien werd bekend dat Reiner Hochstein, in tegenstelling tot zijn verklaring, reeds  vóór zijn verhoor door de Staatsanwalschaft met Michael Grünhagen van de Verfassungsschutz had gepraat.

Peter Ulrich

De vraag van de voorzitter Friedrich Geus om die verslagen in te kijken wordt door de Berlijnse Innensenator Peter Ulrich  afgewezen.
Ook de aanvraag om Michael Grünhagen te verhoren werd afgewezen omdat een beambte uit de dienst terrorisme niet mag ontmaskerd worden.

https://www.berlin.de/sen/inneres/service/ueber-uns/berliner-innensenatoren/peter-ulrich/artikel.36825.php
https://de.wikipedia.org/wiki/Peter_Ulrich_(Politiker)




- Voor de moord op Günter von Drenkmann werden de 6 beklaagden vrijgesproken omdat geen sluitend bewijs kon worden geleverd en bij twijfel de uitspraak in het voordeel van de beklaagden moet vallen.
http://www.freilassung.de/div/texte/kronzeuge/overath1.htm

http://www.zeit.de/1980/43/eine-grosse-eine-bittere-stunde
http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-14320795.html
http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-40680421.html
http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-40615686.html


De gijzeling in de Ambassade Stockholm


Ambassade tijdens de bestorming
door de politie
Op 24 april 1975 overvallen zes leden van de RAF de Bundesdeutsche Botschaft in Stockholm, bezetten een deel van het gebouw , ondermijnen  het gebouw en gijzelen een deel van de aanwezigen. Het commando Holger Meins bestaat uit Siegfried Hausner, Hanna Krabbe, Lutz Taufer allen SPK -leden, Ulrich Wessel lid van een RAF- sympathisantenscene in Hamburg , Bernhard Rössner initiatiefnemer van een sit-in tegen Isolationsfolter en  Karl-Heinz Dellwo lid van een militante krakersscene in Hamburg

Stefan Wisniewski heeft zich buiten de ambassade verscholen en houdt de gijzelnemers via een radiozender op de hoogte van de toestand buiten.

https://de.wikipedia.org/wiki/Geiselnahme_von_Stockholm
http://www.spiegel.de/einestages/raf-erbe-a-949851.html

De gijzelnemers die zich "Kommando Holger Meins" noemen verzenden  een boodschap waarin ze de vrijlating eisen van 26 gevangenen . 

Am 24.4.1975 um 1.50 Uhr haben wir die Botschaft der Bundesrepublik Deutschland in Stockholm besetzt und 12 Botschaftsangehörige, darunter Botschafter Dieter Stoecker, Militärattaché Andreas von Mirbach, Wirtschaftsreferent Heinz Hillegaart und Kulturreferent Anno Eifgen, gefangengenommen, um 26 politische Gefangene in der Bundesrepublik Deutschland zu befreien. Es sind: Gudrun Ensslin, Stuttgart; Andreas Baader, Stuttgart; Ulrike Meinhof,Stuttgart; Jan Raspe, Stuttgart; Carmen Roll, Stuttgart; Werner Hoppe, Hamburg; Helmut Pohl, Hamburg; Wolfgang Beer, Hamburg; Eberhard Becker, Hamburg; Manfred Grashof, Zweibrücken; Klaus Jünschke, Zweibrücken; Wolfgang Quante, Bremen; Ronald Augustin, Bückeburg; Ali Jansen, Berlin; Brigitte Mohnhaupt, Berlin; Bernhard Braun, Berlin; Ingrid Schubert, Berlin; Annerose Reiche, Berlin; Ilse Stachowiak, Hamburg; Irmgard Möller, Hamburg; Sigurd Debus, Hamburg; Christa Eckes, Hamburg; Wolfgang Stahl, Hamburg; Margit Schiller, Lübeck; Monika Berberich, Berlin; Johannes Weinrich, Karlsruhe

http://www.rafinfo.de/archiv/raf/raf-24-4-75.php
http://www.socialhistoryportal.org/sites/default/files/raf/0019750424_7.pdf 

Lutz Taufer
Bernhard Rössner


Karl Heinz Dellwo







Hanna Krabbe
Ulrich Wessel





Stefan Wisniewski

















https://de.wikipedia.org/wiki/Stefan_Wisniewski
https://de.wikipedia.org/wiki/Karl-Heinz_Dellwo
https://de.wikipedia.org/wiki/Lutz_Taufer
https://de.wikipedia.org/wiki/Bernhard_R%C3%B6ssner
https://de.wikipedia.org/wiki/Ulrich_Wessel

https://de.wikipedia.org/wiki/Hanna_Krabbe


Wanneer de Zweedse politie zich niet verwijdert zoals de gijzelnemers eisen, schieten ze de militaire attaché Lt-Kol Andreas von Mirbach neer, hij zal nog dezelfde dag aan zijn verwondingen overlijden.

 De bondsregering wil niet ingaan op de vraag en de gijzelnemers verwerpen het voorstel van vrije aftocht tegen de vrijlating van de gegijzelden. Om hun eisen kracht bij te zetten doden ze de handelsattaché dr.Hillegaart.

Als zich plots een ontploffing voordoet (*) wordt Ulrich Wessel gedood en Siegfried Hausner ,evenals veel gegijzelden, zwaar verbrand. De overige daders worden aangehouden.
(*) Er zou iemand gestruikeld zijn over een elektrische draad die met een springlading was verbonden waardoor het ontstekingsmechanisme in werking trad 



Siegfried Hausner
 Siegfried Hausner  wordt, ondanks dat één van de drie artsen het onverantwoord vindt, naar de ziekenboeg in Stammheim overgebracht, waar hij niet optimaal wordt verzorgd, omdat de ziekenboeg niet ingericht was voor slachtoffers van  brandwonden.Siegfried Hausner stierf op 5 mei 1975 aan longoedeem. 

https://de.wikipedia.org/wiki/Siegfried_Hausner
www.spiegel.de/spiegel/print/d-41237561.html
www.spiegel.de/spiegel/print/d-41496435.html






  • Opnieuw slachtoffer bij politie




Werner Philip Sauber
 - Op 9-05-1975 wordt de politie verwittigd dat er op een parkeerplaats in Köln - Humboldt Gremberg zich een verdacht voertuig, een NSU Prinz, met drie jongeren.

Omdat er daar regelmatig in auto's wordt ingebroken komt de politie ter plaatse




Walter Pauli

- Wanneer de politie de inzittenden wil inspecteren springt Werner Sauber uit de wagen en vuurt al weglopend op de politie.

De politieman Walter Pauli wordt getroffen in de borststreek en een tweede politieman wordt in de buik getroffen.
Karl Heinz Roth, een kompaan van Sauber, wordt door een ricochet eveneens getroffen en zwaar gewond. De derde man Roland Otto wordt zonder verweer ingerekend.

Werner Sauber overlijdt op weg naar het ziekenhuis.


Werner Sauber, die reeds had deelgenomen aan bankovervallen en in het bezit was van een vals paspoort, was zoals zijn kompanen lid van de 2.Juni Bewegung.
Karl Heinz Roth en Roland Otto werden veroordeeld wegens inbreuk tegen de wapenwet.  



·       Schokoküsse bij een bankroof

- Op 30-31 juli 1975 overvallen leden van 2.Juni Bewegung twee banken in West Berlijn.
Ze maken 100.000 dm buit en verdelen tijdens hun overval “Schokoküsse” aan de klanten

http://www.tagesspiegel.de/weltspiegel/sonntag/lorenz-entfuehrung-1975-in-berlin-beim-bankueberfall-gab-es-schokokuesse/11401806-2.html
http://www.taz.de/1/archiv/?dig=2005/02/26/a0347



Inge Viett
Juliane Plambeck













- Op 9-09-1975 worden bij een politieactie Inge Viett, Juliana Plambeck en Ralf Reinders, allen lid van de Bewegung 2.Juni, in Berlijn-Steglitz aangehouden.
Bij verdere acties slaagde de politie er in op korte tijd bijna alle leden van de in de BRD verblijvende leden van de Bewegung 2.Juni aan te houden.
https://de.wikipedia.org/wiki/Inge_Viett
https://de.wikipedia.org/wiki/Juliane_Plambeck

  • Bomaanslag in Hamburg : Provocatie?

- Op 13-09-1975 ontploft een springlading in het Hauptbahnhof van Hamburg.
Volgens de media is dit het werk van de RAF, maar de gevangen RAF-leden distantiëren zich van d aanslag en noemen het een faschistische provocatie. 
Er volgen daarop nog enkele aanslagen op publieke gebouwen waar de RAF zich telkenmale van distantieert.
http://www.socialhistoryportal.org/raf/text/307164

· 
  • Trainingskamp in Jemen

- Eind 1975 reizen enkele RAF-leden met Siegfried Haag naar Zuid-Jemen waar ze een militaire opleiding volgen in een kamp van de PFLP.
In de zomer van 1976 wordt de RAF onder leiding van Siegfried Haag opnieuw gevormd en worden de aanslagen van de “Deutsche Herbst” voor het eerst besproken.




  • De "OPEC gijzeling"


    OPEC hoofdkantoor in Wenen


    Carlos the Jackal
    Op 21 -12 -1975 valt een commando (*), dat zich "Arm of the Arab Revolution" noemt en opkomt voor de bevrijding van Palestina, binnen in het hoofdkantoor van de OPEC (Organisation of Petroleum Exporting Countries) in Wenen waar de olieministers van de OPEC landen een conferentie houden.

    (*) Het commando bestaat uit de leider en internationaal terrorist Ilich Ramírez Sánchez, (Carlos the Jackal), Gabriele Kröcher Tiedemann uit de 2.Juni Bewegung, Hans Joachim Klein uit de " Revolutionäre Zellen" en 3 niet geïdentificeerde Palestijnen.




    Hans Joachim Klein
    Gabriele Kröcher Tiedemann









    Bij de actie wordt een politiebeambte en een Iraakse OPEC-medewerker door Gabriele Kröcher Tiedeman neergeschoten en dodelijk verwond.
    Hierop werden 62 personen gegijzeld waaronder de 11 olieministers.
    Een Libische OPEC-medewerker die een gijzelnemer wil ontwapenen wordt door Carlos neergeschoten. 
    Wanneer de politie arriveert ontstaat een vuurgevecht waarbij Hans Joachim Klein in de buikstreek wordt getroffen.

    Het commando eist dat een communiqué (*) met hun eisen om de twee uur wordt uitgezonden op radio en TV.
    (*) Het communiqué, opgesteld in het Frans, vordert o.a.dat geen enkele Islamietische staat Israël herkent, dat de Arabische oliebronnen gerationaliseerd worden en de Palestijnse opstand financieel moeten onder onderhandeling steunen ... 


    Bruno Kreisky
    Na onderhandeling met de Oostenrijkse Bondskanselier Bruno Kreisky  werd op 
    22-12-1975 de terroristen met de gijzelaars, waaronder de 11 olieministers en 22 OPEC-medewerkers, (*) een DC-9 ter beschikking gesteld.
    (*) Volgens de afspraak werden de Oostenrijkse gijzelaars vóór het opstijgen vrijgelaten.
    Hans Joachim Klein werd samen met een arts aan boord gebracht.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Bruno_Kreisky


    Eerst wanneer de DC-9 was opgestegen werd de bestemming bekend gemaakt en koers gezet eerst naar Algiers, waar de zwaar gewonde Hans Joachim Klein in een ziekenhuis werd opgenomen en een deel van de gijzelaars werd vrijgelaten, en vervolgens naar Tripoli waar nog een deel van de gijzelaars werd vrijgelaten.

    Op 23-12-1975  werd opnieuw koers gezet naar Algiers waar de gijzelnemers vrijgeleide kregen en de laatste gijzelaars werden vrijgelaten Yamani de olieminister van Saoedi- Arabië en Amuzegar de olieminister van Iran , die volgens het oorspronkelijke plan moesten worden gedood maar zich vrijkochten.  
    Oostenrijk vroeg de uitlevering van de 6 gijzelnemers maar dit werd door algerije geweigerd wegens het ontbreken van een uitleveringsverdrag.
    Op 31-12-1975 namen de terroristen (*) de wijk naar Libië. 
    (*) Carlos werd in 1994 in Soedan aangehouden en aan Frankrijk uitgeleverd war hij een levenslange gevangenisstraf uitzit.
    Hans Joachim Klein leefde twee decennia lang onder een valse naam in Frankrijk waar hij in 1998 werd aangehouden en aan Duitsland uitgeleverd. Hij werd in 2000 tot 9 jaren gevangenisstraf  veroordeeld maar in 2003 vrijgelaten. Hij verblijft sedertdien in Frankrijk.
    Gabriele Kröcher Tiedemann  werd in 1977 na een vuurgevecht aan de grens met Zwitserland aangehouden en werd na 10 jaren gevangenisstraf  aan Duitsland uitgeleverd. In 1990 werd ze wegens gebrek aan bewijs voor moord vrijgesproken. Ze overleed in 1995.

    https://de.wikipedia.org/wiki/OPEC-Geiselnahme
    http://diepresse.com/home/zeitgeschichte/619629/Mit-der-Strassenbahn-zur-Geiselnahme
    http://www.spiegel.de/politik/deutschland/terrorprozess-der-opec-anschlag-in-wien-a-112437.html





    • ·       LG Hamburg : Irmgard Möller en Gerhard Müller



    Irmgard Möller
    Gerhard Müller














    Op 16-03-1976 veroordeelt het landgericht Hamburg Irmgard Möller,voor lidmaatschap van de RAF tot 4,5 jaar gevangenisstraf.

    Gerhard Müller staat terecht voor de moord op op de politiebeambte  Norbert Schmid.  
    Alhoewel Heinz Lemke hem tijdens het onderzoek had aangewezen als de schutter liet het Openbaar Ministerie tijdens het proces de aanklacht voor moord vallen.
    Hij werd veroordeeld voor moordpoging en enkele andere strafbare feiten, zoals medewerking aan de bomaanslag van 24-05-1972 op de HQ van het Amerikaanse leger in Heidelberg, tot slechts 10 jaar gevangenis, maar kwam na 6,5 jaar vrij.

    Gerhard Müller werd een belangrijke getuige à charge (*) op het Stammheim proces.
    (*) Alhoewel niet onomstotelijk bewezen staat het vast dat Gerhard Müller bepaalde beloftes werden gedaan voor zijn optreden als kroongetuige tijdens het Stammheim proces.




    ,


    • Frizt Sippel , een onopgeloste doodslag




    Peter Jürgen Boock















    - Op 7-05-1976 werd in Sprendlingen in de deelstaat Hessen de politiebeambte Fritz Sippel die, na een melding van exhibitionisme in een park een routinecontrole wou uitvoeren op een groep jongeren, neergeschoten met 2 kogels van verschillend kaliber.
    De daders werden niet gevonden maar Peter Jürgen Boock en Rolf Clemens Wagner zouden tot de groep hebben behoord.
    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-40693728.html
    https://de.wikipedia.org/wiki/Peter-J%C3%BCrgen_Boock

    https://de.wikipedia.org/wiki/Rolf_Clemens_Wagner







    • De kaping van "flight 139" van Air France

    - Op 27-06-1976 wordt een Airbus A-300B van Air France, op weg van Tel Aviv naar Parijs, na een tussenlanding in Athene gekaapt door een commando bestaande uit 2 Palestijnen van het PFLP en 2 leden van de Revolutionäre Zellen (RZ) Wilfried Böse en Brigitte Kuhlmann.



    Wilfried Böse
    Brigitte Kuhlmann


    https://de.wikipedia.org/wiki/Brigitte_Kuhlmann

    Wilfried Böse was de leider van de kapers die in Athene aan boord waren gegaan en zich het "Commando Che Guevara" noemden. 

    - Het vliegtuig werd afgeleid naar Benghazi (*) in Libië waar er bijgetankt werd waarna koers gezet werd naar Entebbe in Oeganda waar ze op 28-06-1976 landden.
    (*) Een zwangere vrouw met dreigend miskraam mag het vliegtuig verlaten 

    De kaping werd duidelijk door het Oegandese regime van Idi Amin gesteund. De kapers kregen de steun van Oegandese soldaten en er 3 PFLP-strijders bij de kapers aan.

    - De kapers eisten naast 5 Mio $  voor de teruggave van de Airbus, de vrijlating van 53 gevangenen in verschillende landen waaronder leden van het PFLP maar ook leden van de RAF, de 2.Juni Bewegung en van Kozo Okamoto van het Japanse Rode Leger zo niet zouden de gijzelaars worden omgebracht .
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Japanse_Rode_Leger

    De vermoedelijke organisator van de kaping was Wadi Haddad, mede-oprichter van het PFLP en in de jaren 1968 -1977, als leider van het PFLP-EO (Popular Front for the Liberation of Palestine - External Operations), verantwoordelijk voor een reeks vliegtuigkapingen.
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Wadie_Haddad https://en.wikipedia.org/wiki/Popular_Front_for_the_Liberation_of_Palestine_%E2%80%93_External_Operations 

    Terminal Entebbe Airport (1976)
     De gijzelaars werden ondergebracht in de Terminal van het vliegveld waarna de passagiers ,die geen Israëlisch paspoort of een Israëlisch klinkende naam hadden, werden vrijgelaten
    Yasser Arafat, de voorzitter van het PFLP, stuurde een gezant om te onderhandelen maar de kapers weigerden hem te ontvangen 
    https://en.wikipedia.org/wiki/Yasser_Arafat





    - Israël die liet verstaan dat ze aan de eisen van de kapers wou voldoen plande een reddingsoperatie :" Operation Thunderbolt"
    In de nacht van 3 op 4 juli 1976 ging de reddingsoperatie van start.
    Bij de bestorming van de terminal door Israëlische elitetroepen werden de 7 kapers en een 40-tal Oegandese soldaten die de controletoren bewaakten gedood alsook 3 gijzelaars (*).
    (*) Wilfried Böse zou de gijzelaars aangemaand hebben zich in een lokaal te verstoppen alvorens de strijd aan te gaan met de Israëlische soldaten waarbij hij het leven liet. Men is het er over eens dat hij op die manier het leven redde van een groot aantal gijzelaars.



    Dora Bloch
    Dora Bloch een 75 jarige vrouw die daags voordien in een ziekenhuis was opgenomen werd later door Oegandese militairen vermoord.
     https://de.wikipedia.org/wiki/Dora_Bloch  









     https://de.wikipedia.org/wiki/Operation_Entebbe
    http://www.lesgrandesoreilles.com/les-petits-secrets-bien-gardes-de-loperation-entebbe-39569 http://news.bbc.co.uk/onthisday/hi/dates/stories/july/4/newsid_2786000/2786967.stm http://seanmunger.com/2014/06/27/remembering-entebbe-the-odyssey-of-air-france-flight-139/ http://www.chiourim.com/mots_cles/histoire/operation_entebbe_%3A_le_commandant_du_vol_air_france_139_raconte_%3A_%22je_dois_ma_vie_%C3%A0_tsahal%22.html 
    http://www.sahistory.org.za/dated-event/air-france-300b-airbus-hijacked-athens-arrives-entebbe-uganda



    **** De nasleep



    Gerd Albartus
    - Op 1-04-1977 willen Gerd Albartus en Enno Schwall, beiden lid van de Revolutionäre Zellen een brandbom doen ontploffen in de bioscoop Gloria Palast in Aachen.
    De aanslag is bedoeld als protest tegen de vertoning van de film "Unternehmen Entebbe" die het relaas is van de bevrijding van de gijzelaars op de luchthaven van Entebbe door Israëlische elitesoldaten.
    Het ontstekingsmechanisme werkt aanvankelijk niet maar gaat wel af als de politie de bom onschadelijk wil maken.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Revolution%C3%A4re_Zellen_(Deutschland)


    https://de.wikipedia.org/wiki/Gerd_Albartus
    https://books.google.be/books?id=54uSAgAAQBAJ&pg=PA126&lpg=PA126&dq=Brandbombe+1977+Kino+Gloria+Palast&source=bl&ots=N1SfKhO7LD&sig=KvIJDllqzuXqHN6WNPxDMpSF604&hl=nl&sa=X&ved=0ahUKEwjv-JWRvebLAhXiDZoKHV7DDlwQ6AEI


    • De "Haag-Mayer Papiere"
    Siegfried Haag
     Tot midden 1976 gaat Siegfried Haag, samen met Roland Mayer, verder met het rekruteren van RAF-leden o.a Waltraud en Peter-Jürgen Boock,Christian Klar, Adelheid Schulz,Uwe en Knut Folkerts, Günter Sonnenberg en Verena Becker,die bij de Lorenz gijzeling was vrijgelaten.***
    https://de.wikipedia.org/wiki/Siegfried_Haag

    - Op 30 november 1976 worden Siegfried Haag en Roland Mayer op de autostrade  Butzbach - Hessen aangehouden.De politie vindt in de wagen de zogenaamde 
     Haag-Mayer Papiere met de gecodeerde (*) planning van de serie aanslagen in de herfst van 1977. Er was sprake van een actie "Margarine, big Money, big Raushole en HM checken"
    ( Margarine = Buback; big Money = Ponto ; HM = Schleyer; Big Raushole = bevrijding Stammheim )
    (*) Een bekend merk margarine was destijds "SB" hetgeen verwees naar Siegfried Buback.
    Volgens nader onderzoek zou "HM   checken" niet verwijzen nar Hanns Martin Schleyer omdat in die periode de ontvoering nog niet was gepland)

    De speurders slaagden er echter niet in de gecodeerde plannen tijdig te ontcijferen.
    De schuilnamen werden niet ontcijferd (*), ze achterhaalden niet dat met "P" verbonden Palestijnen werd bedoeld en bovendien kon men toen nog niet weten wie de leider van de tweede RAF-generatie zou worden.



    Johannes Thimme
    (*) Zo dacht men dat "Tim" de schuilnaam was van Johannes Thimme een vriend van Peter Jürgen Boock. Hij was geen actief lid maar enkel een onderst sympathisant van de RAF. Hij werd wegens lidmaatschap bij een terroristische organisatie veroordeeld tot 22 maanden gevangenis die hij op 
    "secreet" doorbracht.
     In 1985 overleed hij toen hij een zelfgemaakte bom wou leggen aan een hogeschool in Stuttgart-Möringen en die voortijdig ontplofte.   

    https://de.wikipedia.org/wiki/Johannes_Thimme




    Uit bekentenissen van vroegere RAF-leden kennen we de schuilnamen : 
    Anton: Rolf Klemens WagnerBodo: Günter SonnenbergEde: Christian Klar
    Egon: Siegfried HaagHans: Stefan WisniewskiInge: Waltraud BoockKäthe: Friederike KrabbeKarl: Rolf HeißlerMichael: Roland MayerOlga: Sieglinde HofmannPaula: Verena BeckerTim: Peter-Jürgen Boock en Klaus Croissant werd spottend "Hörnchen" genoemd.

    www.spiegel.de/politik/deutschland/0,1518,699694,00.html
    http://www.taz.de/1/archiv/digitaz/artikel/?ressort=pb&dig=2010/04/10/a0040




    Christian Klar
    - Op 5-01-1977 worden in Riehen in Zwitserland een douanebeambte bij een identiteitscontrole  door Christian Klar zwaar verwond.
    Christian Klar kan ontkomen.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Christian_Klar
    http://www.nzz.ch/schiesserei-im-zuercher-shopville-1.1421617









    Norbert Kröcher
    In de nacht van 31-03 op 1-04 -1977 worden Norbert "Knofo" Kröcher en Michael Adomeit, beiden van de 2.Juni Bewegung in Stockholm aangehouden en drie dagen later aan de BRD uitgeleverd. 
    https://de.wikipedia.org/wiki/Norbert_Kr%C3%B6cher
    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-40348977.html











    Brigitte Mohnhaupt
     - Als op 8 februari 1977 Brigitte Mohnhaupt (*) wordt vrijgelaten neemt ze , op instructie van Baader, de leiding van de tweede RAF-generatie.
    (*) Ze kreeg de schuilnaam "Nora"











    De moordaanslag op Siegfried Buback


    Siegfried Buback



    Plaats van de aanslag



    Op 7 april 1977 wordt in Karlsruhe een aanslag gepleegd op Siegfried Buback, de Procureur-generaal bij het Stammheim proces, door het commando Ulrike Meinhof





    Wanneer zijn wagen, op weg naar het gerechtshof,  stopt aan een verkeerslicht wordt hij onder vuur genomen door de duozitter van een halt houdende motor.
    De schutter vuurde15 kogels af uit een automatisch geweer van het merk "Heckler &Koch HK43". 
    Siegfried Buback en zijn chauffeur Wolfgang Göbel  waren op slag dood  Georg Wurster, hoofd van het dienstvervoer van het Openbaar Ministerie, die achteraan zat sterft zes dagen later. 

                     


    De Mercedes van Siegfried Buback
    De moto Suzuki GS 750 en de motorhelmen
    HK 43 gebruikt bij de aanslag















    De daders dragen motorkledij en helmen die hun onherkenbaar maken. 



    www.youtube.com/watch?v=8l7NfVxibDc&feature=related
    www.youtube.com/watch?v=8pcG4LmgWEA

    Ze rijden weg op hun moto Suzuki GS 750 die ze een eind verder achterlaten en overstappen in een klaarstaande wagen, een Alfa Romeo bestuurd door een derde mededader.  
    http://www.t-online.de/nachrichten/deutschland/id_57750828/prozess-gegen-verena-becker-der-minutioese-ablauf-des-buback-attentats.html
    www.spiegel.de/spiegel/print/d-40915910.html

    Een paar dagen later werd bij het DPA in Frankfurt een brief in de bus gegooid waarin de RAF de aanslag opeiste : Für Akteure des Systems wie Buback findet die Geschichte immer einen Weg. Am 7.4.77 hat das Kommando Ulrike Meinhof Generalbundesanwalt Siegfried Buback hingerichtet"
    De RAF hield Buback verantwoordelijk voor de verscherpte detentieomstandigheden en voor de dood van Siegfried Hausner die in 1975 in de gevangenis overleed ten gevolge van een slechte verzorging. 


    http://www.socialhistoryportal.org/raf/text/307175



    Knur Folkerts
    Günter Sonnenberg














    Christian Klar


    Brigitte Mohnhaup















    Op 3 Mei 1977 worden Günter Sonnenberg en Verena Becker in Singen aan een controle onderworpen.Wanneer ze worden meegenomen omdat ze zich niet kunnen legitimeren ontstaat er een vuurgevecht, waarbij Sonnenberg vanop korte afstand de twee  politiemannen onder vuur neemt , waarbij er één levensgevaarlijk gewond wordt.  Ze kunnen met een gekaapte wagen ontkomen maar worden na een achtervolging gevat, waarbij Sonnenberg in het achterhoofd (*) en Becker in de enkel wordt getroffen.

    In de bagage van Günter Sonnenberg werd het moordwapen gevonden dat bij de aanslag op Siegfried Buback werd gebruikt.

    (*) Günter Sonnenberg lag als gevolg van zijn hoofdwond 4 weken in coma
    https://www.youtube.com/watch?v=5pnwl1RQ_aM
    http://www.swr.de/blog/terrorismus/2011/01/10/festnahme-in-singen/

    Günter Sonnenberg (*) die de Suzuki GS 750 had gehuurd werd er van verdacht de bestuurder te zijn terwijl Knut Folkerts als de schutter en Christian Klar (*) als de bestuurder van de vluchtwagen werden aanzien.
    (*) Günter Sonnenberg werd op 26-04- 1978 eveneens tot levenslang veroordeeld maar werd wegens zijn verwondingen, opgelopen tijdens zijn aanhouding, niet berecht voor de aanslag op Siegfried Buback. 

    - Bij het onderzoek liep van alles mis, zo werd de bestuurder van de wagen die achter de wagen van Buback tot stilstand was gekomen niet geïdentificeerd en ondervraagd maar door de politie aangemaand verder te rijden. 
    De politie heeft niet getracht de zwaargewonde derde passagier Georg Wuster te ondervragen en de getuigenis dat de duozitter mogelijk een vrouw was werd niet ernstig genomen 


    Op 22-09-1977 wil Knut Folkerts samen met Elisabeth von Dyck een Nederlandse huurauto die Sigrid Sternebeck had gehuurd voor het vervoeren van Hans Martin Schleyer terugbrengen naar het autoverhuurbedrijf in Utrecht.
    Wanneer ze door de politie geïnterpelleerd worden schiet Knut Folkerts hij een politieman Arie Kranenburg neer en verwondt een tweede. Hij wordt aangehouden, maar Elisabeth von Dyck die vooraf was uitgestapt kan ontkomen.

    Alhoewel de daders niet met zekerheid konden worden geïdentificeerd werden Knut FolkersChristian Klar  en Brigitte Mohnhaupt tijdens hun proces tot levenslang veroordeeld voor collectieve schuld bij de moord op Siegfried Buback en andere misdaden.
     (*) Knut Folkerts werd op 22-09-1977 in Utrecht aangehouden waarbij hij een politieman neerschoot. Brigitte Mohnhaupt werd op 11-11-1982 in een bos bij de stad Heusenstamm aangehouden en Christian Klar werd eerst op 16-11-1982 in het dorp Friedrichsruh im Sachsenwald bij Hamburg  aangehouden. 

    Het OLG Stuttgart veroordeelde op 31-07-1980 Knut Folkerts voor ondermeer de aanslag op Siegfried Buback tot levenslang. Folkerts verklaarde later dat hij op het tijdstip van de aanslag in Keulen was, wat door een getuige Silke Maier-Witt bevestigd werd.
    Het OLG Stuttgart veroordeelde op 2-04-1985 Brigitte Mohnhaupt en Christian Klar voor ondermeer de aanslag op Siegfried Buback tot levenslang. Getuige Peter Jürgen Boock  verklaarde later dat Brigitte Mohnhaupt op het tijdstip van de aanslag in Nederland was.  
    - De ganse affaire wordt opnieuw opgerakeld in 2007 wanneer “der Spiegel” bericht dat Verena Becker met de Verfassungsschutz had meegewerkt en reeds in 1982 Stefan Wisniewski had aangewezen als de schutter.
    Mede door het eigen onderzoek van Michael Buback, de zoon van de Generalbundesanwalt, die overtuigd was dat Verena Becker de schutter was kwam het in 2010 tot het proces tegen haar.

    (zie deel 8 :  Het proces Verena Becker)


    https://de.wikipedia.org/wiki/Christian_Klar
    https://de.wikipedia.org/wiki/G%C3%BCnter_Sonnenberg
    https://de.wikipedia.org/wiki/Knut_Folkerts
    https://de.wikipedia.org/wiki/Brigitte_Mohnhaupt



    * De dag van de aanslag waren Brigitte Mohnhaupt en Peter Jürgen Boock bij Wadi Haddad om te bespreken  welke landen bereid zouden zijn om de Stammheim gevangenen na hun vrijlating op te nemen. Noord-Korea en Jemen bleken de meeste garanties te bieden.
    Er werd ook gesproken over een volgende actie. Toen werd de keuze gemaakt tussen de kaping van de Landshut of een aanslag op de Duitse ambassade in Koeweit. 



    *** De tweede generatie heeft duidelijk geen scrupules en men kan amper spreken van enige politieke focus ***



    *** Het RAF - kader  bestaat nu uit Brigitte Mohnhaupt, Christian Klar, Peter-Jürgen Boock, Susanne Albrecht, Willy Peter Scholl, Adelheid Schulz, Elisabeth von Dyck, Sieglinde Hofmann,Rolf Clemens Wagner en Stefan Wisniewski***




    • De geplande ontvoering van Willy Brandt



    - Uit de 2007 vrijgegeven oordelen uit 1985 over het aandeel van Brigitte Mohnhaupt en Christian Klar in de moordaanslag op Siegfried Buback in 1977 is gebleken dat er plannen bestonden voor twee spectaculaire aanslagen. 



    Willy Brandt
    Op 16-04-1977 zou Brigitte Mohnhaupt met Peter Boock, Stefan Wisniewski, Sieglinde Hofmann en Volker Speitel in een safehouse in Utrecht de ontvoering besproken hebben van de op dat ogenblik in Amsterdam verblijvende toenmalige SPD-voorzitter Willy Brandt, met de bedoeling hem als drukkingsmiddel te gebruiken om de vrijlating van de Stammheim gevangenen te bekomen.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Willy_Brandt




    Er zouden ook plannen gemaakt zijn om een aanslag te plegen in juni 1977 op de conferentie van de Ministers van BZ in Luxemburg. 

    Brigitte Mohnhaupt zou met de vier ook overlegd hebben hoe de RAF de contacten met de ETA en de IRA kon verbeteren. 


    - De ETA (Euskadi Ta Askatasuna) is een Baskische afscheidingsbeweging die in 1959 werd opgericht en een onafhankelijke socialistische Baskische staat wil stichten.

    https://nl.wikipedia.org/wiki/Euskadi_Ta_Askatasuna



    - De IRA (Irish Republican Army) werd in 1919 opgericht en bestaat uit een aantal paramilitaire  organisaties die vaak met geweld de onafhankelijkheid van Ierland nastreven.

    In 1969 ontstond de "Provisional Irish Republican Army"  (IRA of PIRA) een paramilitaire  organisatie die streefde naar de afscheiding van Noord-Ierland van de UK en opereerde als een stadsguerrilla. Meestal worden waarschuwingen gegeven vóór een aanslag. 

    https://nl.wikipedia.org/wiki/IRA
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Provisional_Irish_Republican_Army


    http://www.faz.net/aktuell/feuilleton/debatten/raf-ihr-musterterroristen-1104849.html
    http://www.welt.de/politik/article1109853/Brandt-sollte-Faustpfand-fuer-Haeftlinge-sein.html
    http://www.focus.de/politik/deutschland/raf/terrorismus_aid_69910.html


    Edzard Reuter
    - In 1999 vond de politie in de Hafenstraße in Hamburg gecodeerde documenten waarin mogelijke plaatsen voor een aanslag alsook de handel en de wandel werd beschreven van enkele prominente persoonlijkheden uit de politiek en de bedrijfswereld zoals Helmut Kohl de toenmalige Minister-president van Rheinland -Pfalz, Hans Dietrich Genscher de Minister van BZ en Edzard Reuter de voorzitter van de RvB van Daimler-Benz.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Helmut_Kohl
    https://de.wikipedia.org/wiki/Hans-Dietrich_Genscher
    https://de.wikipedia.org/wiki/Edzard_Reuter

    http://www.faz.net/aktuell/politik/inland/raf-plaene-veroeffentlicht-aktion-gegen-willy-brandt-1458824.html





    De moord op Jürgen Ponto


    Jürgen Ponto
    Op 30 juli 1977 wordt er in Frankfurt een dodelijke aanslag gepleegd op Jürgen Ponto, voorzitter van de Raad van Bestuur  van de Dresdner bank. 

    https://de.wikipedia.org/wiki/J%C3%BCrgen_Ponto










    Susanne Albrecht
    - Vooraf had Suzanne Albrecht, wiens ouders bevriend (*) waren met het echtpaar Ponto, verschillende bezoeken gebracht om meer te weten te komen over het alarmsysteem, het personeel, het aantal waakhonden e.d.
    (*) Jürgen Ponto was peter van haar zuster Julia Albrecht. Haar vader Hans-Christian Albrecht was peter van Corinna Ponto, de dochter van Jürgen Ponto. Haar ouders zagen in het feit dat ze regelmatig op bezoek ging bij het bevriend echtpaar als een teken dat hun opstandige dochter terug op de goede weg was  



    Christian Klar

    Brigitte Mohnhaupt














    Bij haar bezoek op de dag van de aanslag was ze vergezeld van Christian Klar en Brigitte Mohnhaupt
    De bedoeling was om Ponto te ontvoeren in het teken van de "Big Raushole" om de gevangenen van Stammheim vrij te krijgen.
    Toen Jürgen Ponto zich ogenschijnlijk verzette (*) werd hij door Klar en Mohnhaupt met verschillende kogels dodelijk getroffen.
    (*) Tijdens haar proces in 1991 zal Susanne Albrecht verklaren dat Jürgen Ponto zich niet had verzet. Hij had met de armen in de hoogte een stap in de richting van Brigitte Mohnhaupt gezet waarop Christian Klar zijn kalmte verloor en vuurde.
    Ze zal eveneens verklaren dat ze onder druk werd gezet om haar rol te spelen en toegang te krijgen tot de woonst van Jürgen Ponto. Ze herinnert zich hierbij de uitspraak "Tust du das nicht, bist du ein Schwein"  
    https://de.wikipedia.org/wiki/Christian_Klar
    https://de.wikipedia.org/wiki/Brigitte_Mohnhaupt




    Peter-Jürgen Boock
    - Ze vluchtten met een wachtende wagen die door Peter-Jürgen Boock werd bestuurd.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Peter-J%C3%BCrgen_Boock














    De daders kunnen ontkomen en de aanslag werd eerst na 2 weken opgeëist (*) door een Kommando van de RAF in een brief die werd opgesteld door Brigitte Mohnhaupt maar geheel uitzonderlijk ondertekend werd, in casu door Susanne Albrecht.
    www.welt.de/politik/article889251/Susanne_Albrecht.html ( foto 9)
    www.youtube.com/watch?v=roBso5J-Z_k&feature=related

    (*) Reeds een paar dagen na de aanslag kwamen bij de nieuwsdienst Reuters twee oproepen binnen van de Befreiungsbewegung Roter Morgen " respectievelijk Aktion Roter Morgen " die de aanslag opeisten en "die sofortige Freilassung aller politischen Kriegsgefangenen in der BRD“ eisten zo niet zouden " weitere Mitglieder der Ausbeuterklasse hingerichtet " worden.




    Enkele dagen later houden 4000 medewerkers van banken een stille mars in de binnenstad van Frankfurt. 
    http://www.faz.net/aktuell/rhein-main/portrait-juergen-ponto-der-leitbankier-der-deutschland-ag-12573439.html


    www.spiegel.de/thema/juergen_ponto/
    www.spiegel.de/spiegel/print/d-53278198.html
    www.spiegel.de/spiegel/print/d-53278199.html
    www.welt.de/die-welt/politik/article7916335/Die-Jagd-nach-Susanne-Albrecht.html
    www.spiegel.de/panorama/justiz/0,1518,496746,00.html


    De aanslag op  het Bundesanwaltschaft


    Stalinorgel door Peter Jürgen Boock gebouwd


    Na de moordaanslag op Siegfried Buback en de mislukte ontvoering van Jürgen Ponto, die op moord was uitgedraaid, werden plannen gemaakt om een aanslag te plegen op meerdere openbare aanklagers van het Bundesanwaltschaft.
    De bedoeling was het gebouw van de Bundesanwaltschaft in Karlsruhe te bestoken met kleine met springstof gevulde raketten vanuit een overliggend  gebouw.
    Peter-Jürgen Boock bouwde daarvoor een soort Stalinorgel bestaande uit 42 buizen van 60 cm lang die gemonteerd werden op een onderstel van spaanplaat.

    Rechtover het gebouw van de Bundesanwaltschaft woonde het echtpaar Sanders in de Blumenstraße 9 op 2e etage, vanwaar men de raketten wou afvuren.

    Er werd een afspraak gemaakt met de 68-jarige kunstschilder Sanders om op 25-08-1977 één van zijn werken te kopen.
    Na een kort gesprek werd het echtpaar met wapens bedreigd en vastgebonden.

    Het "Stalinorgel" werd met een omgebouwde bestelwagen geleverd en verdekt opgesteld aan het raam.

    Het tijdmechanisme werd afgesteld op 16.00 h maar ging niet af (*) omdat Boock , naar eigen zeggen wegens het gevaar voor onschuldige slachtoffers, de lanceerprocedure liet mislopen.
    (*) Minstens 5 openbare aanklagers hielden zich rond die tijd op in een kamer die in het schootsveld lag en ontsnapten aan de dood.
    De versie van Peter Jürgen Boock werd op zijn proces niet geloofd. Brigitte Mohnhaupt en Christian Klar werden eveneens voor de mislukte aanslag veroordeeld.  

    - Toen de RAF de woning rond 15.30 h de woning verliet, lieten ze een waarschuwing achter voor het geval de politie het gebouw zou bestormen.











    https://de.wikipedia.org/wiki/Peter-J%C3%BCrgen_Boock
    http://www.swr.de/landesschau-aktuell/bw/anschlag-in-karlsruhe-raketengeschosse-sollten-staatsanwaelte-toeten/-/id=1622/did=2179344/nid=1622/15pjr25/index.html


    *** In de periode september - october 1977 bereikte het linkse terrorisme haar hoogtepunt en wordt de  "Deutschen Herbst" genoemd. ***



    Dossier : Schleyer-Landshut


    * 5 september 1977 

    De ontvoering van Hanns -Martin Schleyer



    Hanns Martin Schleyer

    Op 5 september 1977  wordt Hanns-Martin Schleyer, (*) voorzitter van de Duitse werkgeversorganisatie, met de wagen op weg  van de werkgeverscentrale naar zijn dienstwoning in de Raschdorffstraße 10 in Köln-Braunsfeld door het Kommando Siegfried Hausner  ontvoerd.
    (*) Hanns Martin Schleyer was als vertegenwoordiger van het bedrijfsleven en met een verleden als lid van de Hitler-Jugend en Untersturmführer van de SS het uitgesproken vijandsbeeld voor de RAF
    Het Kommando bestaat uit 4 leden : Stefan Wisniewski die de leiding heeft, Peter Jürgen Boock die de chauffeur is, Sieglinde Hofmann en Willi Peter Stoll .



    - Wanneer zijn dienstwagen, een Merdedes 450 SEL bestuurd door zijn chauffeur Heinz Marcisz, rond 17.28 h de Vincenz-Statz-Straße inrijdt (*) moet de chauffeur plots zo hard remmen voor een gele Mercedes 300 D die achterwaarts uit een oprit komt gereden dat de achterliggende wagen, een Mercedes 280 E, met de veiligheidsagenten Reinhold Brändle, Roland Pieler en Helmut Ulmer op Schleyer's dienstwagen inrijdt.

    (*) Wanneer de auto met  Hanns Martin Schleyer aan het gebouw van de Werkgeversorganisatie vertrok zou een bendelid bellen naar het café waar het Kommando wachtte. 
    Het codewoord " Mendocino" zou betekenen dat de operatie kon beginnen. De vier bendeleden wisten dat het c.a. 10 minuten zou duren eer de wagen met Schleyer aan de Vincenz-Statz-Straße zou aankomen.

    Stefan Wisniewski


    Sieglinde Hofmann




    Willy Peter Stoll


    Peter Jürgen Boock












    Sieglinde Hofmann met een kinderwagen waarin wapens waren verborgen geeft het signaal waarop Stefan Wisniewski de wagen achterwaarts uit de oprit de straat oprijdt. 


    Van zodra de wagens tot stilstand zijn gekomen begonnen Peter Boock en Sieglinde Hofmann te vuren met hun HK43 en tegen de richtlijnen in liep Willy Peter Stoll dwars door hun vuurlinie, sprong op de motorkap van de tweede wagen en ledigde de laders van zijn PM63

    HK43

    PM63

    Onder een regen van kogels worden de chauffeur en de 3 veiligheidsagenten  allen (*) gedood.
    (*) Hanns Martin Schleyer en zijn chauffeur waren ongewapend. De drie politiebeambten waren gewapend maar droegen geen kogelvrije vest.
    Brändle werd door 60 kogels getroffen. Pieler en Ulmer hebben teruggevuurd maar niets getroffen. In totaal werden 119 kogels afgevuurd.



    Colt 1911 (0.45)
    - Op de plaats van de aanslag werd ook een pistool Colt 1911 (kaliber 0.45)  gevonden dat aan niemand kon worden toegeschreven. De identiteit van een eventuele vijfde persoon is tot op heden niet bekend.




    De ontvoerders vluchtten met de ongedeerde Hanns Martin Schleyer (*) in een witte VW bus.
    (*) Sieglinde Hofmann gaf Schleyer een injectie met een verdovend middel



    Monika Helbing

    Zum Renngraben 8















    Nadat ze in een ondergrondse parkeergarage van een flatgebouw aan de Wienerweg 1B in Keulen van wagen waren gewisseld werd gewisseld werd  Hanns Martin  Schleyer overgebracht (*) naar de flat 104 van het woonblok "Zum Renngraben  8" in Erftstadt-Liblar bij Keulen, die door Monika Helbing onder een valse naam Annerose Lottmann-Bücklers was gehuurd.

    Hanns Martin Schleyer werd ondergebracht in een wandkast (*) die met schuimrubber geluiddicht werd gemaakt.
    (*) Schleyer kreeg bij zijn ontvoerders de bijnaam "Spindy" afgeleid van "Spind" d.i. een voorraadkast waar hij werd opgesloten.
    Peter Boock zal later verklaren dat de bijnaam voortkwam uit het feit dat de zwaarlijvige  Schleyer  leek op een spindel (klos) 

    - In de "Tagesschau" van 5-09-1977 wordt melding gemaakt van de aanslag op Hanns Martin Schleyer.
    Tijdens de uitzending blijkt dat er over het lot van Schleyer geen duidelijkheid is.

    *** Van zodra de ontvoering bekend is komen de gevangenen in Stammheim onder het regime van isolering d.w.z geen contact onderling, radio en TV worden gesupprimeerd  en bezoek van advocaten (*) wordt opgeschort.
    (*) De maatregel wordt op 23-09-1977 door het Bondsgerechtshof gevalideerd.


    Er wordt niets verdachts gevonden maar later zal blijken dat platenspelers e.a werden verbouwd zodat ze met elkaar konden communiceren en dat er wapens waren verstopt.***




    * 6 september 1977 

    Friederike Krabbe
    Op 6-09-1977 werd tijdens het ZDF programma "Heute" bekend gemaakt dat de politie op zoek was naar een witte VW bus met kenteken K-C3849.
    Diezelfde avond werd aan het flatgebouw in de Wienerweg 1b, in Köln-Junkersdorf, de VW-bus gevonden in de ondergrondse garage 127 behorend tot een flat die door Friederike Krabbe onder de schuilnaam Lisa Riess was gehuurd.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Friederike_Krabbe



    - De ontvoerders eisten als 
    RAF de ontvoering op. Ze deponeerden een omslag, met als bestemmeling "an die Bundesregierung" , in de brievenbus van een protestantse decaan die door een onbekende per telefoon aangemaand wordt er voor te zorgen dat de omslag ter bestemming komt. 


    In de omslag zat een foto van Schleyer als gevangene van de RAF, een privé foto en een brief met de boodschap : am montag, den 5.9.77 hat das kommando siegfried hausner den präsidenten des arbeitgeberverbandes und des bundesverbandes der deutschen industrie, hanns martin schleyer , gefangengenommen"

    Ze eisen in ruil voor zijn vrijlating de stopzetting van de recherche, de vrijlating van de gevangenen (*) uit 
    Stammheim met mogelijkheid tot reizen naar een land van keuze en 100.000 DM per gevangene met als bijkomende eis het openbaar maken van hun eisen.
    (*) De vrijlating wordt opgeëist  van  Andreas Baader, Gudrun Ensslin, Jan-Carl Raspe, Irmgard Möller, Hanna Krabbe, Verena Becker, Bernhard Rössner, Karl-Heinz Dellwo, Ingrid Schubert, Werner Hoppe en Günter Sonnenberg. Voor Günter Sonnenberg die wegens de schotwonde die hij bij zijn arrestatie op 3-05-1977 had opgelopen, niet kon reizen eiste men de onmiddellijke vrijlating en de opheffing van zijn arrestatiebevel. 
    Martin Niemöller

    Denis Payot












    Als garantie voor het leven van de gevangenen stellen ze voor dat Denis Payot, de secretaris generaal van de Internationale Federatie voor mensenrechten van de UNO (*) en de protestantse dominee Martin Niemöller meereizen.
    (*) De ontvoerders waren blijkbaar verkeerd geïnformeerd, Denis Payot was geen UNO-ambtenaar maar voorzitter van de Zwitserse Liga voor de mensenrechten en in die functie ondertekenaar van petities tegen de "Isolationsfolter" van de RAF gevangenen.

    Ze besluiten hun brief met een oproep naar Bondskanselier Schmidt "wir gehen davon aus daß schmidt, nachdem er in stockholm demonstriert hat, wie schnell er seine entscheidungen fällt, sich bemühen wird, sein verhältnis zu diesem fetten magnaten der internationalen wirtschaftscreme ebenso schnell zu klären"

    In de omslag zat ook een foto van Schleyer en een handgeschreven brief waarin hij echter geen druk legt op de regering maar indirect formuleert onder welke voorwaarden hij zal worden vrijgelaten : " Mir wird erklärt, daß die Fortführung der Fahndung mein Leben gefährde. Das gleiche gelte, wenn de Forderungen nicht erfüllt und die Ultimaten nicht eingehalten würden. Mir geht es soweit gut, ich bin unverletzt und glaube, daß ich freigelassen werde, wenn die Forderungen erfüllt werden. Das ist  jedoch nicht meine Entscheidung. Hanns Martin Schleyer"

    - In de "Tagesschau" van 6-09-1977 wordt de ontvangst van de brief en de eisen van de ontvoerders bevestigd. Tevens wordt aan de ontvoerders de boodschap meegegeven dat er tijd nodig is om de inhoud van de brief te bestuderen en dat aan het openbaar maken van de inhoud nog niet kan voldaan worden.
    Er wordt tevens vermeld dat men geen idee heeft waar Schleyer wordt vastgehouden en dat hij nog geen teken van leven heeft gegeven.

    *** Van zodra de eisen van de ontvoerders bekend zijn komen de gevangenen in Stammheim onder het regime van isolering d.w.z geen contact onderling, radio en TV worden gesupprimeerd  en bezoek van advocaten wordt opgeschort.
    Er wordt niets verdachts gevonden maar later zal blijken dat platenspelers e.a werden verbouwd zodat ze met elkaar konden communiceren en dat er wapens waren verstopt.***

    *** Van aanvang aan waren de Bondskanselier Helmut Schmidt en de voorzitter van het BKA, Horst Herold het eens dat er geen sprake kon zijn van op de eisen van de RAF in te gaan.

    Er werd besloten tijd te rekken om een oplossing uit te dokteren.


    * 7 september 1977 


    Helmut Schmidt

    - Op 7-09-1977 wordt er een crisisstaf samengesteld onder leiding van de Bondskanselier Helmut Schmidt bestaande uit de minister van justitie Hans Jochen Vogel, de minister van Binnenlandse zaken Werner Maihofer, de minister-presidenten van de verschillende deelstaten, de diverse partijvoorzitters, Horst Herold de president van het BKA en Kurt Rebmann de Generalbundesanwalt.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Hans-Jochen_Vogel




    De staf van het BKAdat de leiding kreeg van het onderzoek (*), verhuisde van Wiesbaden naar Bad Godesberg bij Bonn.
    (*)  Bij het onderzoek werd  de plaatselijke politie gedeeltelijk buitenspel gezet en er ontstaat een "opsporingsvacuüm"Hierbij ging belangrijke informatie verloren. Zo had de plaatselijke politie snel ontdekt dat Monika Helbing onder de valse naam Annerose Lottmann-Bücklers  een appartement had gehuurd in de woonblok " Zum Renngraben 8"  en met cash geld had betaald, een betalingswijze die typisch was voor personen die in de ondergrond opereren. Omdat de woonblok beschikte over een ondergrondse garage en dicht bij een oprit van een snelweg lag werd de link gemaakt met de ontvoerders.
    De informatie ging echter verloren in de massa wat er toe leidde dat het appartement niet tijdig werd doorzocht. 

    - Via de radio laat het BKA de ontvoerders weten dat ze een levensbewijs van Schleyer moeten geven door het antwoord te geven op vragen die enkel hij kan beantwoorden.   

    In de namiddag vindt een protestantse dominee in Mainz een omslag gericht aan de Bondsregering met een videoband waarin Schleyer de vragen beantwoordt die moeten bewijzen dat hij in leven is.
    De omslag bevat eveneens een brief van de ontvoerders waarin ze nogmaals aandringen dat de recherche wordt stopgezet, er een aanvang  wordt gemaakt met de vrijlating van de gevangenen en dat de videoband op TV wordt uitgezonden.

    De omslag bevatte ook en brief van Schleyer waarin hij laat blijken dat uitstel voor hem nadelig zal uitpakken:
    "Ich bin über den bisherigen Verlauf in groben Umrissen unterrichtet und bedanke mich bei allen, die mir in meiner schwierigen Lage helfen. Ich bin überzeugt , daß sich meine Entführer an ihre Zusagen halten werden,wenngleich Verzögerungen schaden werden. Mir geht es den Umständen entsprechend gut; ich grüße vor allem meine Familie, bei der ich zuversichtlich hoffe bald wieder zu sein"  

    Dezelfde avond vindt een bisschop in Mainz een omslag in zijn bus met een geluidsopname waarin Schleyer de vragen van het BKA beantwoordt en eraan toevoegt dat dit mogelijk zijn laatste levensteken is: " Dieses Lebenszeichen wird nach Auffassung meiner Bewacher das letzte vor meiner Freilassung sein; die Bewacher drängen darauf , daß jetzt eine Entscheidung des Bundesregierung fällt"

    Opnieuw wordt door het BKA tijd gewonnen : In de Tageschau van 7-09-1977 wordt gemeld dat de videoband nog niet kon vertoond worden omdat hij "te laat" bij het TV-station was aangekomen. 
    Het BKA wendt zich tot de ontvoerders en stelt voor een contactpersoon in te schakelen om " misverstanden en  tijdverlies" te vermijden

    *** Er wordt door de Bondskanselier en zijn adviseurs  beslist niet meer in het openbaar met de ontvoerders te communiceren en over te gaan tot een een nieuwsembargo. 


     * 8 september 1977 

    Op 8-09-1977 komt de crisisstaf bijeen en wordt op voorstel van Horst Herold de advocaat Denis Payot aangesteld als bemiddelaar tussen het BKA en de ontvoerders om enerzijds de contacten geheim te houden voor het grote publiek en anderzijds de communicatiewegen voor de RAF te beperken wat opnieuw toelaat meer tijd te krijgen om de schuilplaats te ontdekken.  

    Tijdens een brainstormsessie op 8-09-1977 worden enkele merkwaardige ideeën gelanceerd:


    Kurt Rebmann

    De Generalbundesanwalt Kurt Rebmann stelt voor de gevangenen één voor één te executeren zolang tot de ontvoerders Schleyer laten gaan!












    Horst Herold

    Horst Herold , hoofd van het BKA, stelde voor de gevangenen per vliegtuig naar Israël over te vliegen maar er een bord met Jemen te plaatsen om ze in de waan te laten dat ze in Jemen waren geland en ze terug aan te houden nadat ze hun RAF - kompanen hadden gemeld in veiligheid te zijn.



      
    * 9 september 1977

    - De operatie "Exekutivschlag"  wordt besproken, een bliksemactie onder de noemer "Vollkontrolle" waarbij alle personen, gebouwen (*) e.a. die als enigszins als verdacht werden beschouwd in één klap zouden worden gecontroleerd.
    (*) De tip dat de flat 104 in "Zum Renngraben 8" was gehuurd door een vrouw onder een valse naam stond op plaats 4 van in totaal 8 verdachte gebouwen.

    Op her Franse persbureau AFP kwam een expresbrief aan van de ontvoerders met de eis dat op 10-09-1977 rond de middag de gevangenen moesten aan boord gaan van een volgetankt langeafstandsvliegtuig van de Lufthansa en dat het gebeuren op TV  moest worden uitgezonden.

    - Het BKA besluit een mediastilte in te voeren om de ontvoerders in de waan te laten dat het bericht nog niet was aangekomen en er bijgevolg nog geen gehoor kon worden aan gegeven.

    - De ontvoerders doorzien de tactiek van het 
    BKA en sturen brieven van Schleyer naar enkele invloedrijke kennissen van hem met de  oproep naar de bondsregering om een beslissing te nemen.

    Ebehard von Brauchitsch
     Eberhard von Brauchitsch, de bedrijfsleider van het Flick concern in Düsseldorf ontvangt een schrijven waarin hij aangeeft dat de ontvoerders de tactiek van tijdrekken doorhebben en aandring op een beslissing (...) Die Ungewißheit ist in meiner Lage natürlich scheußlich. Wenn Bonn ablehnt, dann sollen sie es bald tun, obwohl der Mensch, wie es auch im Kriege war, gerne überleben möchte (...) 





    Hanns Eberhard Schleyer
    - Zijn oudste zoon Hanns Eberhard ontvangt eveneens een brief waarin hij aangeeft dat een afwijzing van hun eisen zijn liquidatie betekent maar dat ze daarna een nieuw slachtoffer zullen kiezen omdat hun motivatie om de gevangenen vrij te krijgen zeer groot is.  : (...) Das Ziel der Entführer wird sie bei Ablehnung der Forderungen und nach meiner Liduidierung nur veranlassen, das nächste Opfer zu holen(...) weil die Personen, deren Freilassung gefordert wird, die Entführer in ungeahntem Maß zu weiteren Handlungen motivieren (...) 

    Hij heeft ook een boodschap voor de regering waarin hij zegt dat ze moeten rekening houden met de doden die zullen vallen bij verdere ontvoeringen als aan hun eisen niet wordt voldaan: (...) Man muß also nüchtern Bilanz ziehen und in die Abwägung alle kommenden Entführungsfälle mit dann tödlichem Ausgang einbeziehen (...)

    * 10 september 1977 

    - Op 10-09-1977 wordt Denis Payot om 23.30 h per telefoon gecontacteerd door een vrouw die zich voorstelt als lid van de RAF en een verklaring (*) van Schleyer doorgeeft als bewijs van leven.

    Carl Werner Sanne
    (*) Het betrof een ontmoeting in de maand juni 1977 met de diplomaat Carl-Werner Sanne en de vertegenwoordiger van de USA bij de Internationale Arbeidsorganisatie.
    Ze stelt als eis dat op 11-09-1977 vóór 18.00 h, één van de gevangenen op de Duitse TV meedeelt dat de voorbereidingen voor de vlucht in volle gang zijn. Het vliegtuig moet dan binnen de 6 uren vertrekken en bij aankomst ter bestemming moet Andreas Baader een zin uitspreken met een woord waaruit de ontvoerders kunnen opmaken dat de operatie geslaagd was.


    * 11 september 1977 

     - Op 11-09-1977 start de Exekutivschlag.  De plaatselijke politie stond op het punt het appartement 104 in "Zum Weingraben 8" te inspecteren maar zag ervan af wegens de orders van het BKA om niet eigenmachtig te handelen. De politie was er van overtuigd dat het BKA of het GSG9 (*) het appartement wel zou doorzoeken.
    (*) GSG9 is de antiterreureenheid van de Bondspolitie.

    Omdat in het laatste levensteken een persoonlijke gebeurtenis van Schleyer die in juli 1977 had plaatsgevonden verkeerdelijk in de maand juni werd gesitueerd werd dit door het BKA aangegrepen om het levensteken te verwerpen en alzo opnieuw tijd te winnen.
    Tevens liet het BKA weten dat er geen bemanning zal gevonden worden die bereid is te vliegen als er vooraf geen bestemming wordt opgegeven.


    * 12 september 1977 

    - Op 12-09-1977 wordt in het hotel "Breidenbacher Hof" in Düsseldorf een envelop achtergelaten met als opschrift "Herrn von Brauchitsch Flick KG". De envelop bevatte een een geluidsband en een brief die aan de Bondsregering was gericht waarin de ontvoerders het ultimatum met 24h verlengen maar ook aangeven enkel nog te zullen reageren als er concrete stappen worden gezet om tot een gevangenenruil te komen.

    - Op de geluidsband is te horen dat Schleyer zich ergert aan het feit dat aan het uitblijven van een beslissing : " (...) Ich bin etwas verwundert, daß man wiederum einseitige Forderungen stellt (...) Auf der anderen Seite  wird  die Hauptforderung, die für meine Existenz entscheidend ist, nämlich wie der Beschluß der Bundesregierung lautet, nicht bekanntgegeben (...)


    Helmut Kohl
    Dezelfde dag krijgt de secretaresse van von Brauchitsch een telefoon van, wat later zal blijken Stefan Wisniewski te zijn, waarin hij haar zegt dat in het Parkhotel een omslag met een geluidsopname  is afgegeven voor haar baas.
    In de omslag steekt een brief van Schleyer aan von Brauchitsch waarin hij hem vraagt de casette te bezorgen aan Helmut Kohl, zijn vriend en de voorman van de oppositiepartij CDU.   
    Op de geluidsopname uit hij zijn ergernis over de houding van de Bondsregering en de onbekwaamheid van de BKA-leiding : (...) Ich habe immer die Entscheidungen der Bundesregierung anerkannt, aber was sich seit Tagen abspielt, ist Menschenquälerei ohne Sinn. (...) Ich bin nicht bereit, lautlos aus diesem Leben abzutreten, um die Fehler der Regierung, der sie tragenden Parteien und die Unzulänglichkeiten des von ihnen hochgejubelten BKA-Chefs zu decken (...)  




    * 13 september 1977 

    - Op 13-09-1977 nemen de ontvoerders telefonisch contact op met Denis Payot en verzoeken hem de samenwerking met de bondsregering te beëindigen omdat ze beseffen dat het uiteindelijke doel is tijd te winnen om een militaire actie voor te bereiden.
    Ze verlengen uiteindelijk hun vierde ultimatum tot vanavond 24.00 h.

    Alfred Klaus
    Alfred Klaus bezoekt de gevangenen in Stammheim en peilt naar hun voorkeur betreffende eventuele opnamelanden.
    Andreas Baader noemt eerst Algerije en Vietnam en voegt daarna Libië, Irak en Jemen toe.
    Gudrun Ensslin, Jan Carl Raspe en Irmgard Möller spreken zich niet uit en verkiezen gezamenlijk te overleggen.

    Tijdens het gesprek verklaart Baader dat indien de gevangenen vrijgelaten worden ze niet naar de BRD zullen terugkeren en dat de vrijlating een verdere escalatie zou verhinderen : (...) Wenn ein Austausch erfolgt, dann kann die Bundesregierung damit rechnen, daß die Freigelassenen nicht in die Bundesrepublik zurückkehren. (...) Es liegt im Interesse der Bundesregierung, eine weitere Eskalation zu vermeiden (...)

    * 14 september 1977 

    Hans-Jürgen Wischnewski
    - Op 14-09-1977 vliegt de Staatsminister Hans-Jürgen Wischnewski naar Algerije en Libië om de ontvoerders een signaal te geven dat de Bondsregering daadwerkelijk op zoek is naar een opnameland.

    - De ontvoerders bellen naar Denis Payot en stellen voor het vertrek van het vliegtuig uit te zenden twee uur na het einde van de zendtijd op de beide Duitse netten.  




    - Rond de middag bij het Franse persagentschap AFP in Bonn een envelop bezorgd met daarin een video-opname van  Schleyer waarin hij zich richt tot de journalisten om zijn boodschap openbaar te maken, waarin hij opnieuw uithaalt naar de Bondsregering en het BKA en waarin hij cynisch opmerkt dat zijn dood de door hen gemaakte fouten zou toedekken: Ich wende mich deshalb an die Öffentlichkeit und hoffe, daß es noch genügend freie journalisten gibt,die bereit sind, diese Überlegungen zu publirieren (...)  verfolge ich die Maßnahmen des Bundeskriminalamtes, die nach meiner Beurteilung  in Tricks bestehen, die es ihnen ermöglichen sollen, Zeit zu gewinnen, um meine Entführer zu finden. Die Aufspürung meiner Entführer würde allerdings mein Ende sein. (...) Ich bin in großer Sorge, daß man durch ein solches Vorgehen erreichen will, daß die Fehler, die begangen wurden, durch mein stilles Ende abgedeckt werden. 



    * 15 september 1977 

    De ontvoerders bellen naar Denis Payot met de melding dat ze een voorkeur hebben voor de te volgen vliegroute en sluiten daarbij het luchtruim van Israël, Marokko en Ethiopië uit 


    * 16 september 1977 

    De ontvoerders merken dat de politie bezig was met huis-aan-huis-onderzoek en besluiten de gevangene buiten de Bondsrepubliek onder te brengen. 
    Op 16-09-1977 wordt Hanns Martin Schleyer in een tenen mand overgebracht  naar een door Angelika Speitel gehuurd pand  (*) in de Stevinstraat 266 in den Haag.
    (*) Angelika Speitel had het pand gehuurd onder de valse naam "Karola Stöhr". Het pand noemden ze "Haus Etna" naar haar bijnaam. 

    De ontvoerders beklagen zich bij Payot dat de Bondsregering te weinig druk uitoefent op de door hen opgegeven landen om de gevangenen op te nemen   



    Friederike Krabbe
    *** Brigitte Mohnhaupt, Peter Jürgen Boock, Friederike Krabbe, Elisabeth von Dyck, Monika Helbing e.a.nemen de wijk naar Bagdad waar Mohnhaupt een onderhoud heeft met Wadi Haddad over de opname van groepsleden en de verdeling van het losgeld (*) dat geëist werd voor de vrijlating van Schleyer.
    (*) Wadi Haddad die de operatie zag als fondsenwerving wou het losgeld opdrijven naar 1 miljoen dm per gevangene. Voor de RAF had de operatie echter een politiek dimensie en kwam het geld op de tweede plaats.

    Stefan Wisniewski, de leider van het Kommando (*), blijft met enkele groepsleden achter om Schleyer te bewaken.
    (*) Het zenuwcentrum van de ontvoerders bevond zich in een duplexwoning gelegen in de Baden Powell- weg 217 in Amsterdam   


    *** Het BKA vermijdt zichtbare opsporingsactiviteiten om de ontvoerders niet te verontrusten maar tracht wel tot het communicatienetwerk door te dringen.
    Zo ontdekken ze dat het merendeel van de oproepen naar Denis Payot komen uit publieke telefooncellen in de stationswijk van Keulen, waaruit ze afleiden dat Schleyer nog steeds in Keulen wordt vastgehouden. 


    * 19 september 1977

    - Denis Payot geeft te kennen niet bereid te zijn met de gevangenen in hetzelfde vliegtuig te reizen. Hij is wel bereid met een ander vliegtuig naar dezelfde bestemming te reizen om daar dan de mededeling van Andreas Baader, als teken van geslaagde actie,  aan de ontvoerders door te geven.  



    • Schietincident in den Haag

    Angelika Speitel
    Knut Folkerts












    - Op 19-09-1977 meldt Angelika Speitel zich bij de " Garage Tromp Autoverhuur" om een verlenging te vragen voor een "Ford Granada" die ze op 16-09-1977 onder haar valse naam Ursula Dietrich per telefoon had gehuurd.

    De garagehouder had argwaan gekregen en de politie gevraagd de opgegeven naam te controleren, waarop de politie bevestigde dat het om een valse naam ging.

    Wanneer 
    Angelika Speitel zich rond 20.45 h bij de garage aanmeldt wint de garagehouder tijd en waarschuwt inmiddels de politie. 
    Wanneer de politie aankomt neemt Angelika Speitel de benen maar wordt door de agent Randy Siersema achtervolgt.

    Wanneer hij haar bij de schouder vast neemt wordt hij door een verdekt opgestelde medeplichtige (*) neergeschoten. Hij blijft zwaargewond achter met een kogel in de schouder en in de lies.
    Angelika Speitel en haar kompaan kunnen ontkomen. 
    (*) Mogelijk was Christian Klar de kompaan van Angelika Speitel.

    - Kort na het schietincident meldt zich de herbergier van de nabijgelegen café "Cactus" met de melding dat een klant (*) de zaak plotseling heeft verlaten en een grote tas heeft achtergelaten.
    Na onderzoek werd in de tas opnameapparatuur, schrijfmachines, een microfoon, briefpapier en omslagen aangetroffen alles van Duitse makelij.
    (*) Later is gebleken dat het om Knut Folkerts ging 

    *** Het schietincident dat had plaatsgevonden op 3 km van de Stevinstraat 266, het adres waar Hanns Martin Schleyer werd vastgehouden, deed de ontvoerders besluiten hun gevangene naar een andere locatie over te brengen.
    Gedurende de nacht werd Schleyer in een mand in de koffer van een auto naar een appartement gelegen in Duivenschieting 5, te St Pieters Woluwe  gebracht. 


    *** Om de veiligheid van Schleyer niet te veel in gevaar te brengen worden te zichtbare onderzoeksdaden achterwege gelaten maar wordt alles toegespitst op het in kaart brengen van het communicatienetwerk.
    Zo stelt men o.a. vast dat veel telefoontjes naar Payot gepleegd werden vanuit openbare telefooncellen in de stationswijk in Keulen, een indicatie dat de ontvoerders en Schleyer zich nog in Keulen bevonden.
    Er werd ook vastgesteld dat er verschillende keren uit de Gare du Nord in Parijs werd gebeld en dat ook enkel brieven in Parijs waren afgestempeld.
    - De brieven die gericht waren aan krantenredacties, radiozenders, TV-zenders en personen die reeds door de ontvoerders waren gecontacteerd, werden gescreend op de steeds weerkerende vermelding "Eilt-sofort auf den Tisch"  en aan het BKA overhandigd.

    Johannes Weinrich
    *** In Bagdad krijgen Brigitte Mohnhaupt en Peter Boock het bezoek van Johannes Weinrich, een voormalig lid van de Revolutionäre Zellen en de rechterhand van Carlos, die hen aanraadt de hulp van Wadi Haddad in te roepen.
    Om de druk op de bondsregering op te voeren stelde hij twee tot in detail voorbereide acties (*) voor met name de gijzeling van de Duitse ambassade in Koeweit of de kaping van een vliegtuig met vakantiegangers op de terugweg van Palma de Mallorca naar Frankfurt.
    (*) Alhoewel de gevangenen in Stammheim geen voorstander waren van een vliegtuigkaping met mogelijk burgerslachtoffers werd voor die optie gekozen mede omdat de gijzeling van de Duitse ambassade in Stockholm op 24-04-1975 slecht was afgelopen. Wanneer Mohnhaupt de geplande vliegtuigactie bekendmaakte stuitte dit op veel tegenstand bij de aanhang omdat gewone burgers in gevaar werden gebracht wat indruiste tegen de regels van de RAF



    Rolf Heißler
    Er was ook overleg met de uit Parijs overgekomen Rolf Clemens Wagner en de uit Brussel overgekomen Rolf Heißler over het afstemmen van de operatie Schleyer en de geplande vliegtuigkaping.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Rolf_Hei%C3%9Fler







    * 21 september 1977

    Op 21-09-1977 drukt het boulevardblad "Bild am Sonntag" een open brief af  van Schleyer's echtgenote Waltrude Schleyer, waarin zij zich onder de titel "Laßt meinen Mann leben. Tauscht ihn aus!"  in niet mis te verstane bewoordingen richt tot de Bondsregering. 


    • Politieman neergeschoten  in Utrecht


    Sigrid Sternebeck
    - Na de schietpartij bij het autoverhuurbedrijf in den Haag op 
    19-09-1977 doen de onderzoeksdiensten bij de Nederlandse autoverhuurbedrijven navraag over eventuele Duitse klanten. 
    Hierop meldt het autoverhuurbedrijf STAM uit Utrecht aan de politie dat een zekere Astrid Winter (*) uit Hamburg op 10-09-1977 een Ford Taunus heeft gehuurd die ze op 22-09-1977 moet inleveren.
    (*) Sigrid Sternebeck zou de wagen onder een valse naam gehuurd hebben. 
    - Nadat na verificatie blijkt dat de identiteit van Frau Winter vervalst is stellen die dag zich twee politiebeambten in burger verdekt op achteraan het bedrijf.
    - In de namiddag van 22-09-1977 brengen Knut Folkerts en Elisabeth von Dyck de wagen terug.

    Wanneer  Knut Folkerts, die zich als Siegfried Fries voorstelt, de sleutels en de papieren wil teruggeven willen de politiebeambten hem aanhouden en de handboeien aandoen.
    Folkerts is hen echter te vlug af, grijpt zijn wapen en vuurt viermaal.
    Hierbij wordt Cornelius Pieterse zwaar gewond door 2 kogels in de buikstreek en Arie Kranenburg dodelijk gewond door 2 kogels in de borst en de buikstreek.
    Wanneer Folkers de benen neemt wordt hij door twee politiebeambten, die buiten stonden opgesteld, ingerekend. 
    Elisabeth von Dyck die enkele meters vóór het bedrijf was uitgestapt, om mogelijk de aftocht te dekken, kan ontkomen.  

    Knut Folkerts werd aangeklaagd voor betrokkenheid bij de moord op Buback en voor een overval met Willi-Peter Stoll op een wapenhandel in Frankfurt am Main. Folkerts wordt in Nederland tot 20 jaar veroordeeld maar aan de BRD uitgeleverd.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Sigrid_Sternebeck

    www.youtube.com/watch?v=182Kc13AsJE&playnext=1&list=PL3DBCC1A96D18E6A6&index=32

    *** De schietincidenten in Nederland waren in feite onvoorziene omstandigheden. De RAF wou geen gewelddadige acties in Nederland en Frankrijk ,in de hoop in deze landen door de politie min of meer gerust gelaten te worden, zodat ze er onderduikadressen ( Konspirative Wohnungen ) konden vinden .***



    * 25 september 1977

    Het BKA laat de ontvoerders meedelen dat van de gecontacteerde landen Libië en Zuid-Jemen negatief hadden gereageerd, dat men wachtte op het antwoord van nog twee landen en dat men de aanvraag ook aan Vietnam zou richten.


    * 28 september 1977


    De ontvoerders sturen een foto van Schleyer naar het Franse dagblad "Libération" die op 28-09-1977 afgedrukt wordt.


    Helmut Pohl
    - Op 28-09-1977 worden Helmut Pohl tot 5 jaar, Christa Eckes tot 7 jaar en Wolfgang Beer tot 4.5 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor lidmaatschap bij een terroristische organisatie.
    Nadat de Verfassungsschutz hen gedurende een geruime tijd had afgeluisterd en derhalve op de hoogte was van hun plannen om de Stammheim gevangenen te bevrijden, werden ze samen met nog 3 kompanen op 4-02-1974 (*) aangehouden waarbij in hun verblijfplaatsen wapens en springstoffen werden gevonden.
    (*) De groep werd later Gruppe 4.2 genoemd




    • Vliegtuigkaping Flight 472

    - Op 28-09-1977 wordt een DC8 van Japan Airlines Flight 472, dat op weg is van Parijs naar Tokio, na een tussenlanding in Bombay door 5 leden van het Japanese Red Army (JRA) gekaapt en gedwongen koers te zetten naar Dhaka in Bangladesh.
    De kapers, geleid door een zekere Osamu Maruoka, eisen een losgeld van 6 Mio $ en de vrijlating van 9 leden van de JRA voor de vrijlating van 137 passagiers en 14 bemanningsleden.

    - Op 1-10-1977 deelt de premier Takeo Fukuda mee dat de regering instemt (*) met de eisen van de kapers.Er worden 6 leden van het JRA vrijgelaten.
    (*) Er komt internationale kritiek op de beslissing van te onderhandelen met terroristen.Kort na het incident wordt in Japan een elite eenheid opgeleid om op te treden bij dergelijke terreurdaden. 

    Het geld wordt overgevlogen naar Dhaka waarop 118 passagiers worden vrijgelaten.
    Op 3-10-1977 zet het vliegtuig koers naar Koeweit-city en Damascus waar 11 gijzelaars worden vrijgelaten.
    Uiteindelijk vliegt het vliegtuig naar Algerije waar de rest van de gijzelaars wordt vrijgelaten en de kapers (*) asiel krijgen.
    (*) In 1987 wordt Osamu Maruoka in Tokio aangehouden wanneer hij met een vals paspoort in Japan wil binnenkomen

     ********************************************************************

    *** Het Japanese Red Army ( Nihon Sekigun) is een communistische militante groepering die in 1971 in Libanon werd opgericht door Fusako Shigenobu.

    Fusako Shigenobu










    Het PFLP had nauwe banden met de JRA dat het financieel ondersteunde en voorzag van trainingskampen en wapens.
    Een bekende terroristische actie was het Lod Airport Massacre in 1972 in Israel waarbij Kozo Okamoto werd gevangen genomen, wiens vrijlating werd geëist door Schwarzer September tijdens hun gijzelingsactie tijdens de OS van 1972 in München .

    Belangrijke leden waren Fusako Shigenobu, Kozo Okamoto, Osamu Maruoka ...


     ********************************************************************

    - Op 2-10-1977 wordt Volker Speitel, die een sleutelrol vervulde bij het binnensmokkelen van wapens in de Stammheim gevangenis, aangehouden. 



    * 8 october 1977





    -Op 8-10-1977 ontvangt het kantoor van Denis Payot een omslag met daarin een foto van Hanns Martin Schleyer en een handgeschreven brief.
    Schleyer die een bord vasthoudt met als opschrift " Seit 31 Tage Gefangener" bedankt in zijn brief zijn vrouw voor haar open brief aan de Bondsregering die in "Bild am Sonntag" was gepubliceerd, herhaalt dat hij zijn lot in de handen legt van de Bondsregering maar geeft aan dat de onzekerheid een de grootste kwelling is.
    Hij verwijst naar de moorden op Ponto en Buback om de vastberadenheid van de ontvoerders te illustreren maar verwijst subtiel naar de consequente houding van de Japanse regering na de kaping van Flight 472 door het JRA.
    Ich habe die Gelegenheit bekommen meiner Frau für den mich beruhigenden brief in 'Bild am Sonntag' vom 21.9.77 zu danken (...) Die Ungewißheit ist die größte Belastung (...) daß die Entscheidung über mein Leben in der Hand det Bundesregierung liegt, und ich habe damit diese Entscheidung akzeptiert (...) der Entscheidung der japanischen Regierung und ihrer konsequenten Haltung   (...) Ihre Entschlossenheit kann nach der Ermordung Bubacks und Pontos nicht in Zweifel gezogen werden(...) 

    * 13 october 1977   (Landshut)

    • Kaping van een Lufthansa boeing 737  "Landshut"


    Op 13 oktober 1977 om 13.00 h vertrekt in Mallorca de Boeing 737 van Lufthansa met het vluchtnummer LH181 en met 86 passagiers en 5 leden van de bemanning aan boord naar Frankfurt.



    Om 14.38 h merkt de luchtverkeersleiding van Aix-en-Provence dat er wordt afgeweken van de voorgeschreven route. 
    Het vliegtuig wordt tijdens de vlucht van Mallorca naar Frankfurt gekaapt door een commando van de PFLP.



    Jürgen Schumann

    Gaby Dillmann
    Jürgen Vietor







    De vijfkoppige bemanning werd gevormd door de gezagsvoerder Jürgen Schumann, de co-piloot Jürgen Vietor en de stewardessen Hannelore Piegler, Anna-Maria Staringer en Gaby Dillmann.
    Wadi Haddad

    Wadi Haddad,die zelf de 4 kapers had gekozen, hield de touwtjes in handen van de operatie, met de codenaam "Kofre Kaddum" , genoemd naar een Palestijns dorp in het bezette West-Jordanië dat door Israëlitische soldaten met de grond was gelijkgemaakt. 







    Het vierkoppige commando (*) bestond uit twee mannen Zohair Akache en Nabil Harb en twee vrouwen Sohaila Andrawes en Hind Alameh, de verloofde van Zohair Akache.

    (*) Het commando had de naam «Martyr Halimeh» verwijzend naar de schuilnaam van Brigitte Kuhlmann een voormalig lid van de RZ, die gedood werd te Entebbe in de nacht van 3 op 4 juli 1976, na een mislukte kaping van een Franse Airbus door het Commando Che Guevara van het  PFLP
    waaraan twee leden van de RZ deelnamen.
    De leider van de operatie, Zohair Akache werd aangesproken met  "Captain Mahmud" eertijds de schuilnaam van Wilfried Böse het tweede lid van de RZ die deelnam aan de kaping.

     
    Jürgen Vietor omschreef later Zohair Yoissif Akache als de krankzinnige onbetwiste leider met extreem wisselende stemming, Sohaila Andrawes ,die de "Dicke" werd genoemd, was de opzichtster die de mensen kwelde, Nabil Harb was een vriendelijke beleefde jongen die de " Hübsche" werd genoemd en met Hind Alameh die de "Kleine" werd genoemd kon ook gepraat worden.  

    Zohair Youssif  Akache
    (Ali Hyderi)

    Sohaila Andrawes Sayeh
    (Soraya Ansari)

    Nabil Harb
    (Rizza Abbasi)

    Hind Alameh
    (Shanaz Gholoun)




    Monika Haas
    De 4 kapers, die onder een valse naam in Palma de Mallorca waren ingescheept, waren in het bezit van wapens die verborgen zaten in een dubbele bodem van twee beauty cases en in een transistor radio.De wapens waren een week eerder door Monika Haas vanuit Algiers naar Palma de Mallorca gesmokkeld.

    Ze nemen kort na de start de controle over het vliegtuig over en dwingen de piloot koers te zetten naar Rome waar het om 15.45 h landt op de luchthaven Roma - Fiumicino.


    Landshut in Roma-Fiumicino
    Zohair Akache meldt zich om 17.00 h via de boordradio en eist de vrijlating van de 11 RAF-gevangenen en verklaart in een lange tirade dat ze strijden tegen de imperialistische wereldorganisaties. 

    De Landshut zet om 17.42 h koers naar Larnaka op Cyprus waar het om 20.30 h landt. 

    De staatsminister Wischnewski neemt contact met Ulrich Wegener, de commandant van de GSG 9 en meldt hem dat er een vliegtuig van Lufthansa is gekaapt en dat een GSG 9 eenheid zich moet klaar houden om ingezet te worden.
    Hierna wordt op de luchthaven in Frankfurt een vliegtuig klaar gemaakt met een elite-eenheid van de GSG 9.
    De grote crisisstaf  in Bonn besluit niet in te gaan op de eisen van de kapers.
    https://de.wikipedia.org/wiki/GSG_9_der_Bundespolizei

    Nadat er is bijgetankt zet het vliegtuig om 22.50 h koers richting Perzisch Golf.



    * 13 october 1977  (Bonn)

    - Om 18.15 h wordt de " Kleine Lage" (*) in kennis gesteld van de kaping en snel wordt de de link gelegd met de Schleyer ontvoering.

    Hans Dietrich Genscher
    (*) De "Kleine Lage" is de crisisstaf die dagelijks bijeenkomt, bestaande uit de Bondskanselier Helmut Schmidt, de minister van Justitie Hans-Jochen Vogel, de minister van Binnenlandse Zaken Werner Maihofer, de minister van Buitenlandse zaken Hans-Dietrich Genscher, de staatsminister Jürgen Wischnewski, het hoofd van de Kanselarij Manfred Schüler , de woordvoerder van de regering Klaus Bölling,  De BKA-chef Horst Herold en de Generalbundesanwalt Kurt Rebmann.



    - Werner Maihofer, de Duitse minister van Binnenlandse Zaken neemt contact met zijn Italiaanse collega Francesco Cossiga met het verzoek het vliegtuig niet te laten vertrekken.
    Cossiga besluit echter, na overleg (*) met Enrico Berlinguer, het vliegtuig te laten vertrekken.
    (*) Berlinguer was verre familie van de christendemocraat Cossiga met wiens partij de communisten de meerderheid vormden in de regering.  

    * 14 october 1977 (Bonn)

    - De ontvoerders van Hanns Martin Schleyer bellen om 01.00 h naar Denis Payot met de melding dat ze om 02.00 h een verklaring zullen afleggen. 
    In het eerste deel in het Engels melden ze dat het commando "Martyr Halimeh" de volledige controle heeft over de Boeing 737 van Lufthansa met vluchtnummer LH 191.
    Ze hebben bovendien een bijkomende eis met name de vrijlating van 2 Palestijnen die in Turkije gevangen zaten en een bijkomend losgeld (*) van 15 Mio $.
    (*) De verdeling van de bankbiljetten werd bepaald en het geld moest op 15.10.77 om 12.00 h door de zoon Hanns Eberhard Schleyer naar het Intercontinental Hotel in Frankfurt gebracht worden. Daar zou hij verdere instructies krijgen waarheen de reis verder zou verlopen. .  

    - Het tweede deel van de verklaring was in het Duits waarin gesteld werd dat het ultimatum afloopt op 16 october 1977 om 09.00 h en dat het niet meer zou worden verlengd : "Das Ultimatum der Operation "Kofr Kaddum" des Kommandos "Martyr Halimeh" und das Ultimatum des Kommandos "Siegfried Hausner" sind identisch (...) Nach vierzig Tagen Gefangenschaft von  Schleyer wird es eine Verlängerung des Ultimatums nicht mehr geben (...) 


    * 14 october 1977   (Landshut in Bahrein)

    Mahmud bedreigt Schumann
    De Landshut is wegens brandstofgebrek genoodzaakt, ondanks een verbod van de autoriteiten, een tussenstop te maken en landt om 01.52 h in Bahrein.
    Mahmud moet dreigen de piloot om te brengen vooraleer de luchthavenautoriteit toestemming geeft bij te tanken.
    Daarna wordt koers gezet naar Dubai

    http://owaahh.com/operation-fire-magic-how-west-germany-rescued-90-hostages-in-mogadishu/






    * 14 october 1977   (Landshut in Dubai)



    Landshut in Dubai
    De landingsbaan in Dubai was versperd met tankwagens.
    Wanneer de brandstof opraakt dwingt Zohair Akache de copiloot Jürgen Vietor toch de landing in te zetten.
    De luchthavencommandant laat op het laatste moment de landingsbaan vrijmaken en kan het vliegtuig om 05.51h landen.
    Het verzoek van de plaatselijk  Minister van Defensie om vrouwen en kinderen vrij te laten werd afgewezen.

    Om 23.30 h landt op een afgelegen landingsbaan een Boeing 707 van Lufthansa met aan boord staatsminister Wischnewski en de crisisexpert Wolfgang Salewski.


    * 14 october 1977 (Bonn)

    videoboodschap van Schleyer genomen op de dag van de Landshut-kaping


    - Die avond om 19.55 h ontvangt Denis Payot in Genève een spoedbestelling van de ontvoerders met een videoboodschap van Schleyer waarin hij zich afvraagt of er werkelijk iets moet gebeuren vooraleer Bonn een beslissing neemt. Hij geeft ook aan dat hij werd ontvoerd omdat hij zich voor de staat en haar democratische waarden heeft ingezet en hierdoor in het oog viel. Hij heeft bovendien het gevoel dat bepaalde uitspraken de indruk geven dat met zijn werk de spot wordt gedreven: "Ich frage mich in meiner jetzigen Situation wirklich, muß denn nun etwas geschehen, damit Bonn endlich zu einer Entscheidung kommt? 
    Schließlich bin ich nun fünfeinhalb Wochen in der Haft der Terroristen und das alles nur, weil ich mich jahrelang für diesen Staat und seine freiheitlich-demokratische Grundordnung eingesetzt und exponiert habe. Manchmal kommt mir ein Ausspruch - auch von politischen Stellen - wie eine Verhöhnung dieser Tätigkeit vor."


    Hans Jochen Vogel
    - Diezelfde avond heeft Hanns Eberhard Schleyer een onderhoud met Hans Jochen Vogel. 
    De minister van Justitie, vraagt hem of hij eventueel bereid zou zijn met het losgeld naar het Intercontinental Hotel in Frankfurt te gaan en daar verdere instructies van de ontvoerders af te wachten.
    Hij geeft aan dat de opdracht niet zonder gevaar kan zijn maar Schleyer verklaart zich bereid onder voorwaarde dat de Bondsregering ook de andere eisen van de ontvoerders en de kapers inwilligt en dat er tijdens zijn afwezigheid geen gewelddadige acties tegen de kapers worden ondernomen.
     Vogel geeft ook aan dat het een persoonlijk voorstel is maar dat de Großer Krisenstab (*) nog het fiat moet geven zowel over het losgeld als over de vrijlating van de Stammheim gevangenen.

    • Wat men toen niet wist dat Rolf Clemens Wagner reeds twee dagen eerder vanuit Parijs een vluchtticket had besteld  voor de heer " E.Schlier"  om in Frankfurt op 20.55 h het vliegtuig te nemen met als vluchtroute Parijs, Algiers, Damascus, Karachi en terug naar Frankfurt. De bedoeling was dat de koffers in een of andere wisselzone van eigenaar zouden veranderen.

    Franz Josef Strauß
    (*) De Großer Krisenstab of de Großer Politischer Beratungskreis komt een paar maal per week samen en bestaat uit de Kleine Lage aangevuld met o.a. Willy Brandt partijvoorzitter van de SPD Helmut Kohl partijvoorzitter van de CDU, Franz-Josef Strauß partijvoorzitter van de CSU.






    - Het dpa in Hamburg krijgt uit hun bureau in Stuttgart de melding dat ze de details over de geldoverdracht hebben ontvangen.

    Hanns Eberhard Schleyer wordt 's avonds per helikopter naar Frankfurt gevlogen. In de gebouwen van de Bundesbank wordt het losgeld samengeteld in verschillende valuta's.
    Experten werken een manier uit om de biljetten te markeren.


    * 15 october 1977 (Landshut in Dubai)


    Landshut - Catering in Dubai
     - De hitte in het vliegtuig loopt op tot boven 50 graden, de toiletten zijn verstopt en er hangt een misselijkmakende geur.









    Om 07.50 h, na meer dan 24 h oponthoud, stuurt de boordcommandant Jürgen Schumann een bericht gericht aan de Bondskanselier Helmut Schmidt waarin hij aangeeft dat het leven van de passagiers en de bemanning afhangt van zijn beslissing: " Das Leben von 91 Männern, Frauen und Kindern an Bord des Flugzeuges hängt von ihrer Entscheidung ab. Sie sind unsere letzte und einzige Hoffnung. Im Namen der Besatzung un der Passagiere. Schumann"

    Ulrich Wegener
     - Om 12.04 h landt een zespersoons jet met aan boord Ulrich Wegener commandant van de GSG 9 en enkele veiligheidsexperten in Dubai, terwijl de GSG 9 eenheid stand-bye is in Ankara
    https://de.wikipedia.org/wiki/Ulrich_Wegener



    Tijdens hun oponthoud in Dubai ontvingen diverse persbureau's alsook Hanns Eberhard Schleyer een getypt gemeenzaam communiqué van het Kommando Siegfried Hausner en het Commando Kofre Kaddum dat eindigt met de woorden: " sieg der einheit aller revolutionaeren kraefte in de welt"



    Mohammed bin Raschid
    - Minister Hans-Jürgen Wischnewski  onderhandelt met  Mohammed bin Raschid, de minister van Defensie van Dubai, om de GSG 9 de toelating te geven een raid op het vliegtuig uit te voeren en de gijzelaars te bevrijden.
    Mohammed bin Raschid geeft geen toelating en beslist dat strijdkrachten van de VAR de gijzelaars zullen bevrijden.



    * 15 october 1977 (Frankfurt)

    • De verknoeide geldoverdracht
    Denis Payot informeert de BKA over de bewoordingen van Schleyer in de videoboodschap

    Om 08.00 h vergadert de Kleine Lage in Bonn. 
    Omdat de plaats en het tijdstip waarop het losgeld zou worden overgedragen bekend (*) is wil men afzien van het plan om het geld aan Hanns Eberhard Schleyer te overhandigen. Men acht het wenselijk de uiteindelijke beslissing over te laten aan de "Großer Krisenstab"
    (*) Het plan was de avond voordien bij het dpa van Stuttgart bekend geworden. Alhoewel ze het bericht nog niet openbaar hadden gemaakt waren onvermijdelijk enkele mensen op de hoogte van de operatie wat een bijkomend risico inhield.

    Wanneer Hanss Eberhard Schleyer zich om 09.00 h informeert bij Hans Jochen Vogel betreffende de modaliteiten voor de overhandiging van het losgeld krijgt hij het antwoord dat de "Großer Krisenstab" (*) nog geen beslissing heeft genomen betreffende de vrijlating der gevangenen.

    De "Großer Krisenstab" die om 09.20 h vergadert, komt eveneens tot het besluit dat het niet verdedigbaar is dat H.E. Schleyer het geld zou overdragen. Helmut Schmidt legt het voorstel op tafel een bevrijding van de gegijzelden, desnoods met geweld, uit te werken. 

    - Om 09.20 h belt minister Vogel naar Schleyer met de melding dat de operatie in de openbaarheid is geraakt en dientengevolge het te gevaarlijk is om ermee door te gaan.
    De Bondsregering zou de ontvoerders laten weten dat er voor hen een boodschap (*) lag bij het advocatenbureau van Denis Payot.
    (*) Een boodschap met de vraag om een nieuw voorstel voor de transfer van het losgeld. 

    - Om 09.40 h meldt het dpa (Deutsche Presse-Agentur) dat uit diplomatische kringen bekend was geraakt dat  Hanns Eberhard Schleyer op weg was  naar Frankfurt (*) om het losgeld te overhandigen.
    (*) Horst Herold  had de Bondsregering aangeraden dit bericht te verspreiden erop rekenend dat hierdoor de overdracht zou mislukken.

    - Om 11.35 h beslist de Großer Krisenstab dat men wil overgaan tot een bevrijding van de gijzelaars en dit desnoods met geweld.

    Wanneer hij om 13.00 h naar Vogel belt krijgt hij echter  opnieuw het antwoord dat nog geen beslissing is genomen.

    - Intussen besluit Hanns Eberhard Schleyer, als laatste mogelijkheid om zijn vader te redden, bij de Verfassungsgericht  (Grondwettelijk Hof) in Karlsruhe een verzoek in te dienen om in kort geding de Bondsregering en de regeringen van de betrokken lidstaten te dwingen in te gaan op de eisen van de kapers.
    Medewerkers van zijn advocatenbureau in Stuttgart dienen om 13.00 h de vordering in. 
    Zijn advocaten steunen zich op het grondrecht van "recht op leven"  met als aanklacht dat indien de regering niet ingaat op de eisen van de ontvoerders er sprake is van een "door de staat getolereerde moord" : Die Antragsgegner nehmen die Ermordung des Antragstellers dan wissentlich hin, obwohl sie in der Lage wären, diesen Mord abzuwehren "

    Dezelfde dag stuurt de Bondsregering haar standpunt naar het Verfassungsgericht(*).
    (*) Het standpunt van de regering is dat het hier over een politieke beslissing gaat waar het gerecht niet kan ingrijpen. 

    Om 15.00 h vertrekt Hanns Eberhard Schleyer met de helikopter naar Stuttgart Wanneer hij even vóór de landing verneemt dat de ontvoerders zich om 15.15 h telefonisch hebben gemeld keert de helikopter terug naar Frankfurt.

    Rolf Clemens Wagner
    Na enkele mislukte oproepen krijgt hij Rolf Clemens Wagner (*) aan de lijn die hem meedeelt dat een een ticket op naam van "Schlier" klaar ligt om om 20.55 h het vliegtuig te nemen naar Parijs en daar de instructies te krijgen voor verdere bestemmingen. Bij één van die wisselzones zou hij benaderd worden door een gezant van de RAF die hem dan zou vertellen hoe het losgeld over te dragen.
    (*) De contactman van de RAF viel op door zijn professioneel en verzorgd taalgebruik. Rolf Clemens Wagner had als telefonist bij het reisbureau Neckermann in Eschborn routine opgedaan.

    Schleyer geeft aan niet te weten hoe ver het BKA met het samenstellen van het losgeld gevorderd is en stelt voor binnen een half uur terug te bellen. 
    In het daaropvolgend telefoongesprek geeft Hanns Eberhard Schleyer aan dat de Bondsregering bereid is het losgeld te betalen maar dat de voorgestelde reis niet kan doorgaan omdat de operatie in de openbaarheid is gekomen en hierdoor het risico bestaat dat het losgeld in een of andere wisselzone in verkeerde handen terecht komt.
    Hierop dringt Rolf Clemens Wagner aan en benadrukt dat er van uitstel geen sprake kan zijn, waarop hij de verbinding verbreekt.

    Schleyer vliegt om 21.00 h terug naar Stuttgart en krijgt rond 23.00 h telefoon van Wagner die hem meedeelt dat ze akkoord gaan als de vrijgelaten gevangenen het losgeld meebrengen

    -Wanneer Schleyer de BKA contacteert krijgt hij als antwoord dat de Bondsregering akkoord met het laatste voorstel, alhoewel reeds beslist was geen losgeld te betalen en de gijzelaars te bevrijden. 


    * 15 october 1977 (Karlsruhe)

    Om 21.30 h komt het Bundesverfassungsgericht bijeen om zich te buigen over de vordering van Hanns Eberhard Schleyer.
    De Bondsregering had in haar verweer gesteld dat de gevangenen uit Stammheim gevaarlijke terroristen waren die eenmaal vrijgelaten naar de Bondsrepubliek konden terugkeren om hun terroristische activiteiten verder te zetten. 
    Bovendien stellen ze dat de gevangenen vrijlaten om het leven van Schleyer te redden een politieke beslissing is en geen rechterlijke.  


    Ernst Benda
    - Om 05.45 h deelt Ernst Benda, de voorzitter van het Grondwettelijk Hof, mee dat het Hof de verordening afwijst : " Der Antrag auf Erlass einer einstweiligen Anordnung wird  abgelehnt" 

    In haar motivatie zegt het Hof dat er heen vaste wijze van bescherming van het leven kan worden voorgeschreven omdat in dat geval de reactie van de staat voor de terroristen voorspelbaar wordt.




    * 16 october 1977 (Landshut in Dubai)


    Landshut - generator
    - Wanneer de generatoren 's nachts uitvallen legt Jürgen Schumann de kapers uit dat wanneer de zon weer schijnt er doden zullen vallen. De kapers laten toe dat er een generator geplaatst wordt. 








    Om 05.30 h eist Mahmud dat tegen 06.00 h het vliegtuig wordt volgetankt zo niet zal de piloot gedood worden en daarna om de vijf minuten een passagier.
    Wanneer de toren weigert stelt Mahmud een ultimatum om 09.00 h.
    Op het laatste ogenblik stemt de toren toe en wordt het vliegtuig volgetankt.

    *** Jürgen Schumann slaagt er in om informatie (*) over de kapers naar buiten te smokkelen.Wanneer Mohammed bin Raschid dit in een interview vertelt aan journalisten wordt dit door Mahmud opgepikt via zijn transistor radio. Hij dreigt de piloot bij het volgende incident neer te schieten.
    (*) Volgens Stefan Aust bestelt hij sigaretten met de woorden " can tou get us four packs of cigarettes, please, four packs. Different kind. Two of this and two of this maybe".

    Volgens Butz Peters bestelde hij vier kranten en liet hij vier niet opgerookte sigaretten belanden bij de afval. Toen men de afval onderzocht maakte de toren de link.  

    Omdat het ministerie van defensie niet wil dat de GSG 9 de gijzelaars bevrijdt, begint Ulrich Wegener met de training van de parachutisten, die werden gekozen om de gijzelaars te bevrijden. Een Boeing 737 van Gulf Air deed dienst om de bestorming van een vliegtuig te simuleren. 

    - Even vóór 12.00 h eist Mahmud dat het vliegtuig vertrekkensklaar wordt gemaakt. Na nieuwe bedreigingen gijzelaars neer te schieten vertrek het vliegtuig om 12.19 h naar Oman.
    Omdat het vliegveld in Massira gesloten blijft wordt koers gezet naar Aden (*).
    (*) Uit getuigenissen van Sohaila Andrawes alsook van Peter Boock had Wadi Haddad de operatie zo gepland dat in Oman de kapers door een nieuw commando zouden worden afgelost. Indien er dan nog niet op de eisen zou zijn ingegaan zou het vliegtuig met de gijzelaars, om extra druk uit te oefenen, ergens ver van de bewoonde wereld in de Jemenitische woestijn worden neergezet.

    - Wanneer ook in Aden de landingsbaan wordt afgezet is de piloot om 15.15 h, wegens brandstofgebrek, verplicht een noodlanding te maken op een zandpiste naast de landingsbaan.


    * 16 october 1977  (Landshut in Aden)

    - Onmiddellijk na de landing omsingelen soldaten het vliegtuig en eisen, ondanks de tussenkomst van Mahmud, dat het terug opstijgt (*).
    (*) Het socialistisch regime in Jemen onderhield goede contacten met de DDR.  De DDR zou druk hebben uitgeoefend om geen steun te verlenen aan de kapers en de kaping vreedzaam te laten eindigen.?

    - De piloot Jürgen Schumann krijgt de toelating het landingsgestel te controleren maar nadat hij teken heeft gegeven dat de linkerzijde in orde is, verdwijnt hij.
    Wanneer hij 20 minuten later door de militairen wordt teruggebracht (*) wordt hij door een uitzinnige Mahmud zonder plichtplegingen neergeschoten.
    Zijn lijk blijft uren in het gangpad liggen en wordt daarna rechtop in een garderobekast geplaatst.

    (*) Men is lang in het ongewisse gebleven wat er in die 20 minuten is gebeurd. 
    De onderzoeksjournalist Maurice Philip Remy heeft onderzoek gedaan en gesproken met Sjeik Achmed Mansur, de luchtmachtgeneraal die toen het bevel voerde over de eenheid die het vliegtuig bewaakten. Volgens zijn verklaring heeft Jürgen Schumann minuten lang gepleit de passagiers te laten uitstappen. De onderhandelingen tussen de kapers en Bonn op Jemenitische bodem kon de Sjeik niet toestaan. Volgens hem wist Schumann dat hij zou omgebracht worden als hij terug naar het vliegtuig ging.   


    * 17 october 1977  (Landshut in Mogadishu)

    - De "landshut" stijgt om 02.02 h op in Aden en zet koers naar Mogadishu waar het om 04.34 h landt.


    Landshut - lijk van Jürgen Schumann
    wordt via de noodglijbaan geëvacueerd

    - Het lijk van Jürgen Schumann werd via de noodglijbaan uit het vliegtuig geëvacueerd.












    - Om 05.34 h werd de Duitse ambassade ingelicht dat het vliegtuig met de gijzelaars in Somalië waren geland.
    De kapers stellen een nieuw ultimatum in: om 15.00 h moeten de Stammheim gevangenen zijn vrijgelaten.

    - Ook de Somalische moslim-regering werkte niet graag samen met vertegenwoordigers van de Bondsregering. 
    Om 12.00 h landde een vliegtuig met staatsminister Hans Jürgen Wischnewski in Mogadishu

    Siad Barre
    Enkel Wischneski mocht het vliegtuig verlaten en kreeg een onderhoud bij Siad Barre, de president van Somalië.
    Tijdens het onderhoud vraagt hij om de SGS 9 de toelating te geven om de passagiers te bevrijden.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Siad_Barre
    Ondertussen zijn eenheden van de GSG 9 reeds op weg naar Mogadishu

    - Het hoofd van de Somalische politie neemt contact met Mahmud en zegt hem dat de Bondsregering niet zal ingaan op hun eisen en vraagt de gijzelaars vrij te laten met de 
    verzekering dat de kapers vrijgeleide krijgen.
    Mahmud antwoordt dat in dit geval om 15.00 h het vliegtuig zal ontploffen.

    - Wanneer Mahmud de passagiers meldt dat " de regering hen wil laten sterven"  vraagt de stewardess Gaby Dillmann met de Duitse ambassadeur te mogen spreken.
    Via de boordradio zegt ze in het Engels (*) : (...) Ik wil zeggen dat wij moeten sterven omdat de Duitse regering heeft gefaald. (...) En dat is wat wij een zelfmoordactie noemen. Ze geven niet om hun eigen leven en ze geven niet om het leven van anderen. En ook de Duitse regering maalt niet om ons leven. Ik heet Gaby Dillmannen ik wil alleen tegen mijn ouders en mijn vriend zeggen - hij heet Rüdiger von Lutzau- dat ik zo dapper mogelijk zal zijn  (...) Geef alstublieft aan mijn vriend door dat ik veel van hem hou en zegt u tegen mijn familie dat ik van hen hou, dat ik ook van hen hou (...) Denk aan alle kinderen, denk aan alle vrouwen, denk aan ons (...) Kunt u echt voor de rest van uw leven met deze last op uw geweten leven? (...) Er is niet veel tijd meer. als er ook maar iets mogelijk is, help ons dan alstublieft. 
    (*) De geluidsband dook pas jaren later op.

    - Hierop worden de passagiers geboeid en overgoten met de sterke drank en parfum (*) uit de duty-free shop in het vliegtuig.
    (*) De passagiers werden geboeid met de nylonkousen van de vrouwen en de alcohol van de sterke drank en de parfum diende om "alles beter te laten branden".  


    • Onderhandelingen met de kapers


    - Het wordt een wedloop tegen de tijd en er ontspint zich een spel om tijd te winnen en de GSG 9 de tijd te geven om in te grijpen.

    - Om 14.37 h vraagt de Somalische minister van Informatie het ultimatum met 24 h te verlengen om de Bondsregering alsnog te overtuigen op de eisen van de kapers in te gaan. Het verzoek wordt echter door Mahmud afgewezen. Aansluitend vraagt hij een verenging van 30 minuten om de landingsbaan te ontruimen.

    - Enkele minuten later vraagt de Duitse zaakgelastigde Michael Libal te wachten omdat, naar aanleiding van de gesprekken tussen de president Siad Barre en de staatsminister Wischnewski , een gesprek met de Bondskanselier Schmidt noodzakelijk geworden is.

    - Mahmud gaat akkoord met een verlenging van het ultimatum met 30 minuten om de landingsbanen te evacueren en de luchthaven te sluiten.

    - Om 15.42 h vraagt Mahmud aan de toren of de evacuatie van de landingsbaan afgerond is, waarop nog wat tijd gevraagd wordt.

    - Korte tijd later meldt de zaakgelastigde Michael Libal zich opnieuw en zegt dat de Bondsregering ingaat op de eisen van de kapers en dat de gevangenen zullen worden vrijgelaten (*) en naar Mogadischu zullen worden overgebracht. Bovendien zullen de kapers continu op de hoogte gehouden worden waar de gevangenen zich bevinden. Gezien de tijd nodig om de gevangenen te verzamelen en de vliegafstand  zouden ze de volgende morgen aankomen.
    (*) Wischnewski had het idee opgevat. 

    - Na te zijn ingelicht over de afstand en de vlieguren verlengt Mahmud het ultimatum tot  03.30 h
    - De passagiers worden ontdaan van hun boeien. Ze worden ingedeeld in 11 groepen van zeven om één voor één geruild te worden met een gevangene.

    • Operatie " Feuerzauber"

    Om 19.30 h landt een vliegtuig (*), met een 60-koppige  GSG 9 eenheid aan boord, met gedoofde lichten op een afgelegen deel van het vliegveld zodat de kapers niets bemerken.
    (*) Het vliegtuig was eerder op de dag opgestegen en cirkelde boven Djibouti.
    Toen Helmut Schmidt tijdens zijn telefoongesprek met Siad Barre de toelating kreeg om de GSG 9 in te zetten, kreeg het vliegtuig het bevel kreeg over te gaan tot de actie. 

    - Het uitladen van het materiaal duurde twee uren

    De zaakgelastigde Michael Libal, bijgestaan door de psycholoog en crisisexpert Wolfgang Salewski blijven voortdurend in contact met Mahmud enerzijds als afleidingsmanoeuvre en anderzijds om hem in de cockpit te houden.

    - De Somalische autoriteiten wordt gevraagd brandweerwagens, ambulances en ziekenhuisbedden klaar te houden.

    - Het overbrengen van het materiaal naar de Landshut wordt vergemakkelijkt door de aanwezigheid van duinen rond de landingsbaan.
    Om het vliegtuig binnen te dringen worden ladders aangebracht en onder het vliegtuig wordt afluisterapparatuur aangebracht. In de duinen worden scherpschutters opgesteld.



    * 18 october 1977  (Landshut in Mogadishu)


    •  De bevrijding
    In de Landshut ontspant de sfeer en de passagiers  krijgen hun paspoort en handbagage terug.

    -Uit Duitsland komt het bericht dat het vliegtuig die de RAF-gevangenen moet brengen om 19.20 h GMT gestart is en dat het rond 07.08 h (*) in Mogadishu zal landen.
    Mahmud geeft zijn instructies door hoe de ruil van de gevangenen moet verlopen.
    (*) Local Time Mogadischu = GMT +3

    - Om 02.03 h geeft Ulrich Wegener zijn manschappen het  bevel tot de actie over te gaan.
    Voor de cockpitraampjes werden Stungranaten tot ontploffing gebracht die Mahmud, die in de cockpit zat, door hun fel flitslicht en geluid gedurende een 5-tal seconden uitschakelen. 

    - Twee GSG 9-groepen dringen het vliegtuig achteraan binnen via de nooduitgangen.
    Ze schieten met losse flodders en roepen " Köpfe runter! Wo sind die Schweine?"
    Enkele passagiers roepen dat de kapers zich vooraan bevinden waarop de GSG 9 - manschappen met scherp schieten.

    Hind Alameh is onmiddellijk dood. Mahmud wordt in de cockpit doodgeschoten.
    Nabil Harb vuurt terug maar wordt eveneens gedood. Sohaila Andrawes had zich in het WC verstopt maar de deur wordt  met kogels doorzeefd. Ze wordt zwaar gewond maar is de enige overlevende van de schietpartij.

    De stewardess Gaby Dilmann raakt gewond aan haar been als een plastic granaat met geringe kracht ontploft.

    Wegener meldt het goede nieuws aan de Lufthansa centrale : " Frankfurt, Frankfurt,GSG, einer, nur einer leicht verletzt, nur einer, one, einer leicht verletzt"

    Om 02.12 h (*) d.i. 9 minuten na het begin van de operatie meldt Wischnewski zich bij Helmut Schmidt in de kanselarij:
    (*) Local Time Mogadishu = MET +2 (Midden Europese Tijd)
    • Wischnewski : " Das Flugzeug ist geknackt"
    • Schmidt : Nicht verstanden
    • Wischnewski : Die Arbeit ist erledigt
    • Schmidt : Wie viele Tote habt ihr?
    • Wischnewski: Keine


    Wanneer Souhaila Andrawes op een brancard wordt weggebracht maakt ze het V-teken








    - Om 00.38 h MET onderbreekt de Duitse radio zijn programma met een pas binnengelopen bericht : Die von Terroristen in einer Lufthansa-Boing entführten 86 Geiseln sind alle glücklich befreit worden"

    - Rond 05.00 h vertrekt de Landshut richting Duitsland. 


    Aankomst van de bevrijde gijzelaars
    in Frankfurt

    De gekwetste Gaby Dillmann
    en Jürgen Vietot



    *** De Revolutionäre Zellen waren een militant netwerk in de toenmalige BRD, bestaande uit autonome groepen. Er vormden zich twee strekkingen, de ene strekking  was antiimperialistisch (zoals de RAF) terwijl de andere een sociale revolutie voorstond. De leden gingen niet ondergronds maar bleven legaal leven en werken. Ze bleven bij hun aanslagen anoniem en de aanslagen werden niet opgeëist . Wegens hun gedecentraliseerde structuur werden ze " Guerilla Diffusa" en " Feierabendterroristen" genoemd.
    Ze waren actief van 1970 tot in de negentiger jaren
    Hans Joachim Klein van de RZ en Gabriele Kröcher-Tieddemann van de Bewegung 2.Juni namen met de internatuonale terrorist Carlos in 1975 deel aan de gijzeling van de OPEC-ministers in Wenen.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Revolution%C3%A4re_Zellen_(Deutschland)

    *** De Rote Zora was een feministische linksradikale groepering die aanvankelijk deel uitmaakte van de Revolutionäre Zellen maar zich in de jaren-80 verzelfstandigde. Hun naam was afgeleid van een jeugdboek uit 1941 geschreven door Kurt Held : "Rote Zora und ihre Bande".
    Ze ageerden niet enkel voor specifieke vrouwenthema's zoals sextoerisme, gedwongen prostitutie, vrouwenhandel e.a maar ook gentechnologie, het vluchtelingenprobleem ... . Ze stichtten meermaals brand oa. bij het kledingsconcern Adler, in Sexshops, bij het Max-Planck Institut in Keulen ...maar zorgden ervoor geen mensen in gevaar te brengen.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Rote_Zora_(Gruppe)




    *** Enkele uren na de bevrijding van de gegijzelden plegen Andreas Baader,Gudrun Ensslin en Jan-Carl Raspe zelfmoord in hun cel van de Stammheim gevangenis. ***

    www.spiegel.de/spiegel/print/d-40831637.html



    De dood van Hanns Martin Schleyer
    
    Toen de kern van de RAF in Bagdad de bestorming van de Boeing 737 en de dood van  Baader, Ensslin en Raspe vernam, was de verslagenheid compleet en dachten de meesten aan moord. Het was Brigitte Mohnhaupt , die wist met welk doel er wapens waren binnengesmokkeld in Stamheimm, die duidelijk maakte dat de vier zelf hadden beslist er een eind aan te maken.

    Na discussie werd besloten dat Hanns Martin Schleyer moest gedood worden.
    Er werd een telex gestuurd naar een openbare telex in een postkantoor in Brussel met de melding Ware ist verdorben "  een metafoor voor de eliminatie van Schleyer.

    Hanns Martin Schleyer werd gedood door drie kogels in het hoofd. 


    Stefan Wisniewski


    Rolf Heißler














    Peter Jürgen Boock verklaarde veel later dat Stefan Wisniewski en Rolf Heißler de kogels hadden afgevuurd.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Stefan_Wisniewski

    Auto waarin het lijk van Hanns Martin Schleyer werd gevonden

    Er werd op 19 october 1977 een communiqué gestuurd naar Libération met de melding dat Hanns Martin Schleyer was gedood en dat men zijn lijk kon vinden in een groene Audi 100 met een nummerplaat uit Bad Homburg, in de rue Charles Péguy in Mulhouse.
    (...) Wir haben nach 43 Tagen Hanns Martin Schleyers klägliche und korrupte Existenz beendet (...)



    De ontvoering van Walter Palmers


    Walter Palmers
     - In Wenen werd op 9-11-1977 Walter Palmers, de 74-jarige  CEO van "Palmers Textil AG" aan zijn villa in Wenen-Währing ontvoerd.
    Hij werd 4 dagen gevangen gehouden in een woning gelegen in de Webgasse 42 in Wenen-Mariahilf. 
    Nadat zijn zoon buiten medeweten van de politie een losgeld van 30.5 Mio ATS had betaald werd hij op
    13-11-1977  vrijgelaten.



    Gabriele Kröcher Tiedemann










    De daders Thomas Gratt, Othmar Keplinger en Reinhard Pitsch waren allen lid van de Bewegung 2.Juni.

    Gratt en Keplinger werden op 23-11-1977 in Chiasso aan de Zwitsers- Italiaanse grens aangehouden en op 29-11-1977 volgde de aanhouding van Pitsch  in Wenen.
    Ze werden tot 15 jaar gevangenisstraf veroordeeld.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Thomas_Gratt

    Gabriele Kröcher Tiedemann (*) zou bij haar arrestatie op 20-12-1977 aan de Zwitsers-Franse grens een deel van het losgeld bij zich hebben gehad.
    (*) Een andere bron heeft het over Elisabeth Kröcher Tiedemann?

    https://de.wikipedia.org/wiki/Gabriele_Kr%C3%B6cher-Tiedemann

    http://derstandard.at/1350260825498/Palmers-Entfuehrung-und-Kreiskys-Aengste
    http://www.wolfgangfreitag.com/wp/2002/11/palmers-entfuehrung/
    http://www.ssoar.info/ssoar/bitstream/handle/document/34112/ssoar-bioszeit-2009-2-bandhauer-schoffmann-Erzahlungen_uber_Terrorismus_in_Osterreich.pdf?sequence=1


    Mysterie in Tegelen

    - Op 29-05-1977 werd in de bossen rond Tegelen het lijk ontdekt van Hai Hovens, een brigadier van de gemeentepolitie van Tegelen.
    Het lijk werd ontdekt door een douanier die op onderzoek uitging toen hij schoten hoorde in het bosgebied in de grensstreek bij Tegelen.
    - De brigadier was vermoord door vier kogels die vanop korte afstand waren afgevuurd.
    Hij was bij verrassing gedood vermits de motor van zijn auto nog draaide, zijn mobilofoon aanstond en zijn wapen nog in het holster zat.

    -Aanvankelijk werd gedacht dat de moord druggerelateerd was maar bewijzen werden niet gevonden.

    - Toen jaren later in de buurt van Frankfurt een wapendepot werd ontdekt vond men er routebeschrijvingen om vanuit Duitsland naar Nederland en België te reizen. 
    Eén van die routebeschrijvingen liep precies langs de plek waar het lijk van de brigadier was gevonden.

    - Mogelijk stootte de brigadier in 1977 op één of meerdere RAF-leden en werd hij door hen vermoord.



    Schietpartij in Amsterdam Osdorp

    In november 1977 wordt de politie gecontacteerd door de eigenares van een flat in een wooncomplex in de Baden Powellweg in Amsterdam-Osdorp dat er mogelijk twee RAF- leden in haar appartement verblijven.
    Na observatie en onderzoek in de flat ging de politie ervan uit dat Rolf Clemens Wagner, op dat ogenblik één van de meest gezochte RAF-leden, en Christof Wackernagel  er verbleven. 
    Beiden stonden op de lijst van 16 RAF-leden die gezocht werden na de ontvoering van en moord op Hanns Martin Schleyer.



     - Wanneer de twee verdachten op 10-11-1977 rond 18.30 h willen telefoneren in een telefooncel op de hoek van de Pieter Calandlaan en de Domela Nieuwenhuisstraat willen 3 politiemensen overgaan tot de aanhouding.

    Er ontstaat een vuurgevecht, nadat de politie als eerste het vuur opende, waarbij de verdachten zwaar gewond raken.








    Christof Wackernagel

     De twee RAF-leden blijken Christof Wackernagel (*) en Gert Schneider te zijn.
    (*) Wackernagel was een auteur die sympathie koesterde voor de Stammheim gevangenen. Hij sloot zich begin 1977 aan bij de RAF en ging in de zomer van 1977 ondergronds.

    Schneider werpt, alhoewel reeds gewond, nog een handgranaat die een politieman licht verwondt.


    De beide RAF-leden waren naar Amsterdam gekomen om drugs (*) te kopen voor Peter-Jürgen Boock.
    (*) Peter Boock was sinds de Herfst van 1977 verslaafd aan drugs en medicijnen. Omdat drugs verboden waren bij de RAF werd dit door zijn vriendin Brigitte Mohnhaupt toegedekt en uigelegd als zou hij lijden aan darmkanker



    Bij Schneider wordt een briefje van de hand van Brigitte Mohnhaupt gevonden waarin “Saki” de schuinaam is van Boock en “Shit +K” Marihuana en Cocaine betekent :“ das Zeug für Saki (Shit+K)ist nicht zum Vergnügen, d.h. es ist verdammt notwendig + dringend”

    Wackernagel en Schneider worden op 15-10-1980 op de rechtbank in Düsseldorf tot 15 jaar gevangenisstraf veroordeeld.

    https://nl.wikipedia.org/wiki/Gert_Schneider
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Christof_Wackernagel

    http://www.npogeschiedenis.nl/speler.WO_VPRO_042556.html
    https://www.youtube.com/watch?v=BmlRfkTtPLE




    Epiloog van de tweede generatie

    - De aanhangers namen afscheid van Baader,Ensslin en Raspe, die in een  gemeenschappelijk graf werden begraven op het Dornhaldenfriedhof in Stuttgart.
    Andreas Baader, Ulrike Meinhof en Gudrun Ensslin groeiden uit tot iconen van een gerechtvaardigde strijd, die op een verwerpelijke manier werd gevoerd.  
    Die strijd die een aanvang nam op 2 juni met de dood van Benno Ohnesorg en eindigde met de Todesnacht op 18 oktober 1977 had 47 mensenlevens geëist, waaronder 17 RAF leden.

    - De overblijvende RAF leden bleven nog een tijd in Bagdad, waar ze werden gedoogd door de geheime dienst van Saddam Hussein en financieel werden gesteund door de PFLP.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Saddam_Hussein

    De stemming is er bedrukt nu de “Offensive 77” mislukt is.
    De “Linkse “ zijde die de RAF wou mobiliseren keert zich af wegens de gijzeling van burgers tijdens de Landshut-kaping. Toch besluit de groep de het revolutionaire proces verder te 
    zetten. 

    Tijdens de nieuwjaarsperiode 1977/1978 vliegen de RAF-leden naar Parijs waar ze twee onderduikadressen bezitten.
    In januari 1978 reist een groep met Silke Maier Witt, Willy Peter Stoll, Adelheid Schulz, Stefan Wisniewski en Angelika Speitel naar de BRD om nieuwe acties voor te bereiden. 
     https://de.wikipedia.org/wiki/Silke_Maier-Witt

    Men overweegt de ontvoering van Hans Dietrich Genscher, de minister van Buitenlandse Zaken of Wilhelm Christians en Wilfried Guth leden van de raad van bestuur van de Deutsche Bank.
    Uiteindelijk werd beslist zich op een "Amerikaan" (*) te richten.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Hans-Dietrich_Genscher
    https://de.wikipedia.org/wiki/Wilfried_Guth
    https://de.wikipedia.org/wiki/Friedrich_Wilhelm_Christians

    Silke Maier-Witt

    (*) Toen Silke Maier Witt, op het voorstel een legerwagen vol met soldaten op te blazen, reageerde met " Das ist ja ein Blutbad"  werd door de overigen gereageerd dat dit niets met een bloedbad te doen had maar met een "politische Aktion"









    • de RAF en de Brigate Rosse



    Na 1977 is de RAF sterk verzwakt en wordt door de Italiaanse terroristische organisatie Brigate Rosse (BR) financieel ondersteund.
    Anna-Laura Braghetti, lid van de BR verklaart in 1998 dat ze eind de jaren '70  Elisabeth von Dyck met nog 2 RAF leden in Parijs heeft ontmoet.

    *** De Brigate Rosse was een Italiaanse communistische terroristische organisatie die in 1970 in Milaan werd gesticht door Renato Curcio, Margherita Cagol en Alberto Franceschini, studenten van de Universiteit van Trento.
    De groep opereerde naar het voorbeeld van de Tupamaros in Urugay met als doel de Italiaanse staat te destabiliseren.
    Ze eisten o.a. dat Italië zich terugtrok uit de NATO.
    Ze maakten zich in de jaren '70 en '80 schuldig aan moordaanslagen, ontvoeringen, bankroof en sabotage.
    Op 16-03-1978 ontvoerden ze de Italiaanse premier Aldo Moro die na 55 dagen werd vermoord
    In 1991volgt er een splitsing in verschillende groepen o.a. de Brigate Rosse Partito Communista (BD-PCC) combattentedie smen met de Action Directe en de RAF een antiimperialistisch front wou vormen in West Europa.
    Na talrijke aanhoudingen geraakt ook de BR-PCC in verval en volgen er slechts sporadisch nog aanslagen.
    In 1985/86 volgt er een nieuwe afsplitsing met de vorming van de Unione dei Communisti Combattenti (UdCC) .
    Alle leden worden in 1987 aangehouden vóór er enige aanslagen worden gepleegd.


    *************************************************



    • Geneesmiddelen voor een verslaafde


    Christine Kuby
    Op 21-01-1978 wil Christine Kuby in een apotheek in Hamburg een grote hoeveelheid pijnstillers kopen voor de drugverslaafde Peter Jürgen Boock. 
    Wanneer ze wordt betrapt met valse voorschriften voor 30 ampulen pijnstillers Fortral en Valoron wordt de politie gealarmeerd.

    Wanneer twee politiebeambten haar willen aanhouden komt het tot een vuurgevecht waarbij zij en een politieman gewond raken.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Pentazocine
    https://en.wikipedia.org/wiki/Tilidine

    Christine Kuby wordt verdacht van als koerier deelachtig te zijn geweest aan de ontvoering en dood van Hanns Martin Schleyer en wordt tot levenslang veroordeeld.

    Na een operatie aan de tussenwervelschijven wordt ze op 22.02.1995 vrijgelaten.  

    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-40616957.html





    Brigitte Mohnhaupt

    Peter Jürgen Boock














    Sieglinde Hofmann


    Rolf Clemens Wagner













    - Brigitte Mohnhaupt, Peter-Jürgen Boock, Sieglinde Hofmann en Rolf Clemens Wagner worden op 11-05-1978 in Zagreb (*) aangehouden. 
    (*) Brigitte Mohnhaupt, Peter Boock en Sieglinde  Hofmann waren uit Bagdad op weg naar het Charité Ziekenhuis in Oost-Berlijn om Peter Boock grondig te laten behandelen en maakten zoals steeds een tussenstop.
    Ze reisden in opdracht van de  PLO ,die de opname in de Charité had geregeld, zodat ze in feite een diplomatieke status hadden.

    Het BKA was echter door de Franse politie getipt dat Rolf Clemens Wagner , onder de naam “Andreas Risch” die dag naar  Zagreb vloog. Het BKA richte een verzoek naar de Kroatische autoriteiten om hem ( uiteindelijk werden het er vier) aan te houden.

    Peter Boock wordt opgenomen in een militair ziekenhuis waar een goedaardig gezwel in zijn darmen wordt weggehaald.
    - Ondanks aandringen van de Bondsregering laat de rechter in Joegoslavië hen op 17-11-1978, wegens gebrek aan bewijs, vrij en krijgen ze vrije aftocht naar Jemen waar ze een onderkomen vinden in een trainingskamp van de PFLP.

    Voordien had de BRD de uitlevering van Kroatische extremisten geweigerd.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Brigitte_Mohnhaupt

    https://de.wikipedia.org/wiki/Peter-J%C3%BCrgen_Boock
    https://de.wikipedia.org/wiki/Sieglinde_Hofmann
    https://de.wikipedia.org/wiki/Rolf_Clemens_Wagner





    Stefan Wisniewski
    -Stefan Wisniewski wordt op 11-05-1978 op de Parijse luchthaven Orly (*) aangehouden. Hij had 44 ampulen van het opiaat Dolosal bij voor Peter Boock.
    https://fr.wikipedia.org/wiki/P%C3%A9thidine

    (*) Horst Herold had handschriftexperten naar de Europese luchthavens gestuurd on de destijds met de hand ingevulde inreis- en uitreisdocumenten te onderzoeken.
    In Orly werd op het inreisdocument van "Karl Lagger"  het handschrift van Wisniewski kerkend.

    https://de.wikipedia.org/wiki/Stefan_Wisniewski 





    • Reünie in Oostende 

    Christian Klar
    - In juni 1978 verzamelden de de RAF leden in een vakantiehuis dat Sigrid Sternebeck had gehuurd in Oostende.
    Nu Brigitte Mohnhaupt in Zagreb wordt vastgehouden hebben Christian Klar en zijn vriendin Adelheid Schulz de leiding van de groep.


    Tijdens hun 3-daags verblijf overleggen ze enerzijds over een engere samenwerking met de Brigate Rosse en de Bewegung 2.Juni en anderzijds over verdere acties zoals de bevrijding van Stefan Wisniewski en de ontvoering of aanslag (*) op Alexander Haig.
    (*) De groep die na de recente aanhoudingen was uitgedund, dacht van over te weinig mankracht te beschikken voor een ontvoering en de daarop volgende bewaking. 

    Op het einde werden 3 groepen gevormd: een groep Christin Klar, Willy Peter Stoll, en Adelheid Schulz reden naar de BRD om de mogelijkheid tot de bevrijding van Stefan Wisniewski uit te zoeken, een tweede groep met Sigrid Sternebeck, Rolf Heißler, Susanne Albrecht en Elisabeth von Dyck reden naar Brussel om de handel en wandel van Alexander Haig in kaart te brengen, een derde groep met Silke Maier Witt en de rest reisden naar Parijs om een gebouw te zoeken waar men Haig een tijd kon vasthouden. 




    • Familienausflug




    Een BKA-opname van Klar, Schulz en Stoll














    De eerste groep uit Oostende Christian Klar, Adelheid Schulz en Willy Peter Stoll wil Stefan Wisniewski, wegens zijn daadkracht waardevol voor de groep, bevrijden (*) uit het JVA Frankenthal gelegen in de regio Pfalz.
    (*) Aktion "Familienausflug"

    Ze huren op 19-6-1978 een woning in Mannheim. Ze charteren een helikopter en stellen zich voor als een filmteam. Terwijl Christian Klar alles filmt met een videocamera laten ze zich viermaal vliegen over kastelen, sloten maar ook het JVA .

    Wanneer ze de piloot vragen krijgt over de haalbaarheid op een binnenplaats van een kasteel te landen krijgt hij argwaan en verwittigt de politie.

    Een BKA team maakt op 6-08-1978 opnames van de drie als ze zich voor een nieuwe vlucht aanmelden.Wanneer ze geland zijn en in een gestolen Mercedes 230 vertrekken worden ze door het BKA team achtervolgd. Navraag bij de centrale over de auto met nummerplaat LU JX 499 levert niets op vermits de wagen een " Doublette " is.

    Wanneer de drie echter merken dat ze gevolgd worden slaan ze een kleine landweg in terwijl het BKA team rechtdoor rijdt om zich niet te verbranden.

    Bij de ontwikkeling van de foto's realiseert het BKA dat er een blunder is begaan.
    Het plan om Wisniewski te bevrijden werd evenwel afgeblazen.




    Gabriel Rollnik

    Till Meyer















    - Op 21-06-1978 worden Till Meyer, Gabriele Rollnik, Gudrun Stürmer en Angelika Goder allen behorend tot de Bewegung 2.Juni door een Duitse anti-terroristen cel op de luchthaven van Burgas in Bulgarije aangehouden.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Gabriele_Rollnik
    https://de.wikipedia.org/wiki/Till_Meyer



    Willy Peter Stoll
    Na de schietpartij in het Chinees restaurant

    Willy Peter Stoll wordt op 6-09-1978 bij zijn bezoek aan een restaurant in Dusseldorf door andere gasten herkend die daarop de politie verwittigen. Wanneer de politie hem aan een identiteitscontrole wil onderwerpen trekt hij een wapen en wordt hij neergeschoten en overlijdt ter plaatse.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Willy_Peter_Stoll



    • Schietoefeningen in het bos


    Werner Lotze
    Angelika Speitel
    Michael Knoll

    Wanneer drie RAF leden op 24-09-1978 schietoefeningen houden in een bos bij Dortmund worden ze door twee politiemannen geïnterpelleerd. Er ontstaat een vuurgevecht waarbij de politiebeambte Hans Wilhelm Hansen wordt gedood en zijn collega Otto Schneider zwaar gewond raakt. Werner Lotze (*) kan ontkomen. Angelika Speitel die een kogel in haar dijbeen kreeg wordt aangehouden door politiemensen die kort hierna ter plaatse komen. Michael Knoll wordt zwaar gewond door een kogel in de buik en overlijdt twee weken later aan zijn verwondingen.
    (*) " der Spiegel online" die op 10-09-1979 bericht over et proces tegen Angelika Speitel schrijft dat de derde man die kon ontkomen Rolf Heißler of Christian Klar zou geweest zijn.

    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-39909454.html
    https://de.wikipedia.org/wiki/Werner_Lotze
    https://de.wikipedia.org/wiki/Angelika_Speitel
    https://de.wikipedia.org/wiki/Michael_Knoll_(RAF-Mitglied)


    • Affaire "Celler Loch"

    Celler Loch
    Op 25-07-1978 werd een springlading tot ontploffing gebracht aan de buitenmuur van JVA Celle, een gevangenis voor mannen met een zware celstraf in Nedersaksen.
    Er werd een gat geslagen in de buitenmuur nabij de isolatiecel van Sigurd Debus.
    Het motief scheen duidelijk, men had verzocht de terrorist Sigurd Debus (*) te bevrijden.
    (*) Er zou ook inbrekersmateriaal in zijn cel zijn gevonden.


    Er werd ook verwezen naar het "Dellwo Papier" dat op 11-05-1978  bij de aanhouding van Stefan Wisniewski in Parijs werd gevonden waarin werd opgeroepen, als strategische zet, aanslagen te plegen op gevangenissen om alzo de staat te destabiliseren.
    Bovendien was Till Meyer op 27-05-1978 gewapenderhand tijdens zijn voorarrest bevrijd geworden.

    Sigurd Debus bleek echter niet op de hoogte te zijn noch voorbereid te zijn op een ontsnapping. Na de aanslag werden de detentieomstandigheden strenger. 

    In 1986 werd ontdekt dat dit alles was opgezet door de Nedersaksische Verfassungsschutz en het gebeurde staat sindsdien bekend als de affaire "Celler Loch"
    De bedoeling was geweest V-mannen als schuldigen voor de aanslag in de RAF te laten infiltreren

    http://www.mao-projekt.de/BRD/NS/LUE/NSB_Celle_revista036_RAF_1.pdf
    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-13518912.html
    https://de.wikipedia.org/
    wiki/Celler_Loch
    http://www.welt.de/geschichte/article118376826/Was-das-Celler-Loch-ueber-Geheimdienste-verraet.html
    http://de.verschwoerungstheorien.wikia.com/wiki/Celler_Loch

    http://political-prisoners.net/item/283-hintergruende-zu-30-jahre-celler-loch.html?pop=1&print=1&tmpl=component




    Schietincident in Kerkrade

    - In de Nieuwstraat, de straat die de grens vormt tussen Nederland en Duitsland in Kerkrade, worden Rolf Heißler en Adelheid Schulz (*) op 1-11-1978 opgemerkt door vier, met de auto patrouillerende douaniers.
    (*) Aanvankelijk dacht men dat het om Christian Klar ging, maar in 1979 melden de Duitse autoriteiten dat de man  foto in het paspoort Rolf Heißler is.
    Eerst in 1990 werd de vrouw door de RAF-leden Rolf Baptist Friedrich, Henning Beer en Werner Lotze geïdentificeerd als Adelheid Schulz 


    Adelheid Schulz














    https://de.wikipedia.org/wiki/Rolf_Hei%C3%9Fler
    https://de.wikipedia.org/wiki/Adelheid_Schulz

    - Wanneer een douanier Rolf Heisßler zijn identiteitspapieren vraagt blijkt hij een Zwitsers paspoort te hebben op naam van Ernst Thomas Stenzel.
    Vermits hij ook in het bezit is van chocolade en een slof sigaretten en hij als Zwitsers staatsburger niet vrij de grens over mag willen de douaniers hem meenemen naar de douanepost om hem daar aan de Duitse autoriteiten over te dragen. 

    - Rolf Heißler roept tweemaal " Aber warum denn" en trekt een revolver en opent het vuur evanals Adelheid Schulz die achter de douaniers opduikt en met een machinepistool het vuur opent. Ze vuren in totaal 27 kogels af.

    De douanier Dyon de Jong is op slag dood, Jan Goemans overlijdt twee weken later in het hospitaal aan zijn verwondingen, Frank van Ierland raakt lichtgewond en Rob de Koster die in de auto was gebleven blijft ongedeerd.

    Ralf Friedrich
    Heißler en Schulz nemen de benen en onder bedreiging van haar machinepistool dwingt Schulz een broodbezorger zijn bestelbusje af te staan.

    Aan het station in Kerkrade-West treffen ze Ralf Friedrich met wie ze feitelijk aan de grens waren afgesproken.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Ralf_Friedrich



    De drie reizen met de trein naar Maastricht en met de bus naar België waar ze ter hoogte van Verviers te voet de grens naar Duitsland oversteken. 

    Rolf Heißler wordt in 1979 gearresteerd en in 1982 voor de gebeurtenissen in Kerkrade tot levenslang veroordeeld. Er wordt hem in 2001 gratie verleent.
    Adelheid Schulz wordt in 1982 aangehouden en in 1985 tot levenslang veroordeeld voor haar aandeel in de ontvoering en de dood van Hanns Martin Schleyer. In 1994 krijgt ze opnieuw de doodslag voor de dubbele moord in Kerkrade. Ze verkrijgt gratie in 2002.
    Ralf Friedrich verlaat in 1979 de RAF en vlucht naar de DDR waar hij met medewerking van de Stasi een nieuwe identiteit krijgt. Na "die Wende" wordt hij gearresteerd maar in ruil voor het optreden als kroongetuige wordt hij kort daarop vrijgelaten. 

    *** Het paspoort van Heißler was enige tijd zoek. Toen het werd teruggevonden was de foto volgens Frank van Ierland verwisseld. Heißler werd bovendien noch door de douaniers noch door andere getuigen herkend als de dader.
    Op zijn proces had hij het over manipulatie van de inlichtingendienst: in ihr wird mit Fiktionen operiert, die durch geheim- und nachrichtendienstliche Manipulationen und Verfälschungen zustande gekommen sind”.

    Alhoewel meerdere getuigenissen wezen naar de betrokkenheid van Christian Klar werd hij nooit hiervoor aangeklaagd.

    http://duitslandinstituut.nl/artikel/3730/de-raf-in-nederland
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Schietincident_met_Rote_Armee_Fraktion_in_Kerkrade



    • Bezetting van het dpa in Frankfurt



    Op 6-11-1978 dringt een groep bestaande uit mannen en vrouwen drongen rond 20.38 h, gemaskerd en gewapend met stokken en traangas, de burelen van de dpa (Deutsche Presse Agentur)  in Frankfurt binnen.

    De overvallers, die zich het Kommando Michael Knoll en het Kommando Willy Peter Stoll noemden, wilden de eindredacteur dwingen een faxbericht te sturen waarin  de gevangenisomstandigheden van de zieke Werner Hoppe en van Karl Heinz Dellwo ,die in hongerstaking was, werden aangeklaagd.
    De hoofdredacteur slaagde erin de knop van het stil alarm in te drukken.
    Toen een overvalcommando van de politie arriveerde konden ze nog 7 mannen en 4 vrouwen arresteren.


    Wolfgang Beer
    Onder de aangehoudenen bevond zich het RAF-lid Wolfgang Beer en nog 10 sympathisanten van de RAF waaronder Peter Alexa, Mathias Böge, Simone Borgstede, Ingrid Jakobsmeier, Rosemarie Prieß en Helga Roos.

    De 11 aangehoudenen werden tot 1 jaar gevangenisstraf veroordeeld.






    https://de.wikipedia.org/wiki/Wolfgang_Beer_(RAF)
    http://www.raf-terroristen.de/beer-wolfgang.shtml
    https://archive.org/stream/UeberfallAufDasDpa-bueroFrankfurtAm06.11.1978/5berfallAufDpaBro1978-zeitungsausschnitte_djvu.txt




    *** Eind 1978 vervoegen Christian Klar, Ralf Baptist Friedrich, Werner Lotze, Silke Maier Witt en Susanne Albrecht de in Kroatië vrijgelaten RAF –leden Brigitte Mohnhaupt, Sieglinde Hofmann, Rolf Clemens Wagner en Peter Boockin Aden in Zuid-Jemen en volgen met hen gedurende twee maande een trainingskamp van de PFLP ***


    • Organigram in 1979

    - Het leiderskwartet (*)  met Brigitte Mohnhaupt als de nummer 1 met drie "assistenten" Sieglinde Hofmann, Adelheid Schulz en Christian Klar.
    (*) Ze werden door de anderen " die mit den Hütten" genoemd.Tot vóór kort behoorde ook Peter Boock tot het leiderskwintet, maar nadat bleek dat de medicijnen, waarvoor menig lid  risico's nam om er aan te geraken en er enkelen in de gevangenis belandden, dienden voor zijn verslaving en niet voor  de darmkanker die hij voorwendde werd hij nog gedoogd maar wel uit de leiding verbannen.
    t
    - Het niveau 2 bestond uit de ervaren strijders maar ideologisch minder sterk  Rolf Clemens Wagner, Rolf Heißler en Elisabeth von Dyck.

    - Op het niveau 3 vinden we de bewapende jonge strijders die sinds kort tot de RAF zijn toegetreden Ralf Baptist Friedrich, Werner Lotze en Henning Beer.

    - Tot het niveau 4 behoren Monika Helbing e.a. en de zogenoemde " Hamburger Tanten"  Susanne Albrecht, Silke Maier Witt en  Sigrid Sternebeck 
    Hun taken beperken zich tot het huren van woningen en het verzorgen van logistieke steun. Zo zijn ze de koeriers als er wapens of geld moet gehaald worden uit de verschillende geheime depots van de RAF. Ze krijgen hiervoor de naam "Depot Tante"



    *** Alle politieke drijfveren en doelstellingen zijn uit de RAF verdwenen en de acties getuigen van een niets ontziende brutaliteit zoals vertoond bij verschillende bankovervallen die nodig zijn om de dure levensstijl te kunnen financieren 

    • Bankoverval in Darmstadt


    Elisabeth von Dyck
    - Op 19-03-1979 overvallen Christian Klar, Adelheid Schulz, Elisabeth von Dyck en Werner Lotze de "Bank für Gemeinwirtschaft' in Darmstadt.
    Ze komen ongemaskerd de bank binnen en eisen het geld op onder bedreiging van hun wapens.Ze maken 45.000 dm buit.
    Een klant die Christian Klar aanvalt wordt in de knie geschoten.

    Hierop verlaten ze halsoverkop de bank met 49.000 dm en laten 350.000 dm liggen
    - Hun wagen wordt teruggevonden in de garage van het Staatstheater in Darmstadt.
    Christian Klar werd aan de hand van een in de wagen gevonden loterijbiljet geïdentificeerd.  


    • Bankoverval in Nürnberg
    - Op 19-03-1979 overvallen  Adelheid Schulz, Rolf Heißler, Elisabeth von Dyck en Werner Lotze de "Schmidt Bank" in Nürnberg.

    Er wordt 211.000 dm buitgemaakt. De vluchtauto laten ze na een paar honderd meter staan en gaan te voet naar een onderduikadres (*) in de Stephanstraße 40.
    (*) Wanneer Elisabeth von Dyck op 4-05-1979  naar de woning terugkeert om na te gaan of  ze nog als onderduikadres kan gebruikt worden wordt ze door de politie, die de woning in de gaten hield,  met een kogel in de rug neergeschoten. Volgens de versie van de politie greep ze, na de aanmaning van de politie haar handen mohoog te steken, naar een pistool in een holster.  




    Rolf Heißler
    - Op 9-06-1979 wordt Rolf Heißler door 4 leden van een anti-terroristencommando opgewacht bij een onderduikadres in de Textorsraße 79 in Frankfurt.Heißler raakt zwaar gewond door een kogel in het hoofd.
    De politie was de woning op het spoor gekomen door de "Rasterfahndung'-methode (*) van Horst Herold.

    (*) Alle woningen waar de electiciteits- en gasrekeningen contant betaald werden behoorden tot de eerste filter. Daarna werden de adressen waar geen wagen stond ingeschreven en waar geen kindergeld werd gestort uitgefilterd. Uiteindelijk bleven er slechts een handvol adressen over



    Aanslag op Alexander Haig


    Tijdens het opleidingskamp bij de PFLP in Zuid-Jemen werd beslist een moordaanslag te plegen op Alexander Haig, de opperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten in Europa. 
    De actie werd “Operation Hengst”  (*) genoemd.
    (*) Iedereen wou deelnemen aan de operatie die na de ontvoering van Schleyer een actie zijn die de RAF weer op de kaart zette. Niet iedereen werd aanvaard, zo mocht Susanne Albrecht, wegens haar zwakke zenuwen die ze tijdens de mislukte ontvoering van Ponto had getoond, niet actief deelnemen aan de aanslag.
    Alexander Haig














    Vier nachten lang hebben Rolf Clemens Wagner, Werner Lotze,  Beer, Christian Klar, Brigitte Mohnhaupt en Sieglinde Hofmann onder een brug een 1.80 m lange tunnelvormige holte gegraven waarin 20 kg Semtex werd geplaatst.
    De Semtex werd door het PFLP geleverd en door Susanne Albrecht van San Remo naar Parijs gebracht.

    Werner Lotze


















    Het Kommando Andreas Baader dat de aanslag zal uitvoeren bestaat uit  Werner Lotze en Rolf Clemens Wagner.





    Op 25-06-1979 wordt door het Kommando Andreas Baader de aanslag op Alexander Haig gepleegd wanneer hij op weg is naar het hoofdkwartier van de NAVO strijdkrachten (SHAPE) in Casteau.

    De colonne bestaat uit een Opel met 2 gendarmes die vooraan rijdt, gevolgd door de Mercedes 600 van de generaal en tenslotte een Mercedes 250 met 2 gendarmes en een sergeant van het Amerikaanse leger.

    Wanneer de colonne de plaats van de bom tot op enkele km is genaderd zendt Werner Lotze, die langs de route met een moto Honda 500cc stond opgesteld, een boodschap door naar Rolf Clemens Wagner “ Charlie, un-deux-trois, orange” wat aangeeft dat er 3 wagens aankomen, een oranje wagen voorop gevolgd door de wagen van Haig.


    Rolf Clemens Wagner laat de lading via een elektrische kabel van op 200 m ontploffen waardoor een krater ontstaat van 3 x 3m en 2m diep.
    Hij laat de lading een fractie te laat ontploffen zodat de krater in het wegdek geslagen wordt na de wagen van Haig en vóór de derde wagen die nog juist kan stoppen en niet in de krater belandt.


    De wagen van Alexander  Haig na de aanslag














    Alexander Haig en drie begeleiders zijn enkel lichtgewond door rondvliegende brokstukken.
    Rolf Clemens Wagner en Werner Lotze verlaten de scene en rijden met de moto naar La Louvière waar ze hem achterlaten in een ondergrondse garage.

    De RAF geeft een verklaring uit waarin ze uitleggen hoe de aanslag is kunnen mislukken en eindigen met Der Kampf hört nie auf!"





    *** Alle politieke drijfveren en doelstellingen zijn uit de RAF verdwenen en de acties getuigen van een niets ontziende brutaliteit zoals vertoond bij verschillende bankovervallen die nodig zijn om de dure levensstijl te kunnen financieren 



    *** De RAF was steeds in geldnood voor het betalen van huurwoningen, wapens, munitie, reiskosten e.d.
    Omdat het overvallen van banken veel energie vergde en bovendien door het onvoorziene telkens risico’s inhield overwoog de leiding een grote slag te slaan zoals de Bewegung 2.Juni die met het losgeld dat ze hadden bekomen, na de ontvoering van Michael Palmers in 1977, voor een ganse tijd van geldzorgen verlost waren.

    Ze wilden ook hun actieterrein verleggen. In Frankrijk werden geen acties overwogen omdat dit land hun voornaamste toevluchtsoord was.
    Omdat in de BRD en sinds de gebeurtenissen in Nederland ( Osdorp, den Haag en Utrecht in 1977 en Kerkrade in 1978) en Oostenrijk ( Palmers in 1977) de politie in die landen gefocust was op de RAF werd het actie terrein verlegd naar Zwitserland.

    Aanvankelijk overwoog men een topindustriëel te ontvoeren waarbij men dacht aan Bührle, de topman van het wapenconcern Oerlikon-Bührle.
    De RAF realiseerde zich echter dat er voor een ontvoering mat de daaraan gekoppelde gijzeling, bewaking, onderhandelingen en geldoverdarcht geen voldoende bekwame mankracht (*) voorhanden was om een dergelijke operatie met succes uit te voeren.
    (*) Slechts 8 leden werden bekwaam geacht gewapende acties te ondernemen: Brigitte Mohnhaupt, Sieglinde Hofmann, Adelheid Schulz, Christian Klar, Rolf Clemens Wagner, Werner Lotze, Henning Beer en de ontwende PeterJürgen  Boock.

    Drie duo’s, Hofmann-Lötze, Klar-Boock en Wagner-Witt toeren door Zwitserland om een geschikte bank te vinden waar een grote slag kan worden geslagn.
    Het zijn Christian Klar en Peter Jürgen Boock die de  Schweizerische Volksbank in Zurich uitkiezen.
    De uitstekend Frans sprekende Silke Maier Witt huurt woningen in Fribourg(*) en Lausanne in het Frans sprekend gedeelte van Zwitserland.
    (*) Fribourg ligt op 150 km van Zurich. Het devies van de RAF luidde: na een bankoverval de stad verlaten en onderduiken in een andere stad
    • Bankoverval in Zurich




    Henning Beer
    Op 19-11-1979 overvallen rond 08.15 h  Christian Klar, Peter-Jürgen Boock, Rolf-Clemens Wagner en Henning Beer de Schweizerische Volksbank aan de Bahnhofstraße in Zurich.

    Boock bewaakt de uitgang, Klar en Beer (*) ledigen de kassa's en Wagner houdt de geplande actietijd van 50" in de gaten.
    (*)De hoofdkassier Norbert Ungern die denkt dat het om een veiligheidsoefening gaat verspert Beer de weg en wordt door hem met zijn revolver neergeslagen.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Henning_Beer

    Ze vluchten per fiets (*) met hun buit van 548.000 CHF in de richting van het treinstation.
    Wanneer ze achtervolgd worden door een auto die door een bankbedienden was staande gehouden vuurt Christian Klar een kogel af in hun richting die niemand treft maar de achtervolging doet ophouden.

    (*) Volgens Butz Peters hadden ze dagen voordien 4 fietsen gestolen die ze aan het station verborgen hadden. Toen ze die dag met de trein uit Fribourg in Zurich aankwamen reden ze met de fietsen naar de bank.
    De politiebeambte Bernhard Pfister spreekt tijdens een interview in 2008 zijn vermoeden uit dat Zwitserse sympathisanten de fietsen bij de bank hadden klaargezet. 

    Ze ontdoen zich van hun bovenkleren (*) en vluchten te voet naar het ondergrondse "Shop ville" onder het treinstation.
    (*) Ze droegen twee mantels van verschillende kleur boven elkaar 

    Het komt er tot een vuurgevecht met de politieman (*) die zwaar gewond raakt en waarbij een toevallige passante Edit Kletzhändler dodelijk getroffen wordt door een kogel die haar halsslagader doorboort. 
    (*) Hier lopen de versies uiteen. Butz Peters heeft het over Martin Genz die getroffen wordt door een kogel in de schouder en de voet.
    In een artikel in de Neue Zürcher Zeitung van 20-12-2008 heeft men het over Bernhard Pfister die zelf 7 kogels afvuurde maar getroffen werd door een kogel in de onderarm en de bovenarm. Toen hij op de grond lag zou hij nog een derde kogel in de rug hebben gekregen.  
    http://www.20min.ch/news/zuerich/story/11337518
    http://www.nzz.ch/seltsam--wut-oder-hass-kenne-ich-nicht-1.1520981

    De vier rennen naar de uitgang aan de andere zijde van Shop ville. 
    Rolf Clemens Wagnneer die lijdt aan tbc kan niet verder en zet zich uitgeput op een bank aan een tramhalte. Hij wordt even later aangehouden en heeft 335.000 CHF bij zich.

    Peter Boock, Henning Beer en Christian Klar rennen naar de achterkant van het Station waar ze een Opel Commodore willen hijacken waarin twee vrouwen zitten , Waltraud Tauber en haar dochter Natalie.
    Wanneer de bestuurster Waltraud Tauber zich verzet wordt ze door Christian Klar uit de auto gesleurd en met zijn revolver hard op het hoofd geslagen.
    Wanneer ze zich blijft verzetten schiet hij haar een kogel in de borst die ze gelukkig overleeft.
    Er volgt nog een kort vuurgevecht met de politiebeambte Wilhelm Zuber die door Peter Boock in de schouder wordt getroffen maar er zelf in slaagt een band van hun wagen kapot te schieten.
    Ondanks de lekke band weten ze te ontkomen, ze laten enkele km verder de wagen staan en nemen de tram naar een ander treinstation waar ze de trein nemen naar Fribourg.
    Samen met Brigitte Mohnhaupt en Silke Maier Witt tellen ze de resterende buit: 213.000 CHF. 
    Dezelfde dag reizen ze met de trein naar Lausanne (*) om de volgende dag verder te reizen naar Geneve waar ze in de buurt van Annemasse te voet de grens oversteken.
    (*) Wanneer ze een onderduikadres verlaten wordt de woonst volledig gepoetst om geen sporen achter te laten.
    Uiteindelijk gaan  ze naar Parijs.

    http://www.srf.ch/play/tv/srf-wissen/video/raf-terrorist-schiesst-am-zuercher-hauptbahnhof-um-sich?id=2e2a21a6-3770-4fa5-b6a9-e968fe8167a9


    *** In februari 1980 verlaat Peter Jürgen Boock de RAF en treekt naar Hamburg.

    In de Lente van 1980 verlaten Susanne Albrecht, Werner Lötze, Monika Helbing, Sigrid Sternebeck, Ralf Baptist Friedrich en Silke Maier Witt de RAF en wijken uit naar de DDR waar ze, met instemming van de Stasi verder leven met een andere naam.





     *** In een conspiratieve woning op Montmartre in Parijs houdt Brigitte Mohnhaupt begin 1980 krijgsraad met Sieglinde Hofmann, Adelheid Schulz, Christian Klar, Henning Beer, Helmut Pohl, Juliane Plambeck en Wolfgang Beer om over de volgende acties te overleggen.
    Wolfgang Beer stelde  voor het antiimperialistisch front uit te bouwen en daarvoor moet de Amerikaanse militaire organisatie aangepakt worden .
    Hij en Helmut Pohl hebben twee voorstellen: de NAVO luchtmachtbasis (*) in Ramstein en de bevelhebber van de Amerikaanse strijdkrachten in Europa, de generaal Frederick Kroesen.
    (*) Rolf Clemens Wagner had op 5-08-1979  tijdens een “Fluftag” ter gelegenheid van het dertigjarig bestaan van de NAVO een plan gemaakt van de legerbasis.

    Het voorstel werd aanvaard en er werd besloten beide acties kort na elkaar uit te voeren 









    •        Fusie Bewegung 2.Juni en RAF


    Op 2 juni 1980 verklaart de Bewegung 2.Juni in een pamflet opgesteld door Juliane Plambeck in samenspraak met de RAF dat de organisatie ophoudt te bestaan en dat de leden in de RAF hun strijd verder zetten: „Wir lösen die Bewegung 2. Juni als Organisation auf und führen in der RAF – als RAF – den antiimperialistischen Kampf weiter. (...)
    Binnen de Bewegung waren twee kampen ontstaan met name zij die zich oriënteerden naar de strategie van de RAF en zij die de acties, in het bijzonder de Landshut-kaping, afkeurden.  
    http://www.socialhistoryportal.org/sites/default/files/raf/0019880000_0.pdf
    https://de.wikipedia.org/wiki/Bewegung_2._Juni

    *** Tijdens die onderhandelingen wordt op 5 mei 1980  Sieglinde Hofmann in een conspiratieve woning in Parijs aangehouden


    Fahndungsplakat 2e generatie -1980







    • Verkeersongeval





    Wolfgang Beer

    Juliana Plambeck













    - Op 25 juli 1980 komen komen twee RAF leden, Juliana Plambeck en Wolfgang Beer, om wanneer ze op een landweg van  Bietigheim-Bissingen naar Unterriexingen bij Stuttgart frontaal botsen met een trekker met oplegger geladen met kiezel.
    In de Golf GLS met Franse nummerplaat worden valse (*) paspoorten en inschrijvingsbewijzen  van auto's gevonden alsook meerdere wapens waaronder een Pools PM-63 machinepistool dat in 1977 zou gebruikt zijn bij de ontvoering van Hans Martin Schleyer.
    (*) De papieren van de bestuurster en de passagier alsook de nummerplaat van de auto waren vals. Via de vingerafdrukken werd hun identiteit achterhaald.


    Er blijven enkele vragen onbeantwoord:

    Bij het BKA weet men dat de RAF sinds 1978  om zich te verplaatsen steeds gebruik maakt van het openbaar vervoer. Wanneer ze echter overgaan tot het stelen van auto's betekent dit dat er een aanslag op til is.
    Men gaat ervan uit dat er mogelijk een aanslag op de Generalbundesanwalt Kurt Rebmann geraamd wordt.

    Bovendien hebben getuigen een rode BMW bemerkt die halt hield op de plaats van het ongeval, in de Golf keken en er iets uithaalden waarna ze verder reden zonder hulp te bieden of de komst van de politie af te wachten.

    *** Volgend op de beslissing die was genomen tijdens de krijgsraad op Montmartre begin 1980  waren Juliane Plambeck en Wolfgang Beer in feite bezig de aanslag op generaal Friederick Kroesen voor te bereiden.
    De nacht voordien hadden ze samen met Henning Beer en Adelheid Schulz 70 km verder in Flein ten zuiden van Heilbronn een rode BMW 250 gestolen.
    Ze waren met een in Parijs gestolen Golf GLS en de BMW 250 op weg naar Heidelberg waar er een conspiratieve woning was gehuurd.
    Vermoedelijk heeft Juliane Plambeck uit vermoeidheid de controle over het voertuig verloren.
    Henning Beer (*) en Adelheid Schulz die het ongeval hadden zien gebeuren hadden waren gestopt maar toen ze zagen dat geen hulp kon baten waren ze doorgereden. Adelheid Schulz had wel het wapen van Wolfgang Beer meegenomen.
    (*) Henning Beer was door het voorval dermate geschokt dat hij depressief werd en kort daarna uit de RAF stapte en in de DDR onderdook 

    Vier dagen na het ongeval ontvangt het dagblad “Frankfurter Rundschau” een verklaring van de RAF waarin ze aangeeft (*) dat de fusie met Bewegung 2.Juni een feit is en dat er nieuwe acties aankomen : “Wolfgang und Juliane- ihr Tod ist für uns schwer, besonders in diesem absurden Unfall. Juliane wollte dass die Guerilla in der BRD zusammenkommt (…) Die Entschiedenheit und ihre Lust, den neuen Abschnitt anzupacken, waren stark für uns.
    (*) “Guerilla zusammenkomt “betekent dat de 2 guerilla groepen in de BRD gaan fuseren.
    “ Abschnitt” betekent  aanslag in het RAF jargon

    http://www.fr-online.de/zeitgeschichte/juliane-plambeck-bei-unfall-getoetet,1477344,2760000.html


    •   Strategiepapier


    - Op 16-10-1980 dient de studente die het appartement in Heidelberg-Rohrbach had onderverhuurd aan een zekere Andrea Heim, een valse naam voor Juliane Plambeck, klacht in bij de politie.
    Bij haar terugkeer van een trip van 3.5 maand naar Zuid Amerika had ze haar appartement teruggevonden in wanorde en met niet opgeruimde bedorven etensresten.
    Tijdens het daaropvolgend onderzoek werden de vingerafdrukken aangetroffen van Christian Klar, Adelheid Schulz, Wolfgang Beer en Juliane Plambeck  alsook een notitieboek met notities in code die ophielden de dag vóór het ongeval waarin Wolfgang Beer en Juliane Plambeck de dood vonden

    Er werd ook een geldsom aangetroffen die deel uitmaakte van het losgeld (*) dat voor Michael Palmers betaald werd.
    (*) Juliane Plambeck zou ook meegewerkt hebben aan de gijzeling van Palmers.  

    Er werd bovendien ook een "Strategiepapier" gevonden, opgesteld door Adelheid Schulz,  met duidelijke aanwijzingen voor komende acties o.a. de bomaanslag in Ramstein:

     "Ein OFF  auf verschiedenen Ebenen: auf der mil. gegen US-Armee und BUWE und Typen, auf der pol. gegen die SPD (Zwerg, Wischn., Apel, Ehmke usw. usw."
    (OFF= Offensief, BUWE= Basissen, Typen= militairen, pol=politiekers, Zwerg= Helmut Schmidt)



    *** Na de uitstap van Peter Jürgen Boock in februari 1980 en de aanhouding van Sieglinde Hofmann  in mei 1980 verliest de RAF door het ongeval in juli 1980  met Wolfgang Beer, Juliane Plambeck en de wegens zijn depressie niet inzetbare Henning Beer opnieuw drie strijdbare krijgers.

    De voorbereidingen  voor de aanslag op generaal Friederick Kroesen wordt afgeblazen.

    Brigitte Mohnhaupt trekt eind 1980 met Christian Klar, Adelheid Schulz, Helmut Pohl, Henning Beer en de nieuw aangetrokken  Ingrid Jakobsmeier naar een trainingskamp in Jemen.


    • Hongerstaking


    Van 2-02-1981 tot 18-04-1981 gaan in 16 gevangenissen minstens 68 gevangenen in hongerstaking.
    De hogerstakers zijn RAF-leden maar ook aanhangers van het AIW (Antiimperialistischer Widerstand) nieuwe linkse kleine groepen die sympathiseren met de RAF. 

    Sigurd Debus

    - Op 16-04-1981 overlijdt Sigurd Debus na een hersenbloeding ten gevolge van excessieve spanning tijdens de dwangvoeding.
    Hij is na Holger Meins de tweede dode ten gevolge van een hongerstaking.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Sigurd_Debus








    http://www.rafinfo.de/archiv/raf/raf-5-82.php
    https://books.google.be/books?id=U64iBgAAQBAJ&pg=PA248&lpg=PA248&dq=antiimperialistischer+widerstand&source=bl&ots=rMskMKH8ah&sig=nmFp1ircx6uIdwGSh9AcwbhkCew&hl=de&sa=X&ved=0ahUKEwjXo8f_9d3KAhULCBoKHQclCc8Q6AEISjAI#v=onepage&q=antiimperialistischer%20widerstand&f=false


    *** In maart 1981 keren ze per twee naar Europa terug en verzamelen in een nieuw hoofdkwartier in Leuven. Henning Beer is over zijn depressie heen en lijkt terug klaar om deel te nemen aan de gewapende strijd.
    De zes hernemen hun voorbereidingen voor de geplande aanslagen tegen NATO doelen.
    Brigitte Mohnhaupt, Adelheid Schulz, Christian Klar en Henning Beer zullen in Heidelberg de handel en wandel van de generaal Friederick Kroesen nagaan.
    In juli 1981 tijdens die voorbereiding begeven de zenuwen van Henning Beer het en moet hij onder dwang van Brigitte Mohnhaupt de RAF verlaten.
    Helmut Pohl en Ingrid Jakobsmeier zullen de aanslag in Ramstein voorbereiden.





    • De moord op Heinz Herbert Karry



    Heinz Herbert Karry
    - Op 11-05-1981 wordt Heinz Herbert Karry, de Minister van Economie in de deelstaat Hessen, in zijn slaap vermoord.
    Door een openstaand raam in zijn woning, gelegen in de wijk Seckbach in Frankfurt , worden zes kogels van het kaliber .22 , waarvan er vier doel treffen, op hem afgevuurd. Doordat een kogel de slagader in zijn bekken doorboort bloedt hij dood. Zijn echtgenote blijft ongedeerd.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Heinz-Herbert_Karry

    http://www.fr-online.de/frankfurt/tod-von-heinz-herbert-karry-im-schlaf-getoetet,1472798,8427808.html
    http://www.zeit.de/1981/21/wer-sollte-mir-etwas-tun

    http://www.n-tv.de/politik/Der-Mord-an-Heinz-Herbert-Karry-article143362.html

    Drie weken na de aanslag duikt een brief op waarin de Revolutionäre Zellen de aanslag opeisen maar tezelfdertijd verklaren dat ze Heinz Herbert Karry enkel wilden verwonden door, naar het voorbeeld van Italiaanse terroristen,  hem in de benen te schieten als straf voor de door hem opgezette milieudelicten zoals o.a. de aanleg van "Startbahn West" (...) Geplant war, durch mehrere Schüsse in seine Beine dafür zu sorgen, daß er länger das Bett hüten muß, als ihm und seinen Freunden lieb ist, den "Türaufmacher" des Kapitals (...) Hätten wir Karry umlegen wollen, hätten wir ein anderes Kaliber benutzt und vor allem sein Kopf (bzw. seinen Oberkörper) ins Visier genommen (...) Dass Karry durch diesen Zufall die Reise in die ewigen Jagdgründe antreten mußte, bekümmert uns ausschließlich insofern, als dies nicht geplant war, wir damit das Aktionsziel verfehlten (...) war verantwortlich für: Startbahn West  (*) des Frankfurter Flughafens
    http://www.freilassung.de/div/texte/rz/zorn/Zorn38.htm

    (*) De aanleg van een bijkomende startbaan lokte heel wat protest uit van de Milieubewegingen. In juli 1980 zorgde Heinz Herbert Karry  er voor dat de werken nog vóór de winter konden aanvangen.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Startbahn_West

    Helmut Voigt een officier van de MfS (Ministerium für Staatssicherheit = Stasi) verklaart in 1983 dat de journaliste Brigitte Heinrich, die onder de valse naam "Beate Schäfer" voor de Stasi werkte, hem had bevestigd dat de Revolutionäre Zellen achter de aanslag zaten en dat het de bedoeling was Karry in de knie te schieten. De wankele ladder waarop de schutter stond zou de oorzaak geweest zijn dat het anders verliep.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Brigitte_Heinrich_(Politikerin)


    High Standard .22
    -Het wapen een "High Standard .22" werd door kinderen in de nabijheid van de woning teruggevonden. Het maakte deel uit van een lading wapens die in de tweede helft van de jaren '70 uit een wapendepot van het Amerikaanse leger in Butzbach waren gestolen.

    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-14348485.html






    Joschka Fischer
    (1983)
    - Uit aantekeningen in 23-06-1982 door de politie uit de deelstaat Hessen blijkt dat een zekere "Buddy", in de jaren '70 een toenmalige kompaan van politicus  Joschka Fischer in de "Putzgruppe" (*) in Frankfurt , verklaard had dat Hans Joachim Klein, ook een voormalig kompaan van Fischer, in 1973 het moordwapen in de VW Variant van de politicus had vervoerd naar een bergplaats in de Hühnerweg 8 in Frankfurt.  
    https://de.wikipedia.org/wiki/Joschka_Fischer(*) De politicus en latere Minister op verschillende departementen Joschka Fischer was in de jaren ' 70 lid van de links-radicale groep " Revolutionärer Kampf".
    Hij nam deel aan de "Putzgruppe", ook "Putztruppe" genoemd, een links-radicale groep jonge mannen die voorzien van een motorhelm en gewapend met knuppels in de periode 1971-1976 regelmatig straatgevechten leverde met de politie in Frankfurt, meestal als de politie een krakerspand wou ontruimen.
    Joschka Fischer zal niet zoals verschillende van zijn kompanen overgaan tot gewapende acties. 
       
    https://de.wikipedia.org/wiki/Revolution%C3%A4rer_Kampf
    https://de.wikipedia.org/wiki/Putzgruppe

    Joschka Fischer zal in 1983 verklaren dat hij inderdaad zijn wagen aan Hans Joachim Klein toevertrouwde om een herstelling te laten uitvoeren en niet  wist dat zij wagen gebruikt was om wapens te vervoeren.

    Hij was trouwens kwaad geweest omdat hij zijn wagen een dag later dan afgesproken terug kreeg. http://www.focus.de/politik/deutschland/terrorismus-mein-freund-joschka_aid_187069.html
    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-18204073.html



    Bomaanslag op de NATO vliegbasis in Ramstein


    Helmut Pohl
    Helmut Pohl en Ingrid Jakobsmeier bereiden de aanslag op de basis (*) voor.
    (*) Rolf Clemens Wagner had op 5-08-1979 ter gelegenheid van het dertigjarig bestaan van de NATO tijdens een happening een vlucht gemaakt boven de basis en had hiervan een schema achtergelaten.
    https://de.wikipedia.org/wiki/Helmut_Pohl

    - Ze huren een appartement in de nabijheid van de basis en verkennen de omgeving met een gestolen Honda XL 500S Enduro, opnieuw gespoten in het militair-groen en voorzien van een gestolen US-nummerplaat.
     - Op 28-07-1981 wordt een VW 411 LE gestolen die ze eveneens voorzien van de US-nummerplaat PN2135.


    De wagen wordt gevuld met 3 gasflessen elk gevuld met 21 kg van een mengsel op basis van NaClO3 (Natriumchloraat) en geplaatst (*) op de parkeerplaats vóór het hoofdgebouw.
    Waarschijnlijk verliet de bommenlegger de basis als duozitter op de gestolen Honda XL 500S  
    (*) Alhoewel men na de vondst van het Strategiepapier op het onderduikadres van Wolfgang Beer en Juliane Plambeck  in Heidelberg-Rohrbach wist dat een aanslag op een NATO-basis tot de mogelijkheid behoorde werden niet alle wagens gecontroleerd die de basis op wilden  omdat dit een enorme file veroorzaakte . Op de basis waren dagelijks ca. 25.000 mensen actief.
    De RAF had bemerkt dat de wagens met een Amerikaanse nummerplaat zonder controle mochten doorrijden.


    Op 31-08-1981 laat het Kommando Sigurd Debus,  genoemd naar de ten gevolge van een hongerstaking op 16-04-1981 overleden RAF-lid, om 07.25 h de bomauto ontploffen.
    Twee van de drie bommen ontploffen, ze werden aangestoken via een tijdmechanisme dat de voeding kreeg van de autobatterij.
    Er vallen 20 gekwetsten waaronder enkele levensbedreigend.
    Er worden 65 auto's tot schroot herleid en de schaade aan de gebouwen wordt geraamd op 7,2 Mio DM.
    Het doel van de aanslag om het computergebouw te vernielen mislukt. 



    De parkeerplaats in Ramstein na de aanslag

    De Honda XL 500S, waarop een vingerafdruk van Christian Klar werd aangetroffen, werd in de omgeving teruggevonden 

    De RAF geeft een verklaring uit: "heute haben wir mit dem KOMMANDO SIGURD DEBUS das hauptquartier der us-airforce in europa in ramstein angegriffen. die us-imperialisten werden ihre weltbeherrschungspläne nicht in ruhe vorbereiten und ausführen können.  

    https://de.wikipedia.org/wiki/Sigurd_Debus
    http://www.socialhistoryportal.org/raf/text/307185
    http://www.zeit.de/1981/38/anschlag-in-ramstein
    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-14342932.html



    Aanslag op Frederick Kroesen


    - Op 15-09-1981 pleegt het Kommando Gudrun Ensslin een aanslag op generaal Frederick Kroesen de commandant van de NATO strijdkrachten in Europa.
    Het Kommando bestaat uit Brigitte Mohnhaupt, Christian Klar, Adelheid Schulz  en Henning Beer.

    Frederick Kroesen
    - De viersterren generaal Frederick Kroesen stond in het vizier (*) van de RAF.
    In het Strategiepapier dat in het appartement in Heidelberg-Rohrbach en door Adelheid Schulz was opgesteld stond dat "Krö" als een strateeg gold in het Amerikaanse legerapparaat waartegen de RAF ten strijde trok: bei den derzeitigen Kräften wird man das Mittel so unkompliziert wie möglich halten müssen, wie bei Krö. Oder technisch verfeinert (…) "




    - De viersterren generaal Frederick Kroesen, commandant van de NATO strijdkrachten in Europa wist dat hij  in het vizier (*) van de RAF stond.
    (*) Een aantal weken vóór de aanslag had een rode Honda aan  verkeerslichten naast zijn dienstwagen halt gehouden, waarop de twee die op de moto zaten, onherkenbaar door het getint vizier op de helm, opvallend binnen in de auto keken. Hierop had Kroesen de nummerplaat 
    HD-LD291 genoteerd die een doublette bleek te zijn m.a.w.dit was de RAF.

    Vanaf 15-09-1981 maakte hij gebruik van een gepantserde dienstwagen

    https://en.wikipedia.org/wiki/Frederick_Kroesen

    - Vanuit hun centrale in Leuven vertrekken Brigitte Mohnhaupt, Christian Klar, Adelheid Schulz en Henning Beer (*) naar Heidelberg om de aanslag voor te bereiden en de handel en wandel van Frederick Kroesen na te gaan.
    Hiervoor huren ze een woning in Heidelberg en een 80 km verderop in Offenbach.
    (*) Tijdens die verkenningen begeven de zenuwen van Henning Beer die tot inzicht komt dat hij niet geschikt is voor de "bewafneten Kampf"Brigitte Mohnhaupt voert hem terug naar Leuven en eist zijn pistool op. Dit was het einde van Henning Beer in de RAF


    - Op 15-09-1981 is de generaal op weg in zijn gepantserde Mercedes S 350 naar zijn bureau in de Keyes Buiding in de Römerstraße 166 in Heidelberg.
    De colonne bestaat uit wagen van de militaire politie die voorop rijdt en de weg afspeurt, gevolgd door de gepantserde wagen van Kroesen en daarachter een Plymouth met twee lijfwachten van de militaire politie.
    De wagen van Kroesen wordt bestuurd de politiebeambte Walter Zastrow met naast hem Kroesens adjudant de majoor Bodine. Op de achterbank zit de generaal met naast zich zijn echtgenote Rowina die een afspraak heeft bij de tandarts.


    Karlstor
    Christian Klar, Brigitte Mohnhaupt en Adelheid Schulz staan opgesteld in een kleine open plek op de beboste helling van de Schlossberg, ter hoogte van de verkeerslichten aan de Karlstor in de Schlierbacher Landstraße, op 126 m afstand (*) van de plaats waar de auto's moeten halt houden. 




    (*) Aanvankelijk was het de bedoeling geweest de granaten vanuit een VW bus de granaten vanop korte afstand af te vuren. 
    Daarvoor hadden ze een VW-busje zodanig omgebouwd dat het zijpaneel kan opengeklapt worden van waaruit ze dan de granaten zouden afvuren. Toen ze merkten dat er steeds een wagen met lijfwachten volgde werd die opstelling, die ook tijdens hun training in Jemen was afgeraden, verlaten.



    Panzerfaust RPG 7
    - Wanneer de colonne halt houdt aan de verkeerslichten vuurt Christian Klar een granaat af met een Russische granaatwerper RPG 7.







    - De eerste granaat slaat in op de gepantserde achterruit en verlaat de wagen ter hoogte van de vulopening van de brandstoftank.
    Een tweede granaat mist doel en boort zich in het voetpad.
    Op hetzelfde moment vuren Brigitte Mohnhaupt en Adelheid Schulz op de wagen met een automatisch pistool.

    Frederick Kroesen en zijn echtgenote raken lichtgewond in het aangezicht door rondvliegende glassplinters en bovendien houden ze er een gescheurd trommelvlies aan over. Zastrow en Bodine zijn ongedeerd.
    De lijfwachten uit de volgauto zoeken met getrokken wapen dekking achter hun wagen maar zien niet van waaruit werd geschoten.
    Wanneer het licht op groen springt en de voorstaande wagens doorrijden geeft Kroesen het bevel volle gas weg te rijden.

    De drie terroristen ontkomen in een gestolen VW-Passat.


    Auto van Kroesen aan de verkeerslichten van Karlstor
    in de Schlierbacher Landstraße langs de Neckar

    De drie terroristen ontkomen in een gestolen VW-Passat. 
    De politie ontdekt vlak bij de open plek een tentje (*) waarin ze slaapzakken etensresten en ook de granaatwerper vinden.

    (*)Aan de hand van het type prijsetiketten stelden de onderzoekers vast dat flessen “Kakao”-drank  gekocht waren in een “Billich” filiaal in Heidelberg. De gerant herinnerde zich een erg onvriendelijke dertigjarige vrouw die meer dan de 18 voorradige flessen wou kopen.
    In een fotoboek met verdachte personen werd Ingrid Scheller door hem aangewezen.

    Ze werd in 1978 aangehouden bij de bezetting van het  dpa bureau in Frankfurt en behoorde tot de “ Legalen”, sympathisanten die hand en spandiensten verrichten voor de RAF zoals inkopen doen, koerierdiensten en het risicovolle stelen van paspoorten in het RAF jargon “Pappen” 



    http://www.nytimes.com/1981/09/16/world/us-general-safe-in-raid-in-germany.html
    http://www.fr-online.de/zeitgeschichte/attentat-auf-us-general,1477344,2742788.html
    http://www.morgenweb.de/region/mannheimer-morgen/heidelberg/granatenbeschuss-am-karlstor-1.332540
    http://www.buchali-online.de/heidelbergundraf.pdf
    http://www.stripes.com/news/baader-meinhof-gang-attacked-u-s-troops-bases-in-1970s-1980s-1.36617 http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-14346225.html



    • het "Mai Papier"

    In juni 1982 duikt het "Mai Papier" op, een strategisch pamflet met als titel
    "Guerilla,Widerstand und antiimperialistische Front", waarin de RAF verklaart dat in 1977 fouten werden gemaakt, dat de illegale strijd doorgaat  en dat er een nieuwe fase aanbreekt in de revolutionaire strategie:  (...) Wir haben .77 Fehler gemacht, und die Offensive wurde zu unserer härtesten Niederlage.(...)  Wir haben gesagt, daß es einen »legalen Arm der RAF« nicht gibt und nicht geben kann.(...) Entwicklung der Revolutionären Front in der Metropole (...)

    - Het "Mai Papier" staat voor een strategie-wissel die de derde generatie zal kenmerken. 
    Tijdens de "Deutsche Herbst" lag de focus helemaal op het bevrijden van de Stammheim-gevangenen en werd het politieke doel verwaarloosd.

    De eerste 14 exemplaren werden op 23-06-1982  achtergelaten in de toiletten van een jeugdhuis in Ludwigshafen. Het pamflet wordt openbaar wanneer taz het op
    2-07-1982 afdrukt. 
    Het pamflet staat vol herhalingen en staat vol met holle frasen. 
    Door het establishment wordt spottend gezegd dat hij die het pamflet begrijpt zich reeds in de ondergrond bevindt.
    http://www.rafinfo.de/archiv/raf/raf-5-82.php
    www.nadir.org/nadir/archiv/PolitischeStroemungen/Stadtguerilla+RAF/RAF/brd+raf/052.html

    - Op 15-09-1982 overvallen 3 vrouwelijke RAF leden in Bochum een "Sparkasse" en maken 117.000 dm buit.
    In de later teruggevonden vluchtwagen werden vingerafdrukken van Christian Klar aangetroffen terwijl op gerecupereerde bankbiljetten die van Ingrid Jakobsmeier werden aangetroffen die op die basis werd veroordeeld. 
    http://www.spiegel.de/spiegel/print/d-13508280.html



    • Het einde van de tweede generatie



    In een bos bij Heusenstamm ten zuiden van Frankfurt vinden twee verzamelaars (*) van paddenstoelen op 26-10-1982 een plastieken kist onder een laag takken en bladeren.
    Het BKA wordt op de hoogte gesteld en laat wat graafwerken uitvoeren.
    Er worden twee kisten opgegraven gevuld met wapens (*), munitie en springstof maar ook identiteitspapieren, paspoorten, polaroid foto's van Schleyer en papieren met versleutelde boodschappen.
    (*) Over de twee verzamelaars is niets bekend zodat er twijfels ontstonden of zij wel de ontdekkers van het depot waren. Er zijn er die denken dat de Stasi uit politieke motieven de hand had in de ontdekking van Depot 1 anderen denken dat gevangen RAF leden de depot hebben genoemd.

    (**) o.a. de HK47 die werd gebruikt bij de ontvoering van Hanns Martin Schleyer.



    Plaats van het Centraal depot (Depot 1) van de RAF bij Heusenstamm





    Er worden ook reisschema's gevonden naar 22 onbewaakte natuurlijke grensovergangen (*) en bovenal versleutelde routebeschrijvingen naar 10 andere depots.
    (*) grüne Grenze 

    - Het BKA start de operatie " Eichhörnchen" waarbij 2000 politiebeambten rond de klok de 11 depots observeren.


    Adelheid Schulz
    Brigitte Mohnhaupt

                                                   











    - Wanneer Brigitte Mohnhaupt en Adelheid Schulz zich op 1-11-1982,voorzien van een militaire schop en een grote zak, aandienen bij het depot in Heusenstamm om er kennelijk iets te begraven (*), worden ze door de GSG9 aangehouden.
    In de zak bevindt zich naast valse identiteitspapieren en valse nummerplaten het Poolse automatisch pistool waarmee Adelheid Schulz in 1978 in Kerkrade op de douanebeambten vuurde en waarbij Dyon de Jong om het leven kwam.
    (*) Het feit dat de top van de RAF taken uitvoert die eigenlijk door een lager echelon worden gedaan duidt op het gebrek aan leden in 1982   



    Christian Klar


    - Op 16-11-1982 wordt Christian Klar aangehouden wanneer hij zich per fiets een hele tijd ophoudt in de nabijheid van het depot "Daphne" in het Sachsenwald bij Aumühle een dorpje gelegen op 20 km ten oosten van Hamburg.


    *** De aanhouding van de drie kopstukken Brigitte Mohnhaupt, Adelheid Schulz en Christian Klar betekent het einde van de tweede RAF generatie.
    - Ulrich Wessel, Siegfried Hausner, Willy Peter Stoll, Michael Knoll,Wolfgang Beer en Juliane Plambeck zijn overleden. 

    - Karl Heinz Dellwo, Hanna Krabbe, Lutz Taufer, Bernhard Rössner, Rolf Clemens Wagner, Knut Folkerts, Günter Sonnenberg, Stefan Wisniewski, Sieglinde Hofmann, Rolf Heißler, Angelika Speitel en Peter Jürgen Boock zitten in de gevangenis.

    - Inge Viett, Susanne Albrecht, Monika Helbing, Silke Maier Witt, Sigrid Sternebeck, Werner Lötze, Ralf Friedrich en Henning Beer leven onder een andere naam in de DDR.

    ***De militaire doelstellingen heeft de RAF onder de leiding van Brigitte Mohnhaupt niet gerealiseerd zoals de bevrijding van de Stammheim gevangenen en na 1977 de mislukte uitschakeling van de "Strategen" van het Amerikaanse militaire apparaat.

    De politieke doelstelling de massa te mobiliseren voor een revolutionair verzet is eveneens mislukt. Na ontvoering en de moord op Hanns Martin Schleyer en de kaping van de Landshut had de RAF alle sympathie van de linkse zijde verloren.

    Horst Herold voorspelde : " Die alte RAF ist 1982 zu Ende gegangen aber eine neue Terroristenorganisation wird sie ablösen" 

    Documentaire : RAF
    1. www.youtube.com/watch?v=538i2oPm-NY&feature=related
    2. www.youtube.com/watch?v=L1piZP9Rd30&feature=related
    3. www.youtube.com/watch?v=tcIoABmpREI&feature=related

    Documentaire : Deutschland und die RAF
    1. www.youtube.com/watch?v=z2vN8MqJoYE&feature=related
    2. www.youtube.com/watch?v=u3yEgK-VXxk&feature=related
    3. www.youtube.com/watch?v=sf2UpfBk5KQ&feature=related
    4. www.youtube.com/watch?v=xP5ahey7E-A&feature=related


    Documentaire : Rudi Dutschke
    1.  www.youtube.com/watch?v=y2UK1ZWpe2E&feature=related
    2.  www.youtube.com/watch?v=sjckhRQ1CQs&feature=related
    3.  www.youtube.com/watch?v=Q5yI1jdooZg&feature=related
    4.  www.youtube.com/watch?v=dmfjRVUVbIY&feature=related
    5.  www.youtube.com/watch?v=HvCvwTntSeg&feature=related
    6.  www.youtube.com/watch?v=MU_uIAvmD1A&feature=related


    Bronnen

    Het Baader Meinhof Complex (ISBN 9789048801633)
    Der Baader Meinhof Komplex (ISBN 3426800101)
    www.de.wikipedia.org/wiki/RAF
    http://geschichtsverein-koengen.de/Terrorismus.htm
    http://www.secoursrouge.org/archives/raf.php
    www.spiegel.de
    www.welt.de








    Geen opmerkingen:

    Een reactie posten